Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

EMO VS ΟΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΔΗΛΑΔΗ TRENDY)


Οι emo είναι παιδιά ηλικίας 14-22 περίπου χρόνων με πολύ ιδιαίτερες και άκρως ενδιαφέρουσες στυλιστικές επιλογές. Συγκεκριμένα φοράνε μαύρα ρούχα, κολάν με ρίγες, έχουν μαλλιά (συνήθως μαύρα βαμμένα) με φράτζες και χρησιμοποιούν μαύρα μολύβια στα μάτια τους. Το αγαπημένο τους άκουσμα είναι emo punk και έχουν μελαγχολικές τάσεις επηρεαζόμενοι από την σημερινή κατάσταση της κοινωνίας μας. Φυσικά όλα αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζετε και άλλωστε το θέμα μας δεν είναι οι emo, αλλά η επέκταση που έχει αποκτήσει το γεγονός αυτό.

Μεσημεριανές και απογευματινές εκπομπές (ονόματα δεν λέμε), συχνά πυκνά καλούν emo για να "σχολιάσουν" μαζί τους την...πληγωμένη ψυχή τους και την βασανιστική μεταχείρηση που έχουν από τους γονείς τους. Βεβαίως όλα αυτά μπορεί να είναι αποτέλεσμα της φιλοδοξίας των σημερινών παιδιών να έχουν μία θέση σε ένα παράθυρο της τηλεόρασης και της ματαιοδοξίας των καναλιών να ανεβάζουν την ακροαματικότητα στα ύψη.

Από πολλούς η πλειονότητα των emo έχει χαρακτηριστεί ως παιδιά που δεν έχουν καν ιδεολογία και απλά είναι φερέφωνα λίγων που πιστεύουν πραγματικά σε αυτήν. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι είναι απλά η "περίεργη" εφηβεία (βέβαια πώς είναι δυνατόν να είσαι 22 και να περνάς εφηβεία είναι άλλο θέμα) και τέλος υπάρχει και η ανίατη περίπτωση ορισμένων που απλά τους μισούν, δηλαδή οι trendy, αφού θέλει ο trendy να ακούσει Πέγκυ Ζήνα στη διαπασών και η punk δεν τον αφήνει! Εγώ πάλι για να μην παρεξηγούμαι τα βρίσκω άκρως γλυκά και χαριτωμένα.

Δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω πώς ένα φαινόμενο που παρουσιάστηκε εδώ και 2 χρόνια στην Ελλάδα (ασχέτως αν τα κανάλια το εντόπισαν μόλις πριν λίγους μήνες) να μπορεί να ενδιαφέρει τώρα τόσο πολύ τον κόσμο. Τα συγκεκριμένα παιδιά κυκλοφορούσαν στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας και των βορείων προαστείων εδώ και 1.5 χρόνο αλλά μόνο με το που αναφέρθηκαν για πρώτη φορά στην τηλεόραση, ο κόσμος άρχισε να τα σχολιάζει. Μήπως πραγματικά δεν βλέπουμε τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας, αλλά ακόμη χειρότερα αρεσκόμαστε στο να τους βλέπουμε πίσω από ένα γυαλί...βέβαια εμένα δεν με ενδιαφέρει, γιατί έχω κλείσει πρώτο τραπέζι πίστα στον Μαζωνάκη και βιάζομαι να μην αργήσω!

Δεν υπάρχουν σχόλια: