Δημοσίευση απόψεων

ΑΝΟΙΧΤΑ Ή ΚΛΕΙΣΤΑ?

2011-09-06T23:09:00.002+03:00

Αρκετές μέρες τώρα γίνεται αναφορά στις ειδήσεις περί του νέου νόμου Διαμαντοπούλου, ο οποίος και αύριο θα δημοσιευτεί στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (δηλαδή θα ξεκινήσει η εφαρμογή του). Ο νόμος αυτός έχει συνεισφέρει στην σφοδρή αντιπαράθεση των φοιτητών, οι οποίοι προχωρούν σε καταλήψεις των σχολών και πορείες.

Το ερώτημα είναι το εξής. Πόσοι φοιτητές έχουν διαβάσει τον νόμο αυτόν και ακόμη πιο σημαντικό σε τί βαθμό τον έχουν καταλάβει.

Με μία πρόχειρη ανασκόπηση του νόμου στάθηκα στα εξής σημεία:

· «Κατάργηση, συγχώνευση αλλά και ίδρυση σχολών μπορεί να γίνει όταν η λειτουργία μεμονωμένων Α.Ε.Ι. ή σχολών δεν δικαιολογείται επιστημονικά και, αντιθέτως, δυσχεραίνει την έρευνα και τη διδασκαλία στα αντίστοιχα γνωστικά πεδία». Όπως γνωρίζουμε την μεγαλύτερη έρευνα την κάνουν οι θετικές σχολές. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα ενισχυθούν οικονομικά οι θεωρητικές σχολές, μιας και η έρευνα τους δεν είναι του ίδιου βαθμού της έρευνας των θετικών.

· «Το συμβούλιο θα αποτελείται από 8 ή 6 μέλη, που θα αποτελούν καθηγητές πρώτης βαθμίδας αναπληρωτές καθηγητές και ένα μέλος θα είναι εκπρόσωπος των φοιτητών του ιδρύματος και 6 ή 4 εξωτερικά». Με δεδομένο ότι η πλειοψηφία για μία ακόμη φορά γέρνει προς την μεριά του πανεπιστημίου, αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί «απειλή» και άλλωστε η «εξουσία» καλό είναι να μοιράζεται σε δύο μεριές παρά σε μία, γιατί μέχρι τώρα τα αποτελέσματα δεν έχουν δείξει ότι υπό την μεμονωμένη διοίκηση των καθηγητών και των πρυτάνεων τα πανεπιστήμια λειτουργούσαν τέλεια. Άλλωστε τώρα όσο ποτέ που θα έπρεπε να τοποθετηθούν στο θέμα του νόμου, κανείς δεν έχει εκφέρει άποψη και όλοι κρύβονται πίσω από τις δράσεις των φοιτητών για να μην φέρουν την ευθύνη σε περίπτωση που χαθεί το εξάμηνο. Για το μόνο που τοποθετήθηκαν πριν την ψήφιση του ήταν σε αυτό το σήμειο, δηλαδή στο πόση «εξουσία» θα έχουν σε σχέση με τα εξωτερικά μέλη.

· «Ο εκπρόσωπος των φοιτητών του ιδρύματος εκλέγεται από τους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες». Έδω φαίνεται η μείωση της δύναμης των παρατάξεων, καθώς ο φοιτητής θα μπορεί να είναι οποιοσδήποτε.

· « Με απόφαση της κοσμητείας της σχολής, η οποία λαμβάνεται ύστερα από εισήγηση καθηγητή της σχολής, μπορούν να καλούνται, ως επισκέπτες καθηγητές, καταξιωμένοι Έλληνες ή αλλοδαποί επιστήμονες, που έχουν θέση ή προσόντα καθηγητή ή ερευνητή σε ερευνητικό κέντρο, για την κάλυψη εκπαιδευτικών αναγκών». Αυτό θα έπρεπε να υπήρχε η δυνατότητα να γίνεται εδώ και πολλά χρόνια. Οι ξένοι καθηγητές θα πρέπει να κάνουν μαθήματα στα ελληνικά πανεπιστήμια, να προσφέρουν την εμπειρία τους στους φοιτητές, αλλά και την γνώση τους.

· «Όσον αφορά τον προπτυχιακό κύκλο σπουδών, αυτός θα χωριστεί σε μονοετή, σε διετή και σε τριετή. Στους πρώτους 2 θα δίδονται πιστοποιητικά σπουδών και στον τελευταίο πτυχίο». Ο 2ετής και 1ετής κύκλος δεν έχει καν λόγο υπόστασης, κάλλιστα μπορείς να πας και σε ένα ΙΕΚ και να υποστηρίζεις ότι έχεις πτυχίο. Ο 3τής κύκλος σαφώς θα υποβαθμίσει τις μέχρι τώρα σχολές (καθώς 4 και 5 χρόνια είναι σαφώς καλύτερα από θέμα γνώσης σε σχέση με 3). Με άλλα λόγια κρίνεται πλέον σαφές ότι στόχος δεν είναι η εκπαίδευση αλλά η γρήγορη απορρόφηση στην αγορά εργασίας με λιγότερες γνώσεις και μικρότερους μισθούς. Όμως ξεχνάνε το βασικότερο όλων, η Ελλάδα δεν έχει βιομηχανίες, η Ελλάδα σε βασικούς τομείς όπως υπολογιστές, μηχανολογία, ιατρική δεν έχει να δώσει τίποτε. Ακόμη και το «όνειρο» κάποιων που ήταν να μπουν στο δημόσιο πλεόν έχει χαθεί.

· «Αν ο φοιτητής αποτύχει περισσότερες από τρεις φορές σε ένα μάθημα, με απόφαση του κοσμήτορα εξετάζεται, ύστερα από αίτησή του, από τριμελή επιτροπή καθηγητών της σχολής, οι οποίοι έχουν το ίδιο ή συναφές γνωστικό αντικείμενο και ορίζονται από τον κοσμήτορα. Από την επιτροπή εξαιρείται ο υπεύθυνος της εξέτασης διδάσκων. Σε περίπτωση αποτυχίας, ο φοιτητής συνεχίζει ή όχι τη φοίτησή του σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στον Οργανισμό του ιδρύματος, στους οποίους περιλαμβάνεται και ο μέγιστος ». Είναι προφανές ότι ο στόχος της 4^ης εξέτασης είναι να καταπολεμηθούν τυχόν καθηγήτες που συμπεριφέρονται χωρίς επαγγελματισμό. Όμως και πάλι είναι πολύ πιθανό κάποιος φοιτητής να κοπεί 4 φορές σε ένα μάθημα και άλλωστε δεν έχουν όλες οι σχολές την ίδια δυσκολία.

· «Ύστερα από σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου του ιδρύματος, μπορεί να συνιστάται σε κάθε Α.Ε.Ι. νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας, για την αξιοποίηση και διαχείριση του συνόλου ή μέρους των πόρων». Αυτό μπορεί όντως να αξιολογεί σωστά τα πανεπιστήμια και να χρηματοδοτεί τα τμήματα αναλόγως. Άλλωστε σε περίοδο κρίσης ήταν δεδομένο ότι θα γινόντουσαν περικοπές.

Με άλλα λόγια ο νόμος περιέχει και θετικά και αρνητικά σημεία, ενώ συνέχεια στα μέσα θίγουν το θέμα του ασύλου. Μα όμως δεν είναι αυτό το σημείο στο οποίο θα έπρεπε να εστιάζουμε, καθώς η έννοια του ασύλου όπως χρησιμοποιείτω είχε χάσει την αξία της και επομένως η κατάργηση της μπορεί να μην επιφέρει καμία αλλαγή. Σημασία έχει όταν εφαρμόζεις μέτρα για την «αναβάθμιση» του πανεπιστημίου, να έχεις την δυνατότητα να ωθείς τους Έλληνες απόφοιτους να παραμείνουν εδώ και να μην πάνε στο εξωτερικό. Αυτό όμως με τις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος για την κατακόρυφη πτώση των βάσεων φέτος και όχι τόσο τα δύσκολα θέματα. Οι Έλληνες φεύγουν και πλέον ξεκινάνε ήδη από όταν τελειώνουν το Λύκειο.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΤΕΜΠΕΛΙΑ

2011-07-23T11:07:00.005+03:00

“Μια αλλόκοτη τρέλα διακατέχει τις εργατικές τάξεις των εθνών στα οποία βασιλεύει ο καπιταλιστικός πολιτισμός. Η τρέλα αυτή είναι ο έρωτας για τη δουλειά, το θανατηφόρο πάθος για τη δουλειά, που φτάνει μέχρι την εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ατόμου και των απογόνων του.

Για να δοθεί δουλειά σε όλους τους ακαμάτηδες της τωρινής κοινωνίας, για να μπορέσει να αναπτυχθεί απεριόριστα ο βιομηχανικός εξοπλισμός, θα πρέπει η εργατική τάξη να αναπτύξει απεριόριστα τις καταναλωτικές της ικανότητες.

Αν η εργατική τάξη, ξεριζώνοντας από την καρδιά της το διεστραμμένο πάθος που την κυβερνά και διαστρεβλώνει τη φύση της, ύψωνε το ανάστημά της για να σφυρηλατήσει έναν ατσάλινο νόμο που θα απαγόρευε σε όλους να δουλεύουν περισσότερο από τρεις ώρες την ημέρα, η γη θα ένιωθε να γεννιέται πάνω της ένας καινούριος κόσμος…”

Με αυτά τα λόγια ξεκινά το βιβλίο του Το Δικαίωμα στην Τεμπελιά"ο Πωλ Λαφάργκ. Ο Λαφάργκ ήταν μαρξιστής σε όλη του την ζωή και γαμπρός του Καρλ Μαρξ. Το βιβλίο του και οι ιδέες του ήταν τόσο ανατρεπτικές που είχαν διχάσει ακόμα και τους τότε σοσιαλιστές. Η αλήθεια είναι ότι όταν αποφάσισα να το πρωτοδιαβάσω πίστευα ότι θα στήριζε τις απόψεις του με αβάσιμα, λίγο ουτοπικά και τρελά επιχειρήματα. Αλλά σε όποιον έχει διαβάσει το βιβλίο ο Λαφάργκ πραγματικά σε εντυπωσιάζει με τα επιχειρήματα και παραδείγματα του και πραγματικά σε βάζει σε σκέψεις και αμφιβολίες και σε πείθει σε αρκετά πράγματα.

Ο Λαφάργκ μέμφει τους προλετάριους γιατί έχουν πέσει στην αστική πλάνη ότι η δουλειά, η πολύ δουλειά είναι ευλογία. Για τον Λαφάργκ η δουλειά είναι απλά ένα μέσο της αστικής τάξης να ελέγχουν τους προλετάριους, μέσο του καπιταλισμού που εξαθλιώνει τους ανθρώπους μέσα από την "πολύτιμη" δουλειά. Ο Λαφάργκ προτρέπει τους προλετάριους να επαναστατήσουν εναντίον της δουλειάς, να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στα πάθη,την καλοπέραση και την τεμπελιά. Για αυτόν 3ώρες δουλειά από τον κάθένα είναι αρκετό να καλύψει την παραγωγή των απαραίτητων αγαθών για την επιβίωση των ανθρώπων. Η υπερπαραγωγή είναι προιόν του καπιταλισμού και το μόνο που καταφέρνει είναι να παράγει άχρηστα πράγματα και να κάνει δούλους τους προλετάριους καθώς τους αναγκάζει να δουλεύουν 12 ωρα. Ο Λαφάργκ λέει ότι οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι, οι αρχάιοι Ελληνες και άλλοι μεγάλοι πολιτισμοί δεν δούλευαν καθόλου αντίθετα απεχθάνονταν την δουλειά και θεωρούσαν ότι ήταν για τους κατώτερους.

Αυτό όμως που εντυπωσιάζει στο βιβλίο είναι ότι όσο περνάει ο καιρός φαίνεται πιο επίκαιρο. Παρά την ανάπτυξη των μηχανών σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν θα πίστευε τότε( Ο Λαφάργκ θεωρούσε ότι η μηχανή είναι το μέσο απελευθέρωσης του ανθρώπου από την δουλειά) σήμερα ο εργαζόμενος συνεχίζει να δουλέυει ακατάπαυστα, σε σκληρές εργασιακές συνθήκες και χάνοντας αυτή την στιγμή τα κυριότερα βασικά εργασιακά του διακαιώματα. Θυμάμαι κάποτε που γράφαμε στις εκθέσεις μας στο δημοτικό ότι το μέλλον μας θα είναι τεχνολογικά λαμπρό, όλα θα τα κάνανε μηχανές και ο άνθρωπος σιγά σιγα θα είχε μόνο ελέυθερο χρόνο και θα δούλευε λιγότερο. Κι όμως σε όλον τον αναπτυγμένο κόσμο οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε σκλάβοι στο όνομα του δήθεν χρέους και στο όνομα της λιτότητας...στην πραγματικότητα στο όνομα ενός συστήματος που μπάζει, που απλά επωφελεί μόνο τους ισχυρούς.

Δουελύοντας μόνο 4 ώρες την ημέρα και άλλες 2 στην μετακίνηση συνηδειτοποιώ τώρα που φεύγω για τις δικές μου μέρες τεμπελιάς ότι ο σημερινός τρόπος δουλειάς σε καταντάει σε μια ρουτίνα,σπίτι-δουλειά,σε βάζει σε ένα ρυθμό στερώντας σου ότιδήποτε άλλο σε γεμίζει να κάνεις και πάνω απ όλα στερόντας σου την δυνατότητα να δημιουργήσεις και να φανταστείς. Οι συνάδελφοί μου απλά ανέχονται την κάθε μέρα σκεφτόμενοι μόνο την άδεια τους, όπως κατάντησα κι εγώ και δούλευα και λιγότερο λόγω πρακτικής και εν τέλει ο χρόνος περνά απελπιστικά και μονότονα πάρα πολύ γργήγορα, γιατί αυτό το σύστημα δεν νοιάζεται για τον άνθρωπο και την ποιότητα της δουλειάς απλά για την ποσότητα της δουλειάς που παράγει και πρέπει να παράγει, γιατί σαυτό το σύστημα όλοι είμαστε αριθμοί.

"Ας είμαστε τεμπέληδες σε όλα εκτος από τον έρωτα(...) και την τεμπελιά!"

ΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ;

2011-05-29T17:05:00.007+03:00

Τίποτα δεν είναι πιο εύκολο στην Ελλάδα από το να είσαι αγανακτισμένος...η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα μια ζωή αγανακτισμένοι είμασταν γιατί μια ζωή ζούσαμε κάτω από το ίδιο σαθρό σύστημα,κενό,ψώφιο...μια ζωή λοιπόν αγανακτισμένη...κι όμως μια μέρα αποφασίζουν κάποιοι να κατέβουν με όπλο αυτή τους την αγανάκτιση. Άνθρωποι που μέχρι τότε δεν είχαν κατεβεί ποτέ στον δρόμο αποφασίζουν να κατασκηνώσουν στην πλατέια Συντάγματος Αγανακτισμένοι όπως οι Ισπανοί που επι μέρες έχουν κατακλύσει τισ πλατείες της Ισπανίας.

Ναι ή όχι λοιπόν;;

Οι Αγανακτισμένοι έχουν πολλά "αλλά"...(για μένα προσωπικά).

1.Μπορώ να δεχθώ ότι δεν κατεβαίνουμε στο δρόμο κομματικά,αν και διαφωνώ με το να εμποδίζεις κάποιον να κατεβεί και να αγανακτίσει μαζί σου συλλογικά,αλλά δεν καταλαβαίνω αυτό το χωρίς ιδεολογίες...αν κατέβεις χωρίς μια ιδέα και μια άποψη γιατί να κατέβεις; Η ιδεολογία εκφράζει ότι κατεβαίνεις με απόψεις, με άλλες ιδέες...δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ιδεολογία...

2.Ποια είναι τα αιτήματα των αγανακτισμένων;Έχοντας κατεβεί στο Σύνταγμα είδα μόνο κόσμο να βρίζει την Βουλή,οκ ναι να βρίσουμε αλλά και;; και τι θα γίνει; Το θέμα δεν είναι να ξεσπάσουμε σε ένα κτίριο, να βρίσουμε και πέντε πρόσωπα και τέλος,το θέμα δεν είναι να καταβούμε τσαντισμένοι και αγανακτισμένοι αλλά αποφασισμένοι ότι θα φτιάξουμε την κοινωνία που εμείς θέλουμε, όπως έκαναν στην Αργεντινή,την Τυνησία,αποφασισμένοι ότι θέλουμε αυτό αυτό και αυτό στην μελλοντική μας κοινωνία και ότι δεν θέλουμε αυτό και αυτό πχ.

3.Επιπλεόν, το πλήθος ήταν ετερόκλητο...πιο το κακό; ναι είναι καλό να κατεβαίνουν άνθρωποι διαφορετικών απόψεων μαζί αλλά ενωμένοι.Το πλήθος τους Συντάγματος δεν έχει καμία ομοψυχία,καμία κοινή ιδέα η τέλος πάντων κανένας αίσθημα αλληλεγύης ή ενότητας μεταξύ του.

4.Το κλίμα τουλάχιστον τις πρώτες μέρες ήταν λίγο σαν πανηγυράκι...με χειροκρατήματα,σφυρίγματα και οπαδικά συνθήματα.

5. και έπειτα έρχονται κι άλλες σκέψεις, τα ΜΜΕ και η Αστυνομία είναι υπερβολικά θετικοί οι μέν και αδιάφοροι οι δέ. Κάτι που σημαίνει ότι μάλλον οι Αγανακτισμένοι δεν είναι κάτι που φοβίζει την κυβέρνηση και το σύστημα.Αντίθετα δεν το πλήττει καθόλου γι αυτό και η υπερπροβολή στα ΜΜΕ τα οποία προσπαθούν να το ριαλιτοποιήσουνε και λίγο.

7.Αυτό το Αγανακτισμένοι Ελληνες χτυπάει λίγο...σαυτήν την χώρα μένουν και άλλες εθνικότητες και πιστεύω ότι αυτοί είναι και περισσότερο αγανακτισμένοι.

Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να κρίνει κάτι πριν τελειώσει αυτό είναι το μόνο σίγουρο και κανείς δεν μπορεί αρνηθεί την δυναμική των Αγανακτισμένων και το ότι κατάφεραν να κατεβάσουν απίστευτα γρήγορα έναν κόσμο που δεν είχε κατέβει ποτέ στον δρόμο...και αν και δεν πιστεύω ότι ο δρόμος είναι η αρχή και το τέλος..πιστεύω ότι μπορείς να μάθεις πάρα πολλά από αυτόν...κυρίως να μιλήσεις,να επικοινωνήσεις και να δράσεις μαζί με άλλους,να συλλογικοποιηθείς και να ανταλλάξεις απόψεις και ιδέες,ο δρόμος ενώνει το μόνο σίγουρο και ίσως αυτή η πλατεία να καταφέρει να ενώσει ένα πλήθος κόσμου που το σύστημα σπείρει το μίσος μεταξύ τους. Να ενώσει έναν κόσμο που θέλει κάτι να αλλάξει...που το σύνθημα του Μάη τους εκφράζει...αν δεν μας αφήσετε να ονειρευτούμε δεν θα σας αφήσουμε να κοιμηθείτε...ο χρόνος θα δείξει μέχρι τότε ας πάμε όλοι μια βόλτα από το Σύνταγμα...6:00

Τρομοκρατία της ζωής

2011-05-09T22:01:00.002+03:00

Ζούμε κατά γενική ομολογία στην εποχή της τρομοκρατίας, και δεν εννοώ μόνο του Μπιν Λάντεν, αλλά την τρομοκρατία της στοχευμένης παραπληροφόρησης, της οικονομικής κρίσης, του ΔΝΤ, του ολοένα αυξανόμενου χρέους και του μνημονίου, της ανεργίας, της ενδεχόμενης απόλυσης, της περιβαλλοντικής καταστροφής, των ραδιενεργών ατυχημάτων, της συντέλειας του κόσμου, των ανθεκτικών μικροβίων, του καρκίνου και τελικά οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια.. στην κατάθλιψη και την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.

Η ερώτηση που πιστεύω μονοπωλεί τη σκέψη πολλών και κυρίως νέων είναι απο πότε κάναμε τη ζωή μας τόσο πολύπλοκη και για ποιό λόγο. Γιατί θα πρέπει η ζωή μας, τα όνειρα μας, οι προσωπικές μας σχέσεις, τα αισθήματά μας να απαξιώνονται και να υποτιμώνται στα βάθρο της «τρομοκρατίας». Και κυρίως γιατί τους αφήνουμε να τρομοκρατούνε την ψυχή μας και το μυαλό μας. Η απάντηση είναι φαντάζομαι αδύνατο να δοθεί. Κυρίως γιατί ο τρόπος αυτός ζωής έχει εγκατασταθεί στις προηγμένες κοινωνίες πολλά χρόνια και τροφοδοτείται συνεχώς και ακατάπαυστα. Ίσως μία οπτική την οποία δεν συμμερίζομαι απόλυτα, είναι οτι η τρομοκρατία είναι πιό επιτυχημένος τρόπος ελέγχου της μάζας και καθοδήγησής της ακόμα και απο τα δεσμά. Ο λόγος που δεν τη συμμερίζομαι απόλυτα είναι επειδή στο τέλος άπαντες θα πέσουν θύματά της με τον έναν ή με τον άλλον τροπο. Η ουσία όμως έγκειται στο πως μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτό το παρακμάζον κοινωνικό σύστημα δεδομένου οτι μέσα από την προσωπική αντίσταση θα επέλθει η συλλογική αλλαγή.

Πρώτα απ’ολα σαν νέα μέλη του συστήματος οφείλουμε να οπλιστούμε με πολύπλευρη γνώση, να πάμε ενάντια στο πίστευε και μη ερεύνα της εποχής μας που μας πλασάρει η καθοδηγούμενη πληροφόρηση. Οφείλουμε να μάθουμε από τα λάθη της ιστορία μας μέσω κριτικής οπτικής και να καταρρίψουμε το «η ιστορία επαναλαμβάνεται». Επίσης οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής, και να οριοθετήσουμε την επιρροή που λαμβάνουμε από τα υπάρχοντα κοινωνικά θεσμικά πλαίσια (οικογένεια, θρησκεία, εκπαίδευση κτλ.) έτσι ώστε να ζήσουμε και να προσφέρουμε με τον βέλτιστο τρόπο. Τέλος, παρατηρώ οτι η τρομοκρατία και ο φόβος έχει ωθήσει πολλούς απο εμάς να πιστεύουν ή έστω να επηρεάζονται από γελοίες προσωπικότητες που έχουν γράψει πολλές ωραίες ιστοριούλες περί προέλευσης του ανθρώπου, πρόγνωσης του μέλλοντος και ανάλυση του σκοπού της ζωής. Κατά τη γνώμη μου, στις μέρες που ζούμε και με τις δυνατότητες που μας προσφέρονται να υλοποιήσουμε τα παραπάνω, ο απόλυτος προσωπικός σκοπός της ζωής μας θα πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τις επόμενες γενιές απαλλαγμένο απο «τρομοκρατία». Ριζικές αλλαγές είναι δύσκολο να υπάρξουν κάτω από τις παρούσες συνθήκες διότι τα λάθη της ιστορίας έδειξαν πόσο εύκολα χειραγωγήσιμη είναι μία μάζα που αντιστέκεται χωρίς δυνατές προσωπικές αξίες και στόχους, οι αλλαγές ξεκινάνε πρώτα από το προσωπικό επίπεδο πριν μεταβούν στο συλλογικό και η προσωπική μου άποψη είναι οτι οι παρούσες κοινωνικές συνθήκες ειδικά στην Ελλάδα είναι ιδανικές για να μας πιέσουν να το πετύχουμε.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ...

2011-04-21T17:23:00.005+03:00

Να μην ξεχάσουμε ποτέ...ότι πριν από 44 χρόνια εγκαθιδρύθηκε η δικτατοριά των συνταγματαρχών Παπαδόπουλου,Παττακού και Μακαρέζου.Από εκείνη την μέρα αρχίζουν οι βασανισμοί,οι συλλήψεις,οι εξορίες,οι εκτελέσεις πολιτών στην πλειονότητα τους αριστερών,πολιτικών αντιπάλων και αντιφρονούντων.Η κατάργηση του Συντάγματος και των ελευθεριών.Η Ελλάδα μπάινει στο γύψρο για 7χρόνια,7μήνες και 3 μέρες...

Οτι πριν από 71 χρόνια ο Χίτλερ άρχισε έναν πόλεμο που θα στοίχιζε συνολικά την ζωή περίπου 80 εκατομμυρίων ανθρώπων,λίγο νωρίτερα την ίδια εποχή ο δικτάτορας Φράνκο στην Ισπανία επιτρέπει στον Χίτλερ να ισοπεδώσει την πόλη Γκερνίκα.Συνολικά οι νεκροί από τον ισπανικό εμφύλιο ανέρχονται σε 500.000,οι αντιφρονούντες ανέρχονται σε 50.000 αναμεσά τους και ο ποιητής Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα ενώ οι αγνοούμενοι σε 130.000.

Το 1948 εφαρμόζεται το Απαρτχαιντ στην Ν.Αφρική ενώ 28 χρόνια νωρίτερα η ρατσιστική τρομοκρατική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν φτάνει στον απόγειο της με 4.000.000 μέλη.

Μην πάμε όμως και τόσο παλιά νεοναζί υπάρχουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης,τρίτο μεγάλο κόμμα στην Φιλανδία αναδείχθηκε το κόμμα Αληθινοί Φιλανδοί κόμμα ακροδεξιό.Μεγάλη δύναμη αποκτούν και ακροδεξιά κόμματα σε όλη την Ευρώπη στην Αυστρία,την Ουγγαρία,την Πολώνία,την Βρετανία,την Γαλλία,την Δανία,την Ρουμανία...αλλά και σε εμάς το ακροδεξιό ΛΑΟΣ ολοένα αυξάνει την εκλογική δυναμή του και την συγκατάβαση του κόσμου,ενώ η φασιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή κατάφερε να μπεί στο δημοτικό συμβούλιο ενώ δρα ανενόχλητη χυλοκοπώντας μέχρι θανάτου μετανάστες!Το τείχος που το "σοσιαλιστικό"ΠΑΣΟΚ ήθελε να φτιάξει για να μην μπαίνουν μετανάστες,τα κέντρα κράτησης μεταναστών,η μην δημιουργία τζαμιών,η διαρκής καταστολή από την αστυνομία...

Ο φασισμός δεν πέθανε ποτέ δυστυχώς...και σήμερα κάθε άλλο παρα ποτέ είναι πιο παρών και πιο επικίνδυνος από ποτέ..κι αυτό γιατί ίσως δεν μάθαμε ποτέ από τους παπούδες μας,από την ιστορία,κι αυτό γιατί κάποιοι ξεχάσανε ηθελημένα η μή...ο Μπρέχτ είχε πει... «Μη χαίρεστε με την ήττα του, άνθρωποι:γιατί μπορεί ο κόσμος να σηκώθηκε και να σταμάτησε τον μπάσταρδο, αλλά η σκύλα που τον γέννησε έχει πάλι κάψες».

Λιβύη, Ευρώπη, Αμερική και λοιπά παραμυθάκια

2011-03-29T13:39:00.005+03:00

Μόνο που το παραμύθι το έχουμε ξαναδεί να εκτυλίσσεται μπροστά μας, μας είναι γνωστό. Η ιστοριούλα λοιπόν ξεκινάει κάπως έτσι. Μιά φορά και έναν καιρό ήταν μία χώρα που την έλεγαν Αμερική. Αυτή η χώρα αποτελούσε το 5% του συνολικού πληθυσμού της γης αλλά κατανάλωνε το 30% των πόρων της γης. Αποτέλεσμα? Πρόβλημα! Λύση? Νεο-αποικισμός με σκοπό την κατανάλωση των πόρων άλλων χωρών. Αιτιολογία? Μας χρειάζονται για την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα τους! Πού? Στη χώρα τους!!! Και κάπως έτσι με λίγα λόγια το παραμυθάκι της ύπαρξης της Αμερικής καταλήγει σε happy end! Κάπου στην πορεία ο ρόλος Αμερική στο παραμύθι έγινε λίγο πιό ευρύς και ονομάζεται Δύση.

Ξεκίνησα να παρακολουθώ τα γεγονότα της Τυνισίας και της Αιγύπτου με κάποια επιφύλαξη οσον αφορά κυρίως την αυθεντικότητα των ειδήσεων έτσι όπως μεταδίδονταν απο τα “αδιαμφισβητητα” μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια. Μόλις άρχισαν να εκφράζουν άποψη οι “ειρηνοποιές” δυνάμεις κάτι άρχισε να μου θυμίζει το γνωστό παραμυθάκι. Τα πράγματα με τον έναν ή τον άλλον τροπο στην Αίγυπτο και την Τύνησια διευθετήθηκαν (έτσι κι αλλιώς δεν έχουν τόσα αποθέματα πετρελαίου όσα η Λιβύη) μέχρι που εμφανίστηκε ο κακός ο λύκος του παραμυθιού, ο Καντάφι!

Ο Καντάφι παρουσιάζεται παντού σαν ο παράφρων άραβας δικτάτορας που σφάζει το λαό του και αρνείται να του παραχωρήσει τις βασικές ελευθερίες, σαν ένας στιγνός δολοφόνος που στρέφεται εναντίων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Να θυμίσουμε οτι κάποτε αυτός ο σκληρός δικτάτορας ήταν το εργαλείο των μεγάλων κεφαλαίων της Δύσης. Τί άλλαξε? Ο Καντάφι ο οποίος ήταν πάντα ένας απρόβλεπτος συνεργάτης αποφάσισε να παίξει με τους δικούς του όρους αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στις πετρελαικές επιχειρήσεις της Λιβύης. Το αποτέλεσμα είναι λίγο πολύ γνωστό. Ο λαός της Λιβύης παρακεινούμενος απο της εξεγέρσεις στις γειτονικές χώρες, αποφάσισε νε εξεγερθεί με το δικαίωμα που έχει κάθε λαός που απαιτεί τα αυτονόητα, ελευθερία και ποιότητα ζωής.

Παραθέτω κάποιες σημαντικές πληροφορίες πριν συνεχίσω το παραμύθι. Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής εφημερίδας Guardian ο δυτικός κόσμος καταναλώνει έξι βαρέλια πετρέλαιο για κάθε ένα βαρέλι που ανακαλύπτει με την Αμερική να κατέχει τα πρωτεία καταναλώνοντας το 25% του πετρελαίου παγκοσμίως. Ο Βρετανός γεωλόγος Collin Campbell ο οποίος έχει πάνω απο 40 χρόνια εμπειρία στη βιομηχανία πετρελαίου διατελόντας διευθύνων σύμβουλες σε εταιρίες όπως η Texaco και British Petroleum, έχει δηλώσει οτι «το 46 % των σημερινών αποθεμάτων πετρελαίου που έχουν δηλώσει οι εταιρίες είναι πλαστά και εάν αποκαλυφθούν οι αληθινοί αριθμοί θα επικρατούσε πανικός στις χρηματιστηριακές αγορές του κόσμου». Επιπλέον ο πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίου (IFP), Ολιβιέ Απέρ τον Μάιο του 2003 σε συνδιάσκεψη που αφορούσε το πετρέλαιο δήλωνε ότι η παραγωγή πετρελαίου παγκοσμίως μειώνεται κατά 10% το χρόνο και αποκάλυπτε πως απαιτείται η παραγωγή 60 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου επιπλέον την ημέρα για να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση. Σύμφωνα με τους γεωλόγους των πετρελαϊκών εταιριών η φύση χρειάστηκε 500 εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργήσει το πετρέλαιο που χρησιμοποίησε τα τελευταία 100 χρόνια ο κόσμος . Είναι συνεπώς σαφές οτι τέτοια περίοδο που οι δυτικές οικονομίες είναι εύθραυστες δεν υπάρχει περιθώριο για διαπραγματεύσεις με τους ηγέτες των χωρών που έχουν ακόμα πετρέλαια, απαιτούνται πιό δυναμικές λύσεις.

Η συνέχεια της ιστοριούλας δεν κρύβει κάποια αναπάντεχη εξέλιξη. Η Δύση σαν από μηχανής θεός προσφέρει χείρα βοηθείας στους δημοκρατικούς αντικαθεστωτικούς που τάσσονται κατά του Καντάφι. Παρ’όλα αυτά το παραμύθι απευθύνεται σε χαμηλής νοημοσύνης κοινό απο τη στιγμή που προσπαθεί να μας πείσει οτι έτσι η Δύση θα επιβάλει την ειρήνη στην περιοχή και θα αποτρέψει τη σφαγή αθώων ανθρώπων από τους Κανταφικούς. Ας μην ξεχνάμε οτι η επιχείρηση αυτή γίνεται με πανάκριβους εξοπλισμούς τη στιγμή που η κοινωνική πρόνοια και η ιατρική περίβαλψη στις περισσότερες δυτικές χώρες κατακρεουργείται. Η αυγή της Οδύσσειας όπως ονομάζεται η αποστολή των δυτικών στρατευμάτων στη Λιβύη είναι δυστυχώς η οδύσσεια ενός δυτικού πολιτισμού που παρακμάζει λεηλατόντας και καταστρέφοντας στο βωμό του κέρδους και της κατανάλωσης.

Η ελαφρότητα στα χρόνια του ΔΝΤ

2010-12-26T03:12:00.001+02:00

Εδώ και αρκετούς μήνες παρατηρώ στα ΜΜΕ σαν παθητικός πλέον θεατής την κατρακύλα της χώρας μας στα άδυτα του ΔΝΤ και λοιπών «σωτήρων». Η καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων που έχουν κατοχυρωθεί με πολλούς αγώνες μέσα σε μια μέρα και ο εξευτελισμός βασικών αξίων που ορίζουν την καθημερινότητά μας, συνθέτουν το σκηνικό που καλείται να αντιμετωπίσει η νέα γενιά καθημερινά. Είναι πλέον αυτονόητο οτι οφείλουμε, αν όχι σαν χώρα, σίγουρα σαν νέα γενιά να αναλάβουμε την ευθύνη μας απέναντι σε μία λαίλαπα που τείνει να μας καταστρέψει το παρόν και να μας «χρεώσει» το μέλλον. ΄Εχουμε την ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας και στις νέες γενιές να εξασφαλίσουμε κάτι που θεωρούμε αυτονόητο και ομώς δεν διαθέτουμε: το σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και εδώ τίθεται το σημαντικό ερώτημα. Με ποιόν τρόπο;

Η απάντηση όπως είναι φυσικό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναφέρεται σε μία σειρά βημάτων που θα λύσουν το πρόβλημα ως δια μαγείας αλλά ούτε και σε ριζοσπαστικές ενέργειες τύπου πιάστε τα όπλα ξεκινάμε επανάσταση. Ζούμε σε μία κατα τ’άλλα δημοκρατική κοινωνία που ο καθένας έχει δικαίωμα στην έκφραση των απόψεών του. Επίσης το πλεονέκτημα της νέας γενιάς είναι οτι έχει πρόσβαση σε πλήθος πληροφοριών μέσω του διαδικτύου. Στα πλαίσια μίας τέτοιας κοινωνίας αυτό που μπορεί ο καθένας μας να κάνει είναι να αλλάξει σε προσωπικό επίπεδο και να επηρεάσει το περίγυρο του κατά τέτοιο τρόπο που θα προετοιμάσει μία κοινωνία καλύτερη, πιό δίκαιη, πιό αξιοπρεπής, πιό καλά προετοιμασμένη να αντισταθεί στις αλλάγες που έρχονται, παρακλάδι, των οποίων είναι η πνευματική αλλοίωση και η χειραγώγηση. Αποψή μου είναι οτι η λεγόμενη κρίση είναι ένας γενικότερος όρος που ανάφερεται σε ένα καθεστώς που έχει ξεκινήσει στην Ελλαδα εδώ και χρόνια και έχει προωθηθεί από μία συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων που εννοείται οτι τους βολεύει ο ξεπεσμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η παθητικοποίηση όλων μας με στόχο την ευκολότερη χειραγώγησή μας.

Σαν νέα γενιά έχουμε χρέος να αντιταχθούμε σε αυτό το lifestyle που προωθεί ένα σάπιο από πάσης άποψης σύστημα εδώ και χρόνια και σύμφωνα με το οποίο, ο πιό σαχλός γίνεται διάσημος, ο πιό γελοίος δημοφιλής και ο πιό θρασύς πετυχημένος. Για να είμαι πιο ακριβής, αναφέρομαι σε κοριτσάκια που έχουν πλέον αναδειχθεί σε tv περσόνες και που κατακλύζουν την καθημερινότητά μας μέσω της οθόνης όπως η Πετρούλα Κωστίδου. Ανάφερομαι επίσης σε συγκεκριμένες εκπομπές που προωθούνται απο κάποια κανάλια όπως τα Παρατράγουδα, reality show κτλ. που μέσα σε μία μέρα αναδυκνείουν σε διάσημους περιπτώσεις ανθρώπων που χάνουν κάθε αξιοπρέπεια για λίγα λεπτά διασημότητας μπροστά στην κάμερα. Τέλος εντύπωση μου έχει κάνει το γεγονός οτι το επίπεδο των σειρών, εκπομπών κτλ. που προβάλονται φέτος απο τα τηλεοπτικά κανάλια είναι εξαιρετικά χαμηλό και στερείται οποιασδήποτε πνευματικής πρόκλησης και όλα αυτά φυσικά στο όνομα της κρίσης. Έχουμε ευθύνη να συνηδητοποιήσουμε οτι η πνευματική μας καλλιέργεια είναι ένα δυνατό όπλο που κανείς δεν θα μπορέσει να μας το αποσπάσει ποτέ. Οφείλουμε ως εκ τούτου να γυρίσουμε την πλάτη μας σε αυτήν την ελαφρότητα που μας έχει φέρει σε αυτό το σημείο. Πλέον έχει σταματήσει να είναι μόδα να βρίζουμε τα reality shows, είναι χρέος μας να προασπίσουμε τις νέες γενιές απο τους όποιους κινδύνους η μόδα αυτή επιφυλάσει. Η εποχή που ζούμε είναι δύσκολη, χρειαζόμαστε αυστηρά κριτήρια και δυνατά όπλα για να προετοιμάσουμε την οποιαδήποτε αλλαγή μέ όποιον τρόπο και γίνει αυτή.

"ΑΔΕΙΑ" ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

2010-10-14T14:45:00.008+03:00

Ποιος είναι ο ρόλος του πανεπιστημίου σήμερα? Αυτό ίσως είναι ένα από τα πιο βασικά ερωτήματα που θα πρέπει να απαντήσει ο οποιοσδήποτε υπουργός παιδείας και όχι μόνο, προκειμένου να μπορέσει να φέρει έναν αέρα αλλαγής στον χώρο αυτό (ο οποίος είναι αν όχι επιθυμητός, σίγουρα επιτακτικός). Το θέμα όμως είναι ποιός είναι ικανός να απαντήσει σε αυτό το μείζονος σημασίας ερώτημα.

Μπαίνοντας ένας φοιτητής στο 4ο και άνω έτος του, αρχίζει σταδιακά και βλέπει τις σπουδές του με άλλη οπτική (πιο σοβαρή), καθώς πλέον αναζητά να κάνει είτε πρακτική, είτε διπλωματική, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κ.ο.κ. Δηλαδή προσπαθεί πλέον να κατανοήσει τους μηχανισμούς με τους οποίους δουλεύει ο θεσμός του πανεπιστημίου στην ουσία και προσπαθεί να τα χρησιμοποιήσει έτσι ώστε να διαμορφωθεί το άμεσο μέλλον του. Όμως ένας φοιτητής δεν φτάνει που έρχεται αντιμέτωπος με το τί πραγματικά θέλει να κάνει στο άμεσο μέλλον, έρχεται αντιμέτωπος και με το ίδιο το σύστημα του πανεπιστημίου

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιός είναι ο πραγματικός ρόλος του καθηγητή σε μία σχολή. Πώς εκλέγεται ένας καθηγητής. Πώς ανεβαίνει στην ιεραρχία και από λέκτορας γίνεται καθηγητής. Ποιός ψηφίζει για αυτούς. Πώς είναι δυνατόν ένας διδακτορικός με πολύ λιγότερη εμπειρία στον εκάστοτε τομέα να είναι κατά πολύ καλύτερος από έναν καθηγητή με πολύχρονη εμπειρία. Πού είναι ο σεβασμός του καθηγητή απέναντι στον φοιτητή του. Πώς έχουν χαθεί αυτές οι αξίες, που όλοι υποτίθεται ότι μάθαμε ήδη από την παιδική μας ηλικία.

Αναφέρεται η κυβέρνηση στον επερχόμενο νέο νόμο που θα αναταράξει την όλη εικόνα των πανεπιστημίων σήμερα. Η πλειοψηφία των φοιτητών συμφωνεί ότι πρέπει όντως να αλλάξει ο χώρος αυτός και μάλιστα ριζικά, αλλά ίσως μία τέτοια απόφαση χρειάζεται περισσότερη σκέψη και αναθεώρηση από μία απλή επίσκεψη του πορτογάλου υπουργού παιδείας Jose Μariano Gago.

Μέσα σε ένα πανεπιστήμιο δεν υπάρχει μόνο η μία πλευρά, δηλαδή αυτή των αιώνιων φοιτητών, αυτών που δεν ενδιαφέρονται, αυτών που υποκινούν τις καταλήψεις προκειμένου να χάνονται μαθήματα και αυτών που συνεχώς (κατά ορισμένους) αντιτίθενται με την συμπεριφορά των καθηγητών χαρακτηρίζοντας τους ως υπερβολικούς, άδικους κ.ο.κ., αλλά και μία άλλη πλευρά που απαρτίζεται από καθηγητές άχρηστους, υπερβολικά απαιτητικούς προκειμένου να καταφέρεις να περάσεις το μάθημα τους, ασεβείς, καθώς πηγαίνεις να δεις το γραπτό σου και μιλώντας σου με τον χειρότερο τρόπο στο τέλος σου λένε ότι αυτά είναι στο βιβλίο και δεν είναι υποχρεωμένοι να σου απαντήσουν στις απορίες σου και φυσικά καθηγητές που θεωρούνται αξιόλογοι συγγραφείς πιστά μεταφρασμένων ξενόγλωσσων βιβλίων!

Αυτή είναι η εικόνα του πανεπιστημίου σήμερα. Μία εικόνα θλιβερή και σάπια όχι μόνο εξωτερικά, λόγω ετοιμόρροπων και γραμμένων σε όλους τους τοίχους κτιρίων, αλλά και εσωτερικά λόγω μελών και παρατάξεων που το απαρτίζουν.

Ο θεσμός του πανεπιστημίου είναι λανθασμένος από την βάση του και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ (τουλάχιστον σε ικανοποιητικό βαθμό). Δυστυχώς η Ελλάδα δεν έχει να δώσει τίποτα στους νέους, ειδικά τα επόμενα χρόνια, και αυτός είναι ένας λόγος που βλέπουμε και θα συνεχίζουμε να βλέπουμε Έλληνες διασκορπισμένους σε διάφορες πόλεις του εξωτερικού.

Αntiracist festival

2010-07-09T14:30:00.005+03:00

Αν κάτι έχουμε μάθει από την ιστορία είναι ότι σε περιόδους κρίσης το πρώτο που πεθαίνει είναι η αλληλεγύη προς τον συνάνθρωπο για να μην μιλήσουμε για αυτήν προς τον ξένο,τον αλλόθρησκο,τον ξενόγλωσσο.

Αν πάμε πίσω στην δεκαετία του '30 θα δούμε την δυνάμωση και ανάδειξη φασιστικών και εθνικιστικών κομμάτων και κινημάτων που πριν το κραχ του '29 δεν είχαν καμία απολύτως δύναμη και λαική αποδοχή.

Oι ξένοι που πέρνουν τις λιγοστές δουλειές,που τρώνε από το ψωμί μας,που κλέβουν τα λεφτά μας ή τις γυναίκες μας(!),που ευθύνονται για κάθε κοινωνικό χάλι,για την δικιά μας μίζερη κατάσταση..και τότε και τώρα τα ίδια ακριβώς ανυπόσταστα επιχειρήματα η ίδια ξενοφοβία,η ίδια υποκρισία,ο ίδιος ρατσισμός το ίδιο μίσος.

Τίποτε δεν φαίνεται να άλλαξε ριζικά…όταν βλέπεις ανθρώπους να σου λένε περήφανα ότι είναι ρατσιστές,όταν βλέπεις με τι χαρά τα μμε καλιεργούν αυτό το απάνθρωπο συναίσθημα,όταν το ξένο γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος των κόμπλεξ μας και της δήθεν ανωτερότητά μας όχι μόνο από μεγάλους αλλά και από νέα παιδιά.

Σε μια περίοδο όπου στην Ελλάδα ο περισσότερος κόσμος αρχίζει να υποζεί χωρίς δικαιώματα στην δουλειά και την ασφάλιση,χωρίς παιδεία ή εργασία,χωρίς μισθό όνειρα και ελπίδες η αλληλεγύη φαίνεται ότι πολύ εύκολα μπορεί να αποτελέσει το πρώτο θύμα…εξάλλου αυτό συμφερει και τους από πάνω…

Σημασία έχει καταλάβουμε όλοι ότι δεν είμαστε εχθροί και αντίπαλοι αλλά αδέρφια και συνάνθρωποι,ότι κανένας δεν είναι ξένος αλλά όλοι είμαστε κάτοικοι αυτής τη γης και ότι μόνο αν είμαστε ενωμένοι απέναντι στον κοινό εχθρό θα καταφέρουμε να ζήσουμε ανθρώπινα.

**To 15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί απο σήμερα 9 και 10 και 11 Ιουλίου στο Άλσος Γουδί.Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ενώ για τους υπόλοιπους θα είναι 6ευρώ.

http://www.antiracistfestival.gr/

ΡΟΖ ΕΞΑΡΤΗΣΗ

2010-07-04T16:23:00.002+03:00

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=179819

Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα αρκετά παιδιά επισκέπτονται καθημερινά ροζ σελίδες για πάνω από 2 ώρες όπως αναφέρεται. Όμως δεν είναι αυτή καθ' αυτή η πληροφορία που θα πρέπει να μας "σοκάρει" όσο τα αίτια τα οποία οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

Καθημερινά αν ανοίξεις την τηλεόραση μαθαίνεις για την ζωή των επωνύμων. Σε ποιό νησί πήγε ο ένας, ποιός τον συνόδευσε, πού μείνανε, τί φάγανε κ.ο.κ. Το μόνο που κάνεις σαν τηλεθεατής είναι να παρακολουθείς παθητικά αυτές τις "πληροφορίες" και αν απηυδήσεις κάποια στιγμή, το πολύ πολύ να αλλάξεις κανάλι για να παρακολουθήσεις για κάποιον άλλον celebrity. Όμως αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να μας τρομάζει, είναι ότι κανένας δημοσιογράφος ή υπεύθυνος καναλιού δεν σκέφτηκε γιατί ακριβώς αυτή η πληροφορία να ενδιαφέρει τον κόσμο, όπως και κανένας τηλεθεατής δεν έκλεισε την τηλεόραση ή δεν έκανε μία μήνυση σε όλους αυτούς που καθημερινά προσβάλλουν την νοημοσύνη του. Με άλλα λόγια ζούμε σε ένα κόσμο που εμείς έχουμε φτιάξει και που εμείς οι ίδιοι φταίμε για την κατάντια του και την ύπαρξη του μέχρι τώρα (σε χειρότερο βαθμό βέβαια συγκριτικά με παλαιότερα).

Αν επανέλθουμε λοιπόν στο θέμα του άρθρου αυτού, θα διαπιστώσουμε τα αίτια που συμβάλλουν στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας. Έχουμε το "κράτος της Τζούλιας" όπως το χαρακτήρισε και ο κ. Θεοδωράκης. Μίας κοπέλας δηλαδή που έχει γίνει σύμβολο, είδωλο και τιμώμενο πρόσωπο. Μία κοπέλα που αυτή η ίδια δεν φταίει για το κατάντημα της, αλλά φταίμε σίγουρα εμείς.

Όλοι γνωρίζουμε ποιό είναι το σύστημα σήμερα. Όλοι έχουμε ακούσει για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και όλοι ξέρουμε πώς ο καθένας ανεβαίνει στο καλλιτεχνικό στερέωμα και όχι μόνο. Εμείς με την σειρά μας όμως αντί να το καταγγείλουμε, το εκθειάζουμε. Αντί να βοηθήσουμε στο να σταματήσει αυτή η πλήρης εξαθλίωση και ο εκφυλισμός, βάζουμε ένα χεράκι παραπάνω και θεωρούμε σαν hit, το ηλίθιο τραγουδάκι της Βανδή "κορίτσι πράγμα" (ή όπως αλλιώς λέγεται), που με ηλίθιο τρόπο μεν αλλά με μία μικρή αλήθεια δε, σχολιάζει αυτή την κατάσταση.

Από την άλλη πλευρά το φταίξιμο πέφτει και στο σχολείο. Που είναι το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης? Γιατί τα παιδιά που θέλουν να μάθουν και να γνωρίσουν 5 πράγματα δεν έχουν κάπου να απευθυνθούν? ή ακόμη πιο ανησυχητικό γιατί δεν τα ξέρουν ήδη? Εγώ θυμάμαι στην Β' Γυμνασίου, αν δεν κάνω λάθος, μαθαίναμε για την λειτουργία των γεννητικών οργάνων (με μία καθηγήτρια που ενώ δεν ήταν συντηρητική, μας διάβαζε ότι έγραφε το βιβλίο μόνο) και όλα τα παιδάκια γελούσαμε γιατί δεν ξέραμε πώς να συμπεριφερθούμε ή και από παντελή άγνοια ακόμη.

Ομοίως φταίνε και οι γονείς. Συντηρητικοί γονείς, με πλήρη άγνοια του πώς να χειριστούν το όλο θέμα, στέκονται μόνο στις ροζ σελίδες που επισκέφτηκε το παιδί τους και δεν κοιτάζουν πιο βαθιά: στο πρόβλημα της άγνοιας. Η αλήθεια είναι ότι όντας συντηρητικός λαός, ίσως και οι γονείς να μην έχουν την απαραίτητη άνεση σε αυτά τα θέματα, αλλά πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να προσπαθήσουν, γιατί οι καιροί αλλάζουν και να μην κατακρίνουν αμέσως, διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο.

Τέλος η ζωή των παιδιών έχει καταντήσει να μην είναι πια όμορφη. Κλεισμένα στο σπίτι με ένα pc αγκαλιά, με γονείς συνεχώς αγχωμένους λόγω μέτρων ή και απών λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, δεν έχουν μάθει να κοινωνικοποιούνται. Φοβούνται να έρθουν σε επαφή με το άλλο φύλο. Προτιμούν τις ψεύτικες και εικονικές σεξουαλικές σχέσεις, βλέποντας είτε σεξουαλικού περιεχομένου ταινίες, είτε ροζ sites, παρά να ζητήσουν από το άλλο φύλο να βγουν έξω, μήπως και εκτεθούν. Θα καταντήσουμε σαν τον κόσμο του Μεγάλου Αδελφού του George Orwell, δηλαδή άτομα που δεν θα ερωτεύονται αλλά θα παντρεύονται παθητικά μόνο και μόνο για να είναι πιο χρήσιμοι στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Κόμματος.

To όνομά μου είναι rachel...

2010-06-15T16:13:00.008+03:00

Πριν βδομάδες όταν όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την πορεία του πλοίου rachel corrie προς την Γάζα με σκοπό την άρση του ναυτικού αποκλεισμού από τους Ισραηλινούς τίποτε δεν μου έκανε εντύπωση στην ονομασία του(όπως και εκατομμύρια άλλων που δεν ήξεραν και ακόμα δεν ξέρουν)παρά μόνο ότι ήταν ένα τυχαίο,συνηθισμένο,χαριτωμένο ξένο όνομα.Κι όμως αν και ελάχιστα μέσα αναφέρθηκαν σε αυτό και φυσικά όχι τηλεοπτικά το όνομα που κουβαλούσε το πλοίο δεν ήταν διόλου τυχαίο ούτε καν συνηθισμένο...MV RACHEL CORRIE.
To μικροκαμωμένο κοριτσάκι του βίντεο με τα κατάξανθα μαλλιά από την Ολυμπία της Ουάσιγκτον που αν και μόλις στην 5δημοτικού μιλάει αφοπλιστικά λέγοντας«Βρίσκομαι εδώ για τα άλλα παιδιά. Βρίσκομαι εδώ γιατί νοιάζομαι.Βρίσκομαι εδώ γιατί τα παιδιά στον κόσμο υποφέρουν και γιατί 40.000 άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα κάθε ημέρα. [...] Το όνειρό μου είναι να σταματήσει η πείνα στον κόσμο ως το έτος 2000» στα 23 του εγκατελέιπει την οικογένεια,τους φίλους,τις σπουδές της για να βρεθεί στην ίδια την κόλαση μαζί με άλλους ακτιβιστές της ΙSΜ.Στα 23 του εγκαταλείπει την θαπλωρή και την ασφάλεια του σπιτιού της για να βρεθεί στην Γάζα κατά την διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντας δίπλα στα παιδιά της Παλαιστίνης μπροστά από τα ετοιμόρροπα σπίτια τους με τις τρύπες εμποδίζοντας τις Ισραηλινές μπουλντόζες από το να ισοπεδώσουν.Στα 23 του βάζει το σώμα του για ασπίδα και καταπλακώνεται από μια μπουλντόζα Catepillar και ξεψυχά.Λίγες μέρες πριν τα γράμματα στηνμητέρα της ξεχείλιζαν από συναισθήματα.Αγωνιστικότητα και αισιοδοξία παρά τον τρόμο μέσα στον οποίο ζεί και βλέπει καθημερινά: «Εσύ με έφτιαξες, μαμά. Ασε με να πολεμήσω τα τέρατά μου... Δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά έχουν ζήσει ποτέ χωρίς τρύπες από οβίδες των τανκς στους τοίχους τους... Βρίσκομαι στην Παλαιστίνη μία εβδομάδα και δύο ώρες και ακόμη δεν μπορώ να συνηθίσω αυτό που βλέπω... Με πονάει ξανά όπως με πονούσε στο παρελθόν το πόσο φρικτός επιτρέπουμε να είναι ο κόσμος».Στο τελeυταίο γράμμα της εκφράζει τον φόβο της για τις μπουλντόζες αλλά λέει αισιόδοξα «Λένε ότι οι ακτιβιστές νικούν ότι αποτρέπουν τις μπουλντόζες»

Η rachel ήταν αμερικανοεβράια γεννημένη στις 10 Απριλίου του 1979 από μια μεσοαστική οικογένεια.Ηταν ένα κορίτσι σαν όλα της ηλικίας της,σαν κι εμάς,με την διαφορά ότι είχε από νωρίς καταλάβει,είχε φτάσει στην αυτογνωσία,ήξερε…«Αξίζει να παρατήσουμε ό,τι κάνουμε και να αφιερώσουμε τη ζωή μας γα να σταματήσουμε αυτό που γίνεται εδώ... Πεθυμώ να χορέψω, να φλερτάρω και να φτιάχνω κόμικς για τους φίλους μου, αλλά θέλω αυτό που γίνεται εδώ να σταματήσει... Βρίσκομαι στη μέση μιας γενοκτονίας... για την οποία η κυβέρνησή μου είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη».Θα μπορούσε να επιλέξει τον εύκολο δρόμο,τον συνηθισμένο-κλέινω τα μάτια και αδιαφορώ-κι όμως προτίμησε τον άλλον…
Η rachel δολοφονήθηκε στις 16 Μαρτίου του 2003 αν και το Ισραήλ συνεχίζει να υποστηρίζει ότι ήταν ατύχημα…μέχρι σήμερα κανείς από τους υπεύθυνους δεν έχει τιμωρηθεί…
Η παράσταση το «ονομά μου είναι rachel corrie» φιμώθηκε στην Αμερική το 2006 ενώ ήταν έτοιμη να ανεβεί στο σανίδι του Νew Υork Τheater Workshop…
στην Ελλάδα ανέβηκε στο θέατρο Νέου Κόσμου.

«Το όνειρό μου μπορεί και θα γίνει πραγματικότητα αν όλοι είμαστε στραμμένοι προς το μέλλον και δούμε το φως που λάμπει εκεί».rachiel corrie
http://www.youtube.com/watch?v=fUGjzxG5r9Q&feature=related

Ο Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων

2010-06-05T00:52:00.003+03:00

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 1940. Ξεκίνησε από μικρή καριέρα στην ηθοποιία αλλα αργότερα στράφηκε στην ποίηση. Τα ποιήματα της είναι γνωστά για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό χαρακτήρα τους καθώς και τις αναρχικές ιδέες που πρόβαλε.

Εργάστηκε από μικρή ηλικία σε παιδικούς θεατρικούς θιάσους και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φίλμς. Ποιήματα από ήδη εκδοθέντα βιβλία της χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία του πρώην συζύγου της Παύλου Τάσσιου "Παραγγελιά" (με υπόθεση βασισμένη στην ιστορία του Νίκου Κοεμτζή). Η μουσική της ταινίας, που έγραψε ο Κυριάκος Σφέτσας και επένδυσε τα εν λόγω ποιήματα, κυκλοφόρησε σε δίσκο με τίτλο "ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ". Το πρώτο της βιβλίο με ποιήματα ήταν το "Τρία κλικ αριστερά" και βγήκε το 1978. Έβγαλε επίσης τα βιβλία "Ιδιώνυμο"(1980)," Το ξύλινο παλτό"(1982)," Απόντες"(1986)," Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών"(1988 ).

Αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ στις 3 Οκτωβρίου 1993.

Η Κατερίνα Γώγου αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ελληνική ποίηση. Η αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της. Μια ποιήτρια που έγραφε για να μην εκραγεί, που είχε κάνει τον πόνο και το παράπονο στίχους, κι αυτοί οι στίχοι ήταν παραπονεμένοι και οργισμένοι, αλλά πάνω απ’ όλα αληθινoί.

Για την Κατερίνα Γώγου,είχε γραφτεί ότι μετά το θάνατο της, άφησε μια δυναμική κατάθεση αλήθειας, που από πολλούς θεωρήθηκε κοινωνική ύβρις. Στο τέλος της δεκαετίας του 70 υπήρξε ένα σύμβολο για τη νεολαία του αντιεξουσιαστικού χώρου,που ήταν οργισμένη για την επίσημη αριστερά. Ενοπλοι που δρούσαν στις δεκαετίες του 70 και του 80 στην Αθήνα, αναφέρονται συχνά στο έργο της, καθώς για την ποιήτρια ήταν κοινωνικοί αγωνιστές,κάτι που τους έκανε νεότερους, ομορφότερους και τους αγιοποιούσε: "όμορφος σαν τρομοκράτης", έγραφε.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν η Γώγου θα παραμένει η ποιήτρια των νεοτέρων γενιών, αφού με τους νέους, κατά κύριο λόγο «συνομίλησε». Όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η Κατερίνα ήταν έξω από κάθε λογής εκδοτικά και καλλιτεχνικά κυκλώματα και κλίκες και γι’ αυτό σπάνια γίνονταν γι’ αυτήν αναφορές στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, ποιητής και πρώην υπουργός δε δίστασε να χαρακτηρίσει την Κατερίνα σαν τον: «Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων».

Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος, κάποια που δεν άντεχε όλο αυτό τον πόνο και την αθλιότητά γύρω της, και έβγαζε ποιητικές κραυγές μπας και ξυπνήσουν οι χαρτοφυλακένιοι άνθρωποι. Όπως η ίδια αναφέρει σε ποίημά της: «Ποτέ δεν σημαδεύουνε στα πόδια, στο μυαλό είναι ο στόχος». Οι κραυγές της δεν πήγαν χαμένες, αφού όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι διαβάζουν την ποίησή της, όλο και περισσότεροι αληθινοί άνθρωποι την ανακαλύπτουν. Και σήμερα το τραγούδι της ακούγεται πιο επίκαιρο από ποτέ άλλοτε.

Όπως η ίδια ανέφερε σε συνεντευξή της στα Νέα: Δεν είμαι σοφή,ούτε φιλόσοφος, ούτε διανοούμενη. Από εμπειρική γνώση πιστεύω, πως σε κάθε άνθρωπο μένει-με ότι όνομα του δίνουν-ένας Χριστός. Για μένα θεός είναι η Αλήθεια.

Τα παρακάτω μελοποιημένα ποιήματα είναι από την ταινία Παραγγελιά, απαγγελία Κατερίνας Γώγου.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ

2010-05-26T16:53:00.004+03:00

Πρυτανικές εκλογές εν όψει και οι καθηγητές το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να μας στέλνουν συνεχώς πληθώρα από mails προκειμένου να τους ψηφίσουμε (υπόψιν ότι δεν έχει σταλεί ένα ολοκληρωμένο mail που να περιέχει όλες τις συμμετοχές, παρά μεμονωμένα που ο καθένας ανάλογα με την σχολή στην οποία είναι καθηγητής παρουσιάζει το δικό του πλαίσιο και μόνο).

Έρχεται όμως μία μεταρρύθμιση η οποία δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πότε θα υλοποιηθεί, αλλά μάλλον είναι σε θέση να φέρει τα πάνω κάτω. Σύμφωνα με το σχέδιο-πρόταση του Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Ιωακείμ Γρυσπολάκη προτείνεται η συγχώνευση και η κατάργηση σχολών που είτε δεν έχουν τις υποδομές να συνεχίζουν, είτε είναι αχρείαστες, είτε έχουν σχεδόν το ίδιο αντικείμενο μελέτης.

Παρατίθεται η πλήρης πρόταση:

"Ι. Κατάργηση – Συγχώνευση Πανεπιστημίων.

Δυστυχώς, από το 1995 μέχρι το 2009 ιδρύθηκαν χωρίς κάποιο σχεδιασμό και επιστημονική τεκμηρίωση Πανεπιστήμια διάσπαρτα στην περιφέρεια. Είναι σαφές ότι ορισμένα εξ αυτών δεν είναι βιώσιμα, αφού η διασπορά σε πολλές πόλεις και κωμοπόλεις, αλλά και σε διάφορα νησιά δεν επιτρέπει την επιστημονική (διδακτική και ερευνητική) μεταξύ τους αλληλεπίδραση, δηλαδή την υλοποίηση της αρχής της διεπιστημονικότητας, απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημίου.

Η οικονομική κρίση της χώρας μας είναι πρωτοφανής. Κυρίως όμως η κρίση είναι θεσμική και κοινωνική. Το Υπουργείο Παιδείας θα πρέπει να σπεύσει να προβεί στις αυτονόητες αλλαγές, προτού τις επιβάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι χρηματοδότες μας από την Ε.Ε. Ακόμη, όμως, και αν δεν είχε επέμβει το ΔΝΤ, μόνο μία χώρα με πληθώρα πλουτοπαραγωγικών πηγών και συγχρόνως υπερβολικά σπάταλη με πληθυσμό 11 εκατ. Θα είχε 24 Πανεπιστήμια διάσπαρτα σε 36 διαφορετικές πόλεις και κωμοπόλεις και 16 ΤΕΙ διάσπαρτα σε άνω των 40 πόλεων και κωμοπόλεων. Από τα 24 Πανεπιστήμια μόνον τα Πανεπιστήμια που ευρίσκονται στην Αττική, στην Πάτρα, στα Ιωάννινα, στην Κέρκυρα και Χανιά είναι συγκεντρωμένα στην ίδια πόλη, ενώ τα υπόλοιπα διασκορπίζονται από 2 έως 6 πόλεις και κωμοπόλεις.

Αυτό που συνέβη από το 1985 έως το 2009 θα μπορούσε κάλλιστα να αποδοθεί σε ένα καλοσχεδιασμένο πόνημα οικονομικής διάλυσης της χώρας μας, αφού μετέτρεψε τοπικές οικονομίες δεκάδων μικρών πόλεων και κωμοπόλεων από παραγωγικές σε οικονομίες βασιζόμενες σχεδόν αποκλειστικά στην κατανάλωση εκ μέρους των φοιτητικών και σπουδαστικών κοινοτήτων. Την ίδια στιγμή δεκάδες κωμοπόλεων, εκμαυλισμένες από την τακτική των Κυβερνήσεων των τελευταίων είκοσι ετών, απαιτούν την ίδρυση νέων Τμημάτων (π.χ. Λήμνος, Κως, Καστοριά, Κίσσαμος Χανίων, Νεάπολις Λασηθίου, Μεσολόγγι, Άργος, Πύργος) για να μετατραπούν από παραγωγικές κοινωνίες σε αδρανείς που θα βασίζουν την οικονομία τους στην κατανάλωση εκ μέρους των σπουδαστών και των υπαλλήλων.

Ένα τελευταίο μέγιστο πρόβλημα είναι ότι στα Πανεπιστήμια (πόσο μάλλον στα ΤΕΙ) που ευρίσκονται σε κωμοπόλεις, απομονωμένα από τον υπόλοιπο κορμό του Ιδρύματος, δεν θέτουν καν υποψηφιότητα ικανοί επιστήμονες για προφανείς λόγους.

Τα προβλήματα που ανακύπτουν από μία τέτοια διασπορά είναι
(α) διοικητικά: πολλαπλασιασμός των διοικητικών υπηρεσιών
(β) υλικοτεχνικά: πολλαπλασιασμός υποδομών, όπως είναι η Βιβλιοθήκη, το Μηχανογραφικό Κέντρο, τα εργαστήρια, τα Κυλικεία, οι Φοιτητικές Λέσχες κ.λπ. Ιδιαιτέρως δε όταν Τμήματα θετικής κατεύθυνσης λειτουργούν σε διαφορετικές πόλεις ή σε διαφορετικά νησιά, τότε τα προβλήματα είναι ανυπέρβλητα στις ανωτέρω αναφερθείσες εγκαταστάσεις. Ως παράδειγμα αναφέρω το Εργαστήριο Φυσικής ή το Εργαστήριο Χημείας, το οποίο είναι απαραίτητο για την άσκηση των φοιτητών σε όλα τα Τμήματα Θετικών Επιστημών και Μηχανικών.
(γ) διοικητικού συντονισμού: για κάθε συνεδρίαση οργάνου, όπως είναι η Σύγκλητος ή το Πρυτανικό Συμβούλιο, οι μετακινήσεις είναι τόσο χρονοβόρες όσο και πανάκριβες
(δ) εκπαιδευτικά: δεν υπάρχει η δυνατότητα οργάνωσης κοινών μαθημάτων στα πρώτα έτη σπουδών σε μαθήματα κοινά σε πολλά Τμήματα. Κατά συνέπεια, πολλαπλασιάζονται οι προσλαμβανόμενοι διδάσκοντες ή το Ίδρυμα δαπανά τεράστια ποσά σε μετακινήσεις.

Προτείνεται η έναρξη διαλόγου με στόχο την συγχώνευση Πανεπιστημίων και την βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων. Θα μπορούσαμε να σκεφθούμε και τη διοικητική συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων που ευρίσκονται στην ίδια πόλη ή στην ίδια Περιφέρεια, κατά τα πρότυπα του Paris Institute of Technology, το οποίο συγκροτήθηκε από τη διοικητική συνένωση των 12 Μεγάλων Σχολών (Grandes Ecoles) του Παρισιού. Ενδεικτικό παράδειγμα προς μίμηση αποτελεί η Δανία, η οποία συνένωσε τα 18 Πανεπιστήμια σε μόλις δύο.

ΙΙ. Κατάργηση – Συγχώνευση Τμημάτων Πανεπιστημίων

Από το 1999 έως το 2004 ιδρύθηκαν εξήντα (60) νέα Τμήματα Πανεπιστημίων, λόγω της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλά εξ αυτών δεν έχουν σαφώς ορισμένο γνωστικό αντικείμενο, ενώ άλλα είναι συναφή με Τμήματα που υπήρχαν ήδη στα ίδια Ιδρύματα. Επίσης, ορισμένα ομοειδή με αυτά Τμήματα υπάρχουν και σε ΤΕΙ. Φυσικά το φαινόμενο είναι κατά πολύ οξύτερο στα τελευταία. Χαρακτηριστικά αναφέρω

α. Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Παν. Κρήτης. Στο ίδιο Πανεπιστήμιο και στην ίδια πόλη λειτουργεί από το 1977 Τμήμα Μαθηματικών. Είναι σαν να θέλουμε να ιδρύσουμε στο ΕΜΠ νέο Τμήμα Εφαρμοσμένων Πολιτικών Μηχανικών ή στο ΕΚΠΑ Τμήμα Εφαρμοσμένης Φυσικής ή Εφαρμοσμένης Βιολογίας.

β. Τμήμα Κοινωνικής & Εκπαιδευτικής Πολιτικής στα Παν. Μακεδονίας και Πελοποννήσου. Άνευ συγκεκριμένου γνωστικού αντικειμένου.

γ. Τμήμα Πολιτιστικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας Παν. Αιγαίου. Άνευ σαφούς γνωστικού αντικειμένου. Προσπαθούν από το 2006 να αλλάξουν τον τίτλο σε Τμήμα Πληροφορικής. Δεν γίνεται αποδεκτό από το ΣΑΠΕ, αφού το 90% των μελών ΔΕΠ είναι σε γνωστικά αντικείμενα ξένα προς την πληροφορική.

δ. Τμήμα Οργάνωσης & Διαχείρισης Αθλητισμού, Παν. Πελοποννήσου. Άνευ σαφούς γνωστικού αντικειμένου.

ε. Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων & Συστημάτων. Άνευ σαφούς γνωστικού αντικειμένου. Το Τμήμα δεν αναγνωρίζεται από το ΤΕΕ, αφού τα μέλη ΔΕΠ στην μεγάλη πλειοψηφία τους δεν είναι μηχανικοί, ενώ το ΠΠΣ δεν περιέχει τον απαιτούμενο κορμό υποχρεωτικών μαθημάτων για μηχανικούς.

στ. Τμήματα Νοσηλευτικής. Αυτά τα Τμήματα άρχισαν τη λειτουργία τους στα ΤΕΙ. Θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσον η εκπαίδευση των νοσηλευτών απαιτεί επιστημονική τεκμηρίωση ή είναι απλώς μία επαγγελματική εκπαίδευση που μπορεί να δοθεί από τα ΤΕΙ και μόνον, όπως γίνεται με τα επαγγέλματα του οδοντοτεχνίτη, του φυσικοθεραπευτή, του βρεφοκόμου, του ανθοκόμου, του λογοθεραπευτή, του κοινωνικού λειτουργού κ.λπ.

ζ. Τμήμα Επιστήμης & Τεχνολογίας Υπολογιστών και Τμήμα Επιστήμης & Τεχνολογίας Τηλεπικοινωνιών Παν. Πελοποννήσου. Το καθένα εξ αυτών αποτελεί έναν τομέα από τους 4 ή 5 Τομείς των Τμημάτων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ, του Πολυτεχνείου Κρήτης, του ΔΠΘ, του ΑΠΘ και του Πανεπιστημίου Πατρών καθώς και δύο τομείς των Τμημάτων Πληροφορικής του ΕΚΠΑ, του ΑΠΘ, του Παν. Ιωαννίνων και του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Παν. Κρήτης.

η. Τμήματα Επιστήμης Υλικών δίπλα σε Τμήματα Χημείας στα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Κρήτης.

Αντιστοίχως, στο Πολυτεχνείο Κρήτης υπήρχαν ιδρυμένα από το 1983 τα Τμήματα Μηχανολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Παραγωγής & Διοίκησης. Λόγω της συγγένειας αυτών των Τμημάτων, οι Διοικήσεις του Ιδρύματος μερίμνησαν για την σταδιακή απορρόφηση του πρώτου στο δεύτερο και την κατάργηση του πρώτου Τμήματος (η απόφαση ελήφθη το 2007 και επίκειται η έκδοση του ΠΔ κατάργησης).
Προτείνω να αρχίσει διάλογος με τα Πανεπιστήμια, ώστε αυτά τα Τμήματα να συγχωνευτούν με άλλα, δεδομένου ότι κάθε Τμήμα θέλει λειτουργικά έξοδα, τα οποία δεν υπάρχουν όχι μόνον στα σημερινά δεδομένα της Ελληνικής Οικονομίας, αλλά και σε καμμία άλλη χώρα στον κόσμο. Αποτελεί και αυτό Ελληνικό Φαινόμενο, όπως πολλά από αυτά που προανέφερα. Είναι γνωστό στους πολιτικούς μας ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των τριών πρώτων χωρών της Ευρώπης που δαπανούν από 1,5 – 1,8% του Α.Ε.Π. ετησίως για τα Πανεπιστήμιά της, αλλά με το χαμηλότερο αποτέλεσμα, λόγω των ανωτέρω στρεβλώσεων.

ΙΙΙ. Το δέον γενέσθαι.

Προκειμένου να πραγματοποιηθούν συγχωνεύσεις και καταργήσεις Πανεπιστημίων και Τμημάτων θα πρέπει να τεθούν κανόνες αξιοκρατικοί και ακαδημαϊκά τεκμηριωμένοι. Προτείνω αυτοί να είναι οι ακόλουθοι:

(Ι) Δεν ιδρύονται νέες Σχολές και Τμήματα – παραρτήματα σε πόλεις, όπου δεν υπάρχει Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Όσα είναι ήδη ιδρυμένα και δεν λειτουργούν καταργούνται.
(ΙΙ) Τα Τμήματα είναι ενταγμένα σε Σχολές. Οι Σχολές λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο σε μία πόλη. Όπου υπάρχει Τμήμα εκτός του πυρήνα της Σχολής καταργείται ή μεταφέρεται στην πόλη, όπου λειτουργεί η Σχολή.
(ΙΙΙ) Συναφή Τμήματα στο ίδιο Πανεπιστήμιο συγχωνεύονται.

Οι αλλαγές θα πρέπει να είναι θαρραλέες και να γίνουν σε τρεις φάσεις.

ΦΑΣΗ Ι. Κατάργηση των Πανεπιστημίων που δεν θεωρούνται βιώσιμα λόγω της διασποράς των Τμημάτων τους ή λόγω του νεοσύστατου ή λόγω της μη τεκμηρίωσης εθνικών λόγων για την ύπαρξή τους, δηλαδή των Πανεπιστημίων Στερεάς Ελλάδος, Δυτικής Ελλάδος, Δυτικής Μακεδονίας και Διεθνές Πανεπιστήμιο ως ακολούθως:
(α) Πανεπιστήμιο Στ. Ελλάδος: Τα δύο Τμήματα του Παν. Στερεάς Ελλάδος ενσωματώνονται στο Ο.Π.Α., λόγω ύπαρξης συναφών Τμημάτων σε αυτό με στόχο την κατάργησή τους, αφού και τα δύο θεωρούνται απολύτως περιφερειακά και άνευ ουσιαστικού γνωστικού αντικειμένου για τη χώρα μας, η οποία στερείται ιατρικής τεχνολογικής παραγωγής
(β) Πανεπιστήμιο Δυτ. Μακεδονίας: Τα Τμήματα της Φλώρινας ενσωματώνονται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Εξ αυτών τα δύο Παιδαγωγικά Τμήματα και το Καλών Τεχνών σταδιακά καταργούνται, αφού υπάρχουν τα ίδια στα Ιωάννινα. Τα δύο Τμήματα Μηχανικών στην Κοζάνη δεν έχουν υποδομές και δεν θεωρούνται βιώσιμα, ενώ το ιδρυθέν Τμήμα της Καστοριάς θα πρέπει να ακυρωθεί. Το Παν. Ιωαννίνων θα πρέπει να αποφασίσει για την περαιτέρω λειτουργία των δύο αυτών Τμημάτων, ώστε να μην συνεχίσουν τη λειτουργία τους σε άλλη πόλη από αυτή στην οποία λειτουργεί το Τμήμα Χημικών Μηχανικών (μετονομασία του Τμήματος Επιστήμης Υλικών)(γ) Πανεπιστήμιο Δυτ. Ελλάδος: Καταργείται και τα Τμήματα επανέρχονται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
(δ) Διεθνές Πανεπιστήμιο: Προσαρτάται στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας με τη σημερινή δομή και αποστολή του.

ΦΑΣΗ ΙΙ. Ανάδειξη ορισμένων Πανεπιστημίων ως κόμβων και προσάρτηση των μικρού μεγέθους Ιδρυμάτων σε αυτά, υπό την προϋπόθεση ότι ευρίσκονται στην ίδια περιοχή. Ροτείνονται τα ακόλουθα:
(α) Η ΑΣΚΤ και το ΓΠΑ, ως απονέμοντα 5ετούς διάρκειας σπουδές, προσαρτώνται στο ΕΜΠ ως διακριτές Σχολές. Σημειωτέον, ότι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρά την πληθώρα των Τμημάτων του απονέμει ένα πτυχίο αυτό του γεωπόνου.
(β) Στο ΕΚΠΑ εντάσσονται το ΟΠΑ, το Χαροκόπειο και το Πάντειο, ενώ ομοειδή Τμήματα συγχωνεύονται.

ΦΑΣΗ ΙΙΙ. Τα Τμήματα (παραρτήματα) των ΑΠΘ και Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Βέροια και Νάουσα, αντιστοίχως, μεταφέρονται στη Θεσσαλονίκη

ΦΑΣΗ IV. Τα απομονωμένα Τμήματα που έχουν ιδρυθεί ή που ήδη λειτουργούν πρέπει να καταργηθούν ή να μεταφερθούν στις έδρες των Πανεπιστημίων, στα οποία υπάγονται. Το ίδιο ακριβώς και για Τμήματα χωρίς συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο. Συγκεκριμένα,
(α) Το Τμήμα Τουρισμού της Λήμνου (δεν λειτουργεί) καταργείται
(β) Το Τμήμα Αρχιτεκτονικής της Καστοριάς (δεν λειτουργεί) καταργείται
(γ) Τμήμα Εκπαιδευτικής & Κοινωνικής Πολιτικής της Κορίνθου: καταργείται σταδιακά, αφού είναι άνευ γνωστικού αντικειμένου και υπάρχει τεράστια διαρροή φοιτητών προς άλλα Τμήματα, ενώ τα μέλη ΔΕΠ δεν έχουν μεταξύ τους συνάφεια στα γνωστικά τους αντικείμενα
(δ) Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Διεθνών Σχέσεων της Κορίνθου: υπάρχει σε αρκετά Ιδρύματα χωρίς να υπάρχει ανάγκη αποφοίτων αυτού του αντικειμένου. Υπάρχει τεράστια διαρροή φοιτητών προς άλλα συναφή Τμήματα.
(ε) Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Ναυπλίου: καταργείται και συγχωνεύεται με το ομοειδές του Πανεπιστημίου Πατρών.(στ) Τμήμα Οργάνωσης & Διαχείρισης Αθλητισμού στην Σπάρτη: καταργείται αφού είναι άνευ αντικειμένου και ουσίας
(ζ) Τμήματα Νοσηλευτικής στην Αθήνα και στην Σπάρτη: Αυτά τα Τμήματα δεν έχουν λόγο λειτουργίας σε επίπεδο Πανεπιστημίου, αφού λειτουργούν ήδη σε ΤΕΙ
(η) Τα Τμήματα Επιστήμης & Τεχνολογίας Υπολογιστών και Επιστήμης & Τεχνολογίας Τηλεπικοινωνιών στην Τρίπολη: Το καθένα εξ αυτών αποτελεί έναν τομέα από τους 4 ή 5 Τομείς των Τμημάτων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ, του Πολυτεχνείου Κρήτης, του ΔΠΘ, του ΑΠΘ και του Πανεπιστημίου Πατρών καθώς και δύο τομείς των Τμημάτων Πληροφορικής του ΕΚΠΑ, του ΑΠΘ, του Παν. Ιωαννίνων και του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Παν. Κρήτης. Θα πρέπει να συγχωνευθούν σε ένα.
(θ) Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Παν. Κρήτης. Στο ίδιο Πανεπιστήμιο και στην ίδια πόλη λειτουργεί από το 1977 Τμήμα Μαθηματικών. Θα πρέπει να συγχωνευθεί με το Τμήμα Μαθηματικών.
(ι) Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Επιστημών του ΕΚΠΑ: Πολυσυλλεκτικό Τμήμα για όποιον επιθυμεί να μετακομίσει στην Αθήνα. Να καταργηθεί ή να ενσωματωθεί στη Φιλοσοφική Σχολή.(ια) Τμήμα Κοινωνιολογίας Παν. Αιγαίου: Να ενσωματωθεί στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας & Ιστορίας
(ιβ) Τμήμα Πολιτιστικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας Παν. Αιγαίου. Άνευ σαφούς γνωστικού αντικειμένου. Γίνεται προσπάθεια από το 2006 να αλλάξουν τον τίτλο σε Τμήμα Πληροφορικής. Δεν γίνεται αποδεκτό από το ΣΑΠΕ, αφού το 80% των μελών ΔΕΠ είναι σε γνωστικά αντικείμενα ξένα προς την πληροφορική.(ιγ) Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων & Συστημάτων. Άνευ σαφούς γνωστικού αντικειμένου. Το Τμήμα δεν αναγνωρίζεται από το ΤΕΕ, αφού τα μέλη ΔΕΠ στην μεγάλη πλειοψηφία τους δεν είναι μηχανικοί, ενώ το ΠΠΣ δεν περιέχει τον απαιτούμενο κορμό υποχρεωτικών μαθημάτων για μηχανικούς. Να αναβαθμιστεί, αφού μεταφερθεί στην έδρα της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αιγαίου μαζί με τα άλλα δύο Τμήματα Μηχανικών.
(ιδ) Τα Τμήματα Επιστήμης Υλικών των Πανεπιστημίων Κρήτης, Ιωαννίνων θα πρέπει να ενσωματωθούν στα Τμήματα Χημείας που λειτουργούν στα Ιδρύματα αυτά, ενώ αυτό του Πανεπιστημίου Πατρών να ενσωματωθεί στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών.
(ιε) Το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης εμπεριέχεται στο Τμήμα Μηχανικών Παραγωγής & Διοίκησης και πρέπει να καταργηθεί, όπως έχει ζητήσει από το 2007 η Σύγκλητος.
(ιστ) Το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών έχει Τομέα Πληροφορικής και Υλικού στα ΕΜΠ, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΑΠΘ, ΔΠΘ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και Πανεπιστήμιο Πατρών. Κατά συνέπεια, το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών & Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πατρών θα πρέπει να ενωθεί με το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών και το ένα Τμήμα να μετονομασθεί σε Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών. "

Τίθεται λοιπόν το εξής εύλογο ερώτημα. Όταν είμαστε εν όψει οικονομικής κρίσης και είναι αβέβαιο ακόμη και το αν του χρόνου θα πάρουμε κανονικά τα συγράμματα του εκάστοτε εξαμήνου, με ποιά χρήματα θα υλοποιηθούν όλες αυτές οι προτάσεις? Οι θέσεις των εισακτέων που θα μειωθούν δραματικά, δεν θα αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα? Οι συγχωνεύσεις τμημάτων που θα έχουν σαν συνέπεια την συσσώρευση ενός μεγάλου αριθμού προυπάρχοντων φοιτητών δεν θα καταστήσει αδύνατη την εκμάθηση τους? Άλλωστε όταν μιλάμε για συγχώνευση σημαίνει λογικά και δημιουργία περαιτέρω μαθημάτων. Σχολές οι οποίες δεν έχουν καν αναγνώριση στην αγορά εργασίας δεν θα έπρεπε να είχαν κλείσει εδώ και καιρό ή τουλάχιστον οι φοιτητές να είχαν ενημερωθεί για αυτό? Και τι θα γίνει με την αναγνώριση των πτυχίων των παιδιών που έχουν αποφοιτήσει από σχολές που μελλοντικά σχεδιάζεται να καταργηθούν?

Σαν προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη, αλλά όλα αυτά θα έπρεπε να είχαν αλλάξει ριζικά εδώ και καιρό. Άλλωστε ανάλογα με τις αλλάγες στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να γίνουν ανάλογες αλλαγές και στην Δευτεροβάθμια. Αντί λοιπόν να συζητάμε για ολοκληρωτική αλλαγή και κατάργηση σε σχολές, μήπως θα ήταν καλύτερα να φτιάξουμε τις υποδομές, που αντί να έχουμε τέτοιες σχολές

έχουμε τέτοιες

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ

2010-05-08T02:22:00.007+03:00

Τετάρτη πρωί,στους σταθμούς ασφυχτικά γεμάτα βαγόνια από ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας με διαφορετικές ζωές,ιδέες και πιστεύω αλλά με τον ίδιο προορισμό,με το ίδιο συναίσθημα… οργής,αγανάκτησης και σκοτωμένων ονείρων.

Από την Πατησίων ως τα Προπύλαια… γέροι και νέοι,εργαζόμενοι φοιτητές και μαθητές,μετανάστες,γυναίκες άντρες και παιδιά,όλοι μαζί με τραγούδια,τύμπανα,κατσαρόλες, συνθήματα και πανό…Απεργία-μια από τις μεγαλύτερες που έγιναν μετά την μεταπολιτευση.

Κι εγώ εκεί ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους και στην ελπίδα που φαίνεται στο βάθος της πορείας που δν τελειώνει.Στην ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον,για ένα μέλλον όπου θα λες μόνο ονειρεύομαι και όχι ονειρεύομαι να μπορώ να ονειρεύομαι,για μια χώρα που θα αξίζει να ζείς,για μια ζωή αξιοπρεπή χωρίς μιζέρια,οπορτουνισμό,ανάπηρα συναισθήματα,ψευτιά και μίσος.

Και έπειτα,ξαφνικά,ένα γεγονός,3νεκροί άνθρωποι.Γεγονός που σε επαναφέρει στην πικρή πραγματικότητα,που σου υπενθυμίζει το μοναδικό πράγμα που ισχύει χρόνια σαυτην την χώρα….ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα πρώτη και για την ακρίβεια την σκοτώνουν. Οτι αυτή η κοινωνία δίωχνει τα παιδιά της και όταν αυτά μείνουν τα σκοτώνει είτε σωματικά είτε πνευματικά είτε ψυχικά.Οτι ότι και να γίνει αυτή η κοινωνία δεν θα αλλάξει ποτέ όσο το μίσος κυριαρχεί όταν το εμείς θυσιάζεται στο βωμό του εγώ,όταν η αυτοκριτική λείπει…όπως και η αλήθεια και τα αγνά πραγματικά συναισθήματα.

…Η μόνη λύση είναι ο δρόμος(είτε για να αλλάξουμε τα πράγματα είτε για να φύγουμε για πάντα από εδώ)…

Μελλοντικός μετανάστης/ο σκοτωμένος ονειροπόλος/ο απέλπις νέος

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ KAI TOY ΝΙΓΚΑΜΠ

2010-04-23T21:30:00.004+03:00

Ως γνωστόν το Βέλγιο προχώρησε ήδη στην επιβολή νόμου περί απαγόρευσης της μπούργκας στους δημόσιους χώρους (όπου θα ψηφιστεί και τον Ιούλιο). Σειρά έχουν η Γαλλία και η Ολλανδία, όπου ήδη γίνονται συζητήσεις για το θέμα αυτό. Το θέμα αυτό θίχτηκε και από άλλες χώρες όπως Δανία (όπου και απορρίφθηκε σαν αίτημα), στην Αίγυπτο (όπου απαγορεύτηκε οι κοπέλες να φοράνε μπούργκα στις εκπαιδευτικές εξετάσεις τους) κ.ο.κ.

Το θέμα βέβαια αυτό είχε επιφέρει μεγάλη συζήτηση και μερικά χρόνια πριν με χαρακτηριστικά παραδείγματα: την απαγόρευση του 2004 της ενδυμασίας και χρησιμοποίησης καταφανών θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία στη Γαλλία και το 2006 με την δήλωση του βρετανού υπουργού κυβέρνησης Jack Straw "Προτιμώ να μιλώ με γυναίκες που δεν φορούν μπούργκα, γιατί θέλω να βλέπω τα πρόσωπα τους..απαιτώ από τις γυναίκες αυτές όταν μου μιλάνε να αφαιρούν την μπούργκα. Σε απάντηση του Jack Straw ο Tony Blair δήλωσε "Η μπούργκα είναι σημάδι διαχωρισμού", ο Nigel Griffiths είπε "Οι μουσουλμάνες μπορεί να λένε ότι νιώθουν άνετα φορώντας την μπούργκα, αλλά δεν νιώθουμε εμείς. Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο είναι εγωίστριες!" Φυσικά υπήρχαν και έντονες αντιδράσεις με τις δηλώσεις αυτές, με χαρακτηριστική αυτή του δημάρχου του Λονδίνου Ken Livingstone που ανέφερε τον Straw ως αναίσθητο και ορισμένων κομμάτων που επιθυμούσαν την παραίτησή του.

Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των δυτικών θα σου πει ότι οι γυναίκες αυτές υποχρεούνται να φοράνε ένα σύμβολο που χαρακτηρίζει το αίσθημα μισογυνισμού και καταπίεσης. Φυσικά έτσι αισθανόμαστε εμείς. Γυναίκες που φοράνε niqap (μόνο τα μάτια φαίνονται), πόσο μάλλον burqa (στην περιοχή των ματιών έχουν ένα δυχτάκι πυκνό), μας φαίνονται αν όχι πολύ ανεκτικές με τον σεξισμό αυτό, τουλάχιστον περίεργες, γιατί απλά δεν το έχουμε συνηθίσει και δεν είναι μέρος της θρησκείας μας και του πολιτισμού μας (ανεξάρτητα από το αν εμείς αρεσκόμαστε να φοράμε αφόρητα τακούνια για παράδειγμα, γιατί το επιβάλλουν οι επιταγές των καιρών μας και μας κάνει να νιώθουμε ελκυστικές). Είναι όμως αλήθεια αυτό? Σύμφωνα με το κοράνι:

Ω! Εσύ ο Προφήτης! Να πεις στις
συζύγους σου, στις θυγατέρες σου και
στις γυναίκες των πιστών, ότι πρέπει να
ρίχνουν πάνω τους (όταν κυκλοφορούν)
τα (εξωτερικά τους ρούχα) γκαλαμπίες,
(που καλύπτουν – από το κεφάλι μέχρι τα
πόδια), τούτο είναι πιο κατάλληλο για
να αναγνωρίζονται (ως αγνές πιστές) (όσο)
και να μην ενοχλούνται. Ο ΑΛΛΑΧ είναι
Πολυεύσπλαχνος, Πανοικτίρμονας.(Κοράνι 33:59)

δηλαδή η μπούργκα, το νιγκαμπ και η μαντίλα είναι ένας συμβολισμός αγνότητας.

Προσωπικά δεν μπορώ να αποφασίσω αν η απαγόρευση της μπούργκας είναι σωστή ή όχι. Αν το πάρουμε από την πλευρά της μη περιθωριοποίησης των ατόμων, την εξάλειψη ρατσισμού και μισαλλοδοξίας τότε ναι είναι σωστό. Άλλωστε μία γυναίκα που θέλει να ζήσει στην Ευρώπη θα πρέπει να γνωρίζει το διαφορετικό και να μπορέσει και εκείνη να ενταχθεί όσο πιο ομαλά γίνεται σε αυτή την εξ' ολοκλήρου διαφορετική κοινωνία. Όμως από την άλλη αυτό από μόνο του δεν αποτελεί κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Στην τελική ανεξάρτητα από το αν υπάρχει θεός ή όχι (είτε αυτός είναι Αλλάχ, είτε Ιησούς), το να πιστεύει κάποιος σε οτιδήποτε νιώθει ότι τον εκφράζει (ή και όχι, κυρίως λόγο βαθιά ριζωμένων πεποιθήσεων) είναι αναφαίρετο δικαίωμα.

Δίκαιη τιμωρία για ένα έθνος γεμάτο διαφθορά ή θεωρία συνομωσίας?

2010-04-06T17:55:00.003+03:00

Καιρό τώρα παρακολουθώ παθητικά τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Η άποψή μου? Στην αρχή ότι καλά μας κάνουν γιατί είμαστε ένας λαός ανοργάνωτος που πάει μπροστά μόνο με το μέσον και που ακόμα υποστηρίζει ένα κυβερνητικό σύστημα που βασίζεται στις πελατιακές σχέσεις και μόνο κτλ κτλ. Όμως.. για να είμαι ειλικρινής όταν είδα το πρωτοσέλιδο του γερμανικού περιοδικού focus να μας αποκαλεί απατεώνες και να αναπαριστά την Αφροδίτη της Μήλου να κάνει άσεμνη χειρονομία, σκέφτηκα.. για μισό λεπτό, αυτό δεν είναι σοβαρή αντιμετώπιση μίας χώρας που χρεοκωπεί, αυτό είναι λαικισμός που αποσκοπεί στο να χτυπήσει τον μέσο Έλληνα στο μόνο τομέα που του απομένει ακόμα περηφάνια, στην ιστορία του!

Από τότε λοιπόν έχω αρχίσει και παρακολουθώ τα γεγονότα με μεγαλύτερη δυσπιστία. Δεν ξέρω τι να πιστέψω όπως πιστεύω και οι περισσότεροι από εσας. Οι θεωρίες περι σχεδίου την Γερμανίας (σαν την μόνη ευρωπαική χώρα που εξάγει στην Αμερική) να πέσει η αξία του ευρώ έναντι του δολαρίου είναι ίσως η πιο λογική. Παρ’όλα αυτά είναι ικανή μόνο μία χώρα να δημιουργήσει τέτοιους μηχανισμούς ώστε να ρίξει στα πρόθυρα της χρεοκωπίας την Ελλάδα και όπως φαίνεται στο μέλλον Ισπανια, Πορτογαλια κτλ.?

Παρόλο που δεν είμαι οπαδός των θεωρίων συνομοσιών έπεσε στα χέρια μου το παρακάτω βιντεάκι. Έχει ενδιαφέρον να το δείτε μιας και παρουσιάζει κάποιες πτυχες που δεν γίνοντα γνωστές (όπως ο ρόλος των Τούρκων στο Αιγαίο και μία πιθανή εξήγηση για τον ρόλο των οικολόγων). Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση του John Perkins (πρωην οικονομικός εκτελεστής της C.I.A) στο τέλος του βίντεο. Μπορεί να μη δίνει ακριβώς απαντήσεις, αλλά θα μπορούσε να είναι τροφή για σκέψη.

http://www.youtube.com/watch?v=gK8cqL8sl5k

ΣΤΟΝ ΕΤΣΙ

2010-03-17T19:04:00.005+02:00

«Ηταν σαν να πέρασε από δω ο Ετσι και να μας έδωσε ζωη και να γινήκαμε όλοι έτσι και ξαναφέυγοντας ο Ετσι ρούφηξε όλη την ζωή παίρνοτας πίσω ότι είχε δώσει.Μαζί και μια σταγόνα από τον καθένα.Ισως του χρειαζόταν για να χει τη δύναμη να περπατά για το αίμα που χε χάσει.Ισως αυτό νομίζουν όλοι.Κι ίσως γιαυτό τον αποφεύγουν το βρίζουν και τον θεωρούν αλήτη.Ισως το πήρα κι εγώ έτσι.Αλλά τον ξέρω εγώ τον Ετσι.Και ήμουν πριν κι εγώ σαν Έτσι.Θέλει κουράγιο να σαι Ετσι.Για να μπορείς να παραμείνεις έτσι πρέπει να παίζεις και την ψυχή σου.Κι εγώ το ξέρω δεν είναι έτσι.Και ο καθένας είν ο Έτσι…»

Κι έτσι ξαφνικά 22 χρόνια πριν,ξημερώματα 17 Μαρτίου του 88 ο «Νικόλας Άσιμος.Ούχι Νίκος ουδέ Νικόλαος.Νικόλας και το Άσιμος με γιώτα.Ουχί Ασίμος-ουδεμία σχέση έχω με τον Ισαάκ Ασίμωφ.Τώρα θα μου πεις γιατί το Άσιμος”με γιώτα.Γιατί όταν λέμε ο τάδε είναι άσημος τραγουδιστής...η λέξη “άσημος” παίζει το ρόλο επιθετικού προσδιορισμού στη λέξη τραγουδιστής και γράφεται με ήτα. Ενώ το Άσιμος είναι όνομα ή καλύτερα επώνυμο και ουχί ο επιθετικός προσδιορισμός του εαυτού μου» κίνησε για την χώρα τον κροκανθρώπων.(την χώρα που χε φανταστεί ότι ήταν βασιλιάς της και για την οποία ειχε γράψει το βιβλίο «Αναζητώντας του κροκανθρώπους»)Ηταν 39 χρονών.

Σήμερα θεωρείται από τους πρώτους σπουδαίους στιχουργούς συνθέτες και ερμηνευτές της ελληνικής ροκ σκηνής.

Οπως έλεγε ο ίδιος "Όταν πλακώσει ο θάνατος αρχίζει η καταγραφή της ζωής. Κι έτσι κυκλοφορούν τα βιβλία.
Το καλό με μένα αλλά και το ζόρι είναι που ξέρω συνειδητά το θάνατό μου και μαζί με την καταγραφή της πεθαμένης ζωής, μπορώ να καταγράφω και το θάνατο μου."
"Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως, θα ακούσεις τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις. Αλλά δε θα ‘μαι εγώ πια. Θα ‘ναι αυτή η μάσκα που φορούν στους πεθαμένους. Όσους τους χρησιμοποιούν μετά το θάνατό τους, όταν οι ίδιοι δεν υπάρχουν.Όσο υπήρχα με φοβόσουν.Όσο υπήρχα δε με άντεχες.Δεν είχες καν τη δύναμη να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά, άμα σου το ζητούσα. Θα προτιμούσα να μη με διάβαζες ποτέ.Είναι καλύτερο ν’ αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι με την φάτσα μου επάνω τυπωμένη. Κι ας σου φαίνεται γελοίο. Κι ας μου φαίνεται γελοίο."

Είναι δύσκολο να γράφεις για ένα πρόσωπο σαν τον Ασιμο,που όπως έλεγε ερχόταν από το μακρινό παρελθόν και πήγαινε στο μακρινό μέλλον.Οπως δύσκολο είναι να μιλήσεις για την ζωή του...κάτι που ο ίδιος εξάλλου δεν ήθελε..ήθελε να τον ξεχάσουμε. Αντισυμβατικός,ιδιαίτερος,αυθεντικός,ανήσυχο και αναρχικό πνεύμα,¨τρελός¨ και σοφός ταυτόχρονα,ευαίσθητος,μοναχικός,επαναστάτης στο λόγο και τον τρόπο ζωής του, καλλιτέχνης…πολλά μπορεί κανείς να πεί…ίσως όλα τον περιγράφουν ίσως και τίποτα.Εξάλλου ο ίδιος μισούσε τις οποιεσδήποτε ιδεολογικές,πολιτικές και κοινωνικές ταξινομήσεις.

Κατά την διάρκεια της ζωής του αμφισβητήθηκε,γιουχαρίστηκε,βρίστηκε,έφαγε ξύλο από μπάτσους,κνίτες και συντρόφους,κατηγορήθηκε άδικα,χαρακτηρίστηκε τρελός και γραφικός,παράνομος,επικίνδυνος και προκλητικός.Το ίδιο και τα τραγούδια του.Μετά τον θανατό του όλοι αυτοί έτρεξαν να τον τιμήσουν και φυσικά να τον εκμεταλευτούν.

Η μουσική και οι στίχοι των τραγουδιών του εμπνέουν ακόμα γιατί είναι αυθεντικοί αυθάδικοι και βαθειά αληθινοί

«Εν-δύο-τρία-εμπρός με χαρά.

Κράτος, σχολεία, θρησκεία, στρατός
Νομοθετούνε για μας ευτυχία
Τα συνδικάτα το κόμμα φραγμός

Κάντε εμετό και νιώστε αηδία»

«Κουνάτε όλοι

Το υπνοστάρι σας

Κι η κοινωνία σας

Μια άρρωστη σχιζοφρενοβλαβίωση»

«Δεν θέλω να μαι υπήκοος δεν θέλω να χω χώματα

Το παιδικό μου σύμβολο είναι γεμάτο πτώματα

Μας φτιάξατε υπάκοοα και υποταγμένα νούμερα

Μα καίμε τις ταυτότητες,γκρεμίζουμε τα σύνορα

Τα τωρινά μας όνειρα δεν χωράνε τα φάκελα

Κάθε δέσμευση είναι ολοιγωρία αμά θες δεσμά φάε ιδεολογία.

Γουστάρω να μαι άνθρωπος να κολυμπώ στα χρώματα»

«Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής

Κιαν να γυρίσω δίσκο

Θα έρθει όμως καιρός που κι εσύ θα πειστείς

Πως έτσι δεν την βρίσκω»

«…Θα σαι με μπαταρία

Θα εκτελείς εργασία

Με σούπερ ενημέρωση

Κορσέ και διασκέδαση

Θα πλέχεις ευφορία..»

Το σίγουρο είναι ότι ο Ασιμος ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του,είχε αφουγραστεί πολύ βαθύτερα την κοινωνία και δε δίσταζε να την κατακρίνει και να ξεσκεπάζει τον καθωσπρεπισμός της και αυτό φαίνεται μέσα από τους ακόμα και σήμερα επίκαιρους στίχους των τραγουδιών του.Αλλά και τις ενέργειες του όπως το να πουλάει τις κασέτες με τα τραγούδια του μόνος του χωρίς καμία δισκογραφική εταιρεία στην μέση να κερδοσκοπεί και χωρίς την βοήθεια των δημοσιογράφων ή με το να δημιουργεί θέατρικες και μουσικές ομάδες του δρόμου.

Αν όλοι ¨οι τρελοί¨ ήταν όπως ο Άσιμος θα ζούσαμε σίγουρα σέναν πιο ανθρώπινο κόσμο.

…Μια είναι η βόλτα, μόνο μια, αυτή θα μας λευτερώσει.
Δε σταματάει αυτή η βόλτα, ούτε ποτέ της έχει αρχίσει…

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

2010-03-09T16:18:00.005+02:00

Ο Φράντς Κάφκα έγραψε στο έργο του "Στη Γαλαρία":

"Αν μία οποιαδήποτε καχεκτική, φυματική αμαζόνα, καθισμένη πάνω σε ένα ταλαντευόμενο άλογο, μπροστά σε ένα άπληστο κοινό και σε ένα σκληρό αφεντικό που κουνά χωρίς διακοπή το μαστίγιο του, έκανε γύρους χωρίς σταματημό μήνες ολόκληρους πάνω στην πλατεία του τσίρκου, αν τρανταζόταν πάνω στο άλογο, σκόρπιζε φιλιά, έσπαγε την μέση της και αν το θέαμα αυτό συνεχιζόταν μέσα στα ασταμάτητα βουητά της ορχήστρας και των ανεμιστήρων και ολοένα προχωρούσε στο ανοιχτό και σκοτεινό μέλλον με χειροκροτήματα που σβήνουν και πάλι δυναμώνουν ζωηρά-ίσως τότε να ορμούσε κάποιος νεαρός από τη γαλαρία, να δρασκελούσε τη μακριά σκάλα και φτάνοντας στην πλατεία να κραύγαζε "Σταματήστε!". Κι όλα αυτά ανάμεσα σε σαλπίσματα ταιριασμένα με την ορχήστρα."

Έτσι λίγο πολύ είναι η ζωή μας σήμερα, μόνο που την θέση της αμαζόνας την έχουμε εμείς, τον ρόλο της ορχήστρας την έχει το σύστημα και τον ρόλο του νεαρού την έχει μία μικρή μειονότητα ανθρώπων που γνωρίζει ακόμη της σημασία της λέξης "αντίσταση". Έχουμε οργανώσει έτσι την ζωή μας ώστε με τον καιρό να απαιτούμε όλο και πιο πολλά από τον εαυτό μας. Το δυστύχημα είναι ότι αρχικά μας το επέβαλαν άλλοι αυτό, αλλά υποσυνείδητα καταντήσαμε εμείς οι ίδιοι να το επιδιώκουμε. Επιβάλουμε πλέον στους μαθητές να γνωρίζουν ήδη από το Δημοτικό 2 ξένες γλώσσες (καταλήγοντας τελικά ότι πιο καλά χειρίζονται την αγγλική γλώσσα από ότι την ελληνική), να γνωρίζουν την χρήση του υπολογιστή (όπως αυτή θα τους χρησιμέψει αργότερα στο εκάστοτε επάγγελμα τους) και γενικότερα φροντίζουμε μέχρι να φύγουν από το Λύκειο να έχουν ήδη συνειδητοποιήσει τι πάει να πει "συμβολή προς το καλύτερο της κοινωνίας μας".

Καταλήγοντας λοιπόν ο καθένας στην σχολή της προτίμησης του (εννοώντας σίγουρα ποιό επάγγελμα πλέον έχει τη μεγαλύτερη ζήτηση στον επαγγελματικό χώρο και συνήθως μέσω προτροπής και από τους ίδιους τους γονείς), φτάνεις σε ένα σημείο που συνειδητοποιείς (φυσικά ο καθένας με βάση την σχολική εμπειρία του) ότι μαθαίνουμε πολλά πράγματα, δύσκολα κατά επέκταση και αχρείαστα ορισμένα, των οποίων η αξιολόγηση γίνεται και με λάθος τρόπους εξέτασης. Φυσικά δεν λέμε να καταντήσουμε σαν τα πανεπιστήμια της Αγγλίας που γεννά κατευθείαν ανθρώπους μηχανές, μαθαίνοντας τους μόνο αυτά για τα οποία τους προορίζουν και καταργώντας σιγά σιγά τις θεωρητικές επιστήμες επειδή απλά δεν έχουν ζήτηση, απλά να μετατραπεί η εκπαίδευση σε αυτό που η ίδια η λέξη σημαίνει.

Με τα πολλά λοιπόν σιγά σιγά έρχεται και το πέρασμα από την φοιτητική στην επαγγελματική ζωή, συνειδητοποιώντας ότι ακόμη και αν εργάζεσαι σε μεγάλο βαθμό και αν αγωνιάς να καταφέρεις να βγάλεις κάποιο εισόδημα για να μπορέσεις να έχεις μία άνετη ζωή, έρχεται κάποιος και σου λέει "νέα μέτρα" και μετά λύπης μου συνειδητοποιώ ότι μεγαλύτερη ύφεση δεν μπορεί να υπάρξει. Έχουμε φτάσει στο απόγειο της εκμετάλλευσης των ανθρώπων και δεν είμαι σίγουρη αν πλέον μπορούμε εμείς να αντισταθούμε, ιδιαίτερα αν στον ρόλο του "νεαρού" του διηγήματος βλέπω το πλείστον φοιτητές παρατάξεων που απλά έχουν αρχίσει να με εκνευρίζουν και μόνο που υπάρχουν και προσπαθούν να σου περάσουν τις ιδέες που το ίδιο το σύστημα έχει φτιάξει για αυτούς.

WEISSE ROSE

2010-02-22T00:32:00.015+02:00

Αν σας ρωτήσουν για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι λέξεις Χίτλερ,Ναζί,Ολοκαύτωμα,φρίκη,στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι αυτές που θα σας πρωτοέρθουν σίγουρα στο μυαλό...σε καμία περίπτωση η λέξη Λευκό Ρόδο...ακόμα και λίγο αφότου διαβάσετε αυτό το κείμενο.

Η αντιστασιακή οργάνωση Λευκό Ρόδο που έδρασε από το 1942-1943 στην ναζιστική Γερμανία δεν είναι πολυ προβεβλημένη και γνωστή σε όλους όπως κάποια άλλα γεγονότα της ίδιας περιόδου.Οπως άλλωστε και οι περισσότερες πραγματικά ηρωικές πράξεις και οι πραγματικοί ήρωες είναι ξεχασμένοι από τις συνειδήσεις και την μνήμη μας και τους θυμόμαστε μόνο όταν δούμε κανένα μνημείο(για να μην πούμε για το πότε τους θυμούνται τα ΜΜΕ και τα σχολικά μας βιβλία).

Το Λευκό Ρόδο αποτελούνταν κυρίως από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μονάχου με βασικό πυρήνα τους Σόφι και Χανς Σολ, Άλεξ Σμόρελ, Βίλι Γκραφ, Κρίστοφ Προμπστ, Ίνγκε Σολ, Τράουτε Λάφρεντζ, Καταρίνα Σουέντεκοπφ, Λίζελοτ Μπερντλ, Φαλκ Χάρνακ και τον καθηγητής φιλοσοφίας Κουρτ Χούμπερ.Κατά την διάρκεια της δράσης τους έγραψαν 6 φυλλάδια τα οποία τύπωσαν σε χιλίαδες αντίτυπα με σκοπό να αφυπνίσουν και να ξεσηκώσουν τον γερμανικό λαό εναντίον του ναζιστικού καθεστώτος και των εγκλημάτων του.Στις 18 Φεβρουαρίου η Σόφι Σολ και ο Χανς Σολ πήγαν με μια τσάντα γεμάτη φυλλάδια στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου όπου και τα έριξαν στους διαδρόμους του κτιρίου κατά την διάκρεια των μαθημάτων.Φεύγοντας ανακάλυψαν ότι είχαν μείνει μερικά έτσι γύρισαν και τα πέταξαν στο εσωτερικό προαύλειο του κτιρίου.Αυτή η αύθορμητη κίνηση τους πρόδωσε καθώς ο φύλακας τους είδε και ειδοποίησε την αστυνομία.Η σύλληψη τους ήταν θέμα χρόνου όπως και η δίκη τους παρωδία η οποία κράτησε για λίγα λεπτά.Στις 23 Φεβρουαρίου εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού.Τα τελευταία λόγια της Σοφι ήταν "και τα δικά σας κεφάλια θα πέσουν επίσης!" ενώ του Χανς "Ας κυριαρχήσει η ελευθερία!"Στην συνέχεια ακολούθησαν και τα υπόλοιπα μέλη.

Η οργάνωση επηρεάστηκε από το German Youth Movement και είχε ανθρωπιστικά κυρίως κίνητρα.Απέρριπταν τον μιλιταρισμό και τον φασισμο και πίστευαν σε μια ενωμένη Ευρώπη όπου θα κυριαρχούσε η δικαιοσύνη.

Μέσα στον απόλυτο σκοταδισμό,την αδικία,τον φανατισμό και το μίσος κατάφεραν να διατηρήσουν τις απόψεις και τα πιστεύω τους,να εκφράσουν και να διαδώσουν απόψεις διαφορετικές,επαναστατικές,να ελπίσουν σε μια καλύτερη κοινωνία,να πούν την αλήθεια,να αρνηθούν να κλεισουν τα μάτια...να αντισταθούν σε ότιδήποτε θα τους ισοπέδωσε ως ανθρώπους.Κατάφεραν να εκφράσουν απόψεις που ακόμα και σήμερα εμπνέουν

<<...Από την κατάκτηση της Πολωνίας 300.000 Εβραίοι έχουν δολοφονηθεί στην χώρα αυτή με τον πιο κτηνώδη τρόπο.Ο γερμανικός λαός κοιμάται στον θαμπό,ηλίθιο ύπνο του ενθαρρύνοντας αυτόυς τους φασίστες εγκληματίες...>>

<<...Κάθε άνθρωπος θέλει να απαλλαγεί από κάθε είδους ενοχή και ο καθένας συνιχίζει τον δρόμο του με την πιο γαλήνια και ήρεμη συνείδηση.Αλλά δεν μπορεί να απαλλαγεί!Είναι ένοχος,ένοχος,έχοχος!!>>

<<...Θα πρέπει να γίνει πρώτο και μόνο καθήκον,καθήκον ιερό κάθε Γερμανού να καταστρέψει αυτά τα καθάρματα...>>

<<...Ποιο; από εμάς μπορεί να φαντασεί την ντροπή που θα πέσει πάνω μας και στα παιδιά μας όταν θα βγούν στην επίφάνεια τα τρομερά εγκλήματα που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη φαντασία?...>>

Λόγια επανασταστικά,λόγια σοφά,λόγια από παιδιά που μετά βίας είχαν περάσει τα 20χρόνια τους,λόγια επίκαιρα ακόμα και στις μέρες μας όπου κυριαρχεί η αδικία και ο φασισμός με "δημοκρατική" μάσκα κερδίζει ολοένα έδαφος!

Από παιδιά που τόλμησαν να ονειρευτούν,να αντισταθούν και να φωνάξουν...που πέθαναν για μια καλύτερη κοινωνία ακόμα και αν ήξεραν ότι μπορεί να μην εκπλρωνόταν ο στόχος τους ακόμα και αν ήξεραν ότι μπορεί κανένας να μην θυμόταν πια το ονομά τους και τις πράξεις τους...

**Αξίζει να δείτε την ταινία "οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ" του 2005.

ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ.ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΑΣ.ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.

REMEMBER THE DAY

2010-02-06T17:39:00.009+02:00

Την σημερινή ημέρα δεν την θυμάται σχεδόν κανείς,κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης,κανένας ''ευαισθητοποιημένος''celebrity και κανένας από εμάς.Στο ιντερνετ δεν υπάρχουν και τόσες πολλές πληροφορίες αν πατήσεις γιαυτήν και στις έτσι θέλουμε να λέμε προηγμένες δυτικές κοινωνίες ελάχιστος λόγος γίνεται,ίσως γιατί αποτελεί μία από τις φρικιαστικές αλήθειες που όλοι ξέρουμε αλλά θέλουμε να αγνοούμε.Ναι δεν είναι τόσο σημαντική σαν την ημέρα της καταπολέμησης του καρκίνου του μαστού ή του Aids ή άλλων τέτοιων ημερών,αλλά πολύ σημαντικότερη καθώς είναι ένα έγκλημα που μπορεί να σταματήσει!Το αids και ο καρκίνος είναι αρρώστειες,η κλειτοριδεκτομή είναι απλά ένα κοινωνικό ταμπού,μια παραδοσιακή θρησκευτική τερατωδων πράξεων τελετή αιώνων.Ο λόγος λοιπόν για την Παγκόσμια ημέρα κατά της κλειτοριδεκτομής.

Hμουν στο λύκειο όταν πρωτοάκουσα την λέξη.Δεν ήξερα καν την λέξη όσο για το τι είναι όχι μόνο δεν το ήξερα(κάτι που σημαίνε ότι άνηκα στην τυχερή πλευρά σε σχέση με άλλες κοπέλες )αλλά δεν μπορούσα καν να το συλλάβω μου φαινόταν εξωπραγματικό και τελείως απάνθρωπο για να συμβαίνει.

Τι είναι ακριβως η κλειτοριδεκτομή?Κλειτοριδεκτομή είναι ο συνήθης όρος με τον οποίο αναφερόμαστε στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Συνίσταται στην εκτομή μέρους ή ολόκληρης της κλειτορίδας, ή και των μικρών και μεγάλων χειλέων του αιδοίου. Κάποιες φορές η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη συρραφή της σχισμής και το στένεμα της εισόδου του κόλπου. Η πρακτική παρομοιάζεται συχνά με την ανδρική περιτομή, στην πραγματικότητα, όμως, το ακριβές αντίστοιχο στους άνδρες είναι ο ευνουχισμός.Σήμερα εφαρμόζεται σε 28 χώρες της Αφρικής και σε κάποιες της Ασίας.Η όλη διαδικασία γίνεται χωρίς καμία αναισθησία από εξέχοντα άτομα που θεωρούνται ότι έχουν μαγικές δυνάμεις ,συνήθως είναι μαίες,ηλικιωμένες και μάγισσες κάτω από άθλιες συνθήκες με πρωτόγονα εργαλεία όπως σκουριασμένα μαχαίρια,ξυράφια,σπασμένα γυαλιά,σουγιάδες,αιχμηρές πέτρες,νύχια δαχτύλων!Οι κοπέλες που το υφίστανται είναι από 3 εως 30 χρονών!Φυσικά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι θανατηφόρα για μια κοπέλα,από άκατάσχετη αιμοραγία ως ακαριαίο θάνατο από το σοκ και τον πόνο,μέχρι χρόνια προβλήματα με την περίοδο της κοπέλας,χρόνιους πόνους,δυσκολία στην γέννα ή και θάνατο αν φυσικά μπορέσει να μείνει έγκυος.

Για μια ακόμη φορά οι γυναίκες υποφέρουν βάναυσα από παραδόσεις θρησκευτικές και κοινωνικές,παραδόσεις που βαφτίζουν ως κατάρα,βρωμιά,μίασμα ότι υποδηλώνει την φύση της,ότι δεν μπορεί να συλλάβει και να εξηγήσει η απαίδευτη κοινωνία,ότι προσφέρει στην γυναίκα μια προσωπική ευχάριστη,ελευθερία και αίσθηση ότι έχει ισάξιο δικαίωμα και ότι είναι ανθρώπινο ον.Για μια ακόμη φορά η γυναίκα γίνεται θύμα κοινωνικών κατεστημένων και στερεοτύπων που δημιούργηθηκαν γιατί έτσι συνέφερε το ''ανώτερο''παραδοσιακά κοινωνικά και υποτιθέμενα φυσικά ανδρικό φύλο!

Στο αποκαλυπτικό ντοκυμαντέρ του Εξάντα το Μυστικό της Αυγής ο άντρας απαντάει στην ερώτηση γιατί να κάνει κλειτοριδεκτομή η γυναίκα του λέγοντας ότι φοβάται να πάει μαζί της γιατί αυτό(η κλειτορίδα)μεγαλώνει συνέχεια,χαρίζει ευχαρίστηση στην γυναίκα και αυξημένη σεξουαλική επιθυμία που σημαίνει ότι θα τον απατήσει με άλλους ενώ λέει ότι χαλάει την δική του επιθυμία.

Αν και πολλοί θεωρούν ότι η κλειτοριδεκτομή επιβάλεται από πρωτόγονες θρησκείες ή από την ισλαμική αύτο δεν ισχύει καθώς ανιχνεύεται σε παραδόσεις πολύ παλιότερες,5000χρόνων,πρίν δηλαδή εμφανιστούν οι θρησκείες.

Η κλειτοριδεκτομή είναι ένα ακόμα μέσο υποδούλωσης της γυναίκας στον χείριστο βαθμό ,όπως είναι μπούργκα,η απαγόρευση να πάει σε σχολείο ή πανεπιστήμιο,η υποχρέωση της να παντρευτεί όποιον της δώσουνε,ο λιθοβολισμός αν βιαστεί ή αφήσει τον άντρα της ή τον απατήσει,η απαγόρευεση εξόδου χωρίς συνοδεία,η μη αναγνωρισή δικαιωμάτων στην ζωή τον γάμο την εκπαίδευση την δουλειά στην έκφραση.

Αυτά στην μία πλευρά γιατί στη άλλη,την τυχερή,οι περισσότερες γυναίκες απλά μαθαίνουμε να κλείνουμε τα μάτια όπως όλοι μπροστά στην αλήθεια...

**140.000.000 γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή σύμφωνα με τον Διεθνές οργανισμό υγείας.
**6.000 υπόκεινται κάθε μέρα

**Και στην Ευρώπη χιλιάδες κορίτσια την υφίστανται σε μικρές κοινότητες με την νομοθεσία ορισμένων χωρών να μην επιβαλει και τόσο βαριές ποινές.

**Σε ορισμένες χώρες της Αφρικής όπως πρόσφατα η ουγκάντα απαγόρευσαν δια νόμου αυτή την παράδοση.

ΣΕΝΑΡΙΑ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

2010-01-31T22:15:00.005+02:00

Νιώθω την ανάγκη να συμμεριστώ την ανησυχία σας σχετικά με το πολυπόθητο θέμα «Χωρισμός Μενεγάκη-Λάτσιου». Όπως βλέπουμε για μία ακόμη φορά τα ΜΜΕ μετατρέπονται σε μία φαρσοκωμωδία, σε ένα απερίγραπτο τσίρκο που στόχο έχει να ρίξει ακόμη πιο πολύ το επίπεδο και φυσικά αν μη τι άλλο να μας προσβάλει συνεχώς, θεωρώντας μας ως ανεγκέφαλα όντα που δεν μας ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέρα από την κοσμική ζωή.

Εδώ και δύο μέρες έχει ξεσπάσει σαν «βόμβα» αυτή η απίστευτη είδηση, που είναι μεγαλύτερη και από αυτή που αναφέρεται στην κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας. Σάλος έχει ξεσπάσει σχετικά με το σε ποιό από τα πολυάριθμα σπίτια του ζευγαριού έχει μετακομίσει ο καθένας και εν τέλει τι θα γίνει με τα παιδιά???

Επειδή λοιπόν εμείς τα monkeys ψάξαμε και βρήκαμε τα πολυπόθητα σενάρια που από αύριο θα δημοσιοποιήσουν όλα τα κανάλια και εκπομπές όπως Λαμπίρη, σας τα παραθέτουμε σε αποκλειστικότητα παρακάτω:

Μενεγάκη-Λάτσιος χωρίζουν επειδή:

1) Αυτή έφτιαξε γιουβαρλάκια ενώ εκείνος είχε πει ότι δεν του αρέσουν
2) Δεν της πήρε τα παπούτσια που αυτή επί 1 μήνα ζητούσε επιμόνως
3) Δεν είχε ο Λάτσιος στόχο όταν πήγαινε τουαλέτα και ΠΟΤΕ δεν κατέβαζε το καπάκι της λεκάνης
4) Έτρωγε ο Λάτσιος το φαγητό των παιδιών του (βλέπε κιλά)
5) Έβαλε λόγια η πεθερά (βλέπε σίριαλ του mega και reality alpha)
6) Παρασύρθηκε από το αγρότης μόνος ψάχνει και θέλησε να γίνει ο Λάτσιος αγρότης
7) Τσακώθηκαν για το ποιός θα φάει τη σοκολάτα crunch
8) Τσακώθηκαν για το αν το τραγούδι του Gummy Bear είναι επιτυχία
9) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάκη την έπεσε στον Gummy Bear (βλέπε photo)
10) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάκη δεν ήξερε αν η νέα δεκαετία ξεκινάει από το 2010 ή από το 2011
11) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάκη γούσταρε τον Αλέξανδρο Πετρίδη
12) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάκη ήπιε από το ποτήρι του Λάτσιου ενώ είχε τη γρίπη
13) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάη έφτιαχνε πηχτές φακές ενώ ο Λάτσιος τις ήθελε αραιές
14) Αντέγραψαν την Angelina Jolie και τον Brand Pitt. Αν μπορούν αυτοί..μπορούμε και εμείς!
15) Έπιασε ο Λάτσιος την Μενεγάκη να παρακολουθεί ειδήσεις και την χώρισε γιατί δεν ήταν η γυναίκα που παντρεύτηκε
16) Τσακώθηκαν γιατί η Μενεγάκη πληροφορήθηκε ότι δεν ταίριαζαν οι συναστρίες τους και ότι είναι ιδανική περίοδος για διαζύγιο
17)Ήθελαν να επιβραδύνουν την οικονομική κρίση (βλ. δουλειά σε δημοσιογράφους, δικηγόρους, διεθνής τύπος!)
18)Και τέλος για να δούνε τις βλακείες που θα πεί ο τύπος για τον χωρισμό τους και να σπάσουνε πλάκα (βλέπε και blogs :P)

Ενημερώνουμε ότι τα παραπάνω στοιχεία είναι μέσα από αποκλειστική μελέτη των monkeys και οποιαδήποτε δημοσίευση σε άλλα μέσα θα πρέπει να καταγραφεί ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ η πηγή, γιατί αλλιώς πολύ θα στενοχωρηθούμε.

ΡΟΥΧΑ-ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ

2010-01-24T13:34:00.002+02:00

Τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε σε μία διαρκή επιφυλακή για την επερχόμενη καταστροφή του πλανήτη, καθώς βομβαρδιζόμαστε συνεχώς με χιλιάδες ταινίες, άρθρα, τραγούδια που μας παρακινούν να προχωρίσουμε σε ανακύκλωση προϊόντων, μη κατασπατάληση νερού κ.τ.λ. Παρόλα αυτά η επιστήμη ουσιαστικά είναι αυτή που θα δώσει την μεγαλύτερη λύση και τα καλύτερα αποτελέσματα.

Πριν από λίγο διάστημα παρουσιάστηκαν τα φωτοβολταϊκά, τα οποία δεσμεύουν ηλιακή ενέργεια και την μετατρέπουν σε ηλεκτρική. Η δυνατότητα τους αυτή μπορούσε να πραγματώσει τόσο την φόρτιση μίας μπαταρίας όσο και την παροχή ηλεκτρισμού σε μία ολόκληρη πόλη. Άλλωστε αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και στην Ελλάδα (που συγκριτικά είμαστε λίγο πίσω ως προς την οικολογική μας συνείδηση), διάφορες πολυκατοικίες προχωρούν σε εγκατάσταση φωτοβολταϊκών.

Μία άλλη «επανάσταση» της τεχνολογίας ως προς αυτό το μείζων θέμα είναι και οι εγκαταστάσεις οπτικών ινών. Αυτά αποτελούν ένα είδος καλωδίων, τα οποία αναφέρονται στην εξυπηρέτηση των χρηστών του διαδικτύου και μπορούν να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις με καταπληκτική ταχύτητα. Στην Ελλάδα η εφαρμογή τους δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη, παρόλα αυτά έχουν γίνει τουλάχιστον κάποιες συζητήσεις για το σχετικό θέμα.

Εν μέσω λοιπόν μίας τεχνολογίας και δεκάδων επιστημών που προσπαθούν να βρουν εναλλακτικές πηγές ενέργειας και μέσα, που στόχο έχουν την λιγότερη δυνατή μόλυνση του πλανήτη, έρχεται στον ορίζοντα μία άλλη λύση άκρως ενδιαφέρουσα. Τα ρούχα μας μετατρέπονται σε μπαταρίες και ηλεκτρικά κυκλώματα!

Ερευνητές του πανεπιστημίου Stanford της California ανακάλυψαν ότι άμα βουτήξουν ένα κοινό ρούχο σε ένα μελάνι που περιέχει νανοσωλήνες άνθρακα και αν αυτό συνδυαστεί με συμβατικά μονωτικά ηλικά, τότε θα μετατραπεί σε ένα πυκνωτή ικανός να αποθηκεύσει ποσά ενέργειας. Η ικανότητα τους αυτή εξαρτάται από την επιφάνεια του ρούχου (μεγαλύτερη επιφάνεια, μεγαλύτερη αποθήκευση ενέργειας). Φυσικά αυτό σημαίνει ότι μία τέτοια ανακάλυψη δίνει ελπίδες για εφαρμογές που μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν ή και για ακόμη περαιτέρω εφαρμογές που στόχο έχουν μία ακόμη πράσινη ανάπτυξη.

Παρόλο που γενικά υπάρχουν υπόνειες σχετικά με μία ολόκληρη βιομηχανία που στηρίζεται σε ένα «όραμα» όπως αυτό της πράσινης ανάπτυξης με στόχο το κέρδος, όπως και για μη εξυπηρέτηση διαφόρων συμφερόντων από εταιρίες που λόγω της ξαφνικής «οικολογικής συνείδησης» βλέπουν τα αγαθά τους απούλητα, συνειδητοποιούμε ότι οποιαδήποτε τέτοια τεχνολογική ενέργεια είναι απόλυτα ευπρόσδεκτη. Άλλωστε εάν μείνουμε μόνο στα λόγια και στις πράξεις με μηδαμινά αποτελέσματα στο τέλος τίποτε δεν θα αλλάξει.

Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΒΛΑΠΤΕΙ (2)

2010-01-19T19:23:00.005+02:00

Επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι(ουπς βρισιά μονκάκια ήθελα να πω!)αποφασίσαμε να παραθέσουμε την υπέρτατη λύση στο πρόβλημα της νέας κυβέρνησης-πως να κάνει πράξη την πράσινη ανάπτυξη!Οχι Γιωργάκη δεν θα πούμε τις κλασικές επιστημονικές προτάσεις για χρήση ανανεώσιμων πηγών,δημιουργία οικολογικών εργοστασίων κλπ.τρελοί είμαστε?αφού ζούμε στο Ουζμπεκιστάν(ουπς Ελλάδα ήθελα να πώ)!Αλλά μία ανώδυνη,φτηνή και εύκολη λύση η οποία θα ξεσηκώσει μόνο κύματα χαράς!ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΤΙΚΗΣ

Ο ναι γιατί η εξεταστική είναι άκρως αντιοικολογική!Δεν βλάπτει μόνο τους φοιτητές(βλέπε προηγούμενο ποστ) αλλά ολόκληρη την κοινωνία και το περιβάλλον!Κι όμως!και θα το αποδείξουμε επιστημονικά:

1.Την περίοδος της εξεταστικής όλοι οι φοιτητές αναγκαστικά κατεβαίνουν προς το κέντρο όπου βρίσκονται οι σχολές τους...αυτό σημαίνει κυκλοφοριακό κομφούζιο δηλαδή καυσαέριο!Τις κανονικές μέρες αυτό δεν ισχύει καθώς κανένας δεν πατά ως γνωστών!

2.Οι φοιτητές ξημεροβραδιάζονται(ναι λέμε τώρα)για να διαβάσουν...αυτό σημαίνει επιπλεόν φώτα...δηλαδή σπατάλη ενέργειας!Καμιά άλλη περίοδο δεν είναι οι φοιτητές σπίτι τους!

3.Στις εξετάσεις γίνεται τεράστια σπατάλη γραφικής ύλης μόνο και μόνο στο τέλος για να γράψουν οι φοιτητές ένα όνομα άντε και ένα μητρώο και στα καλύτερα καμιά μουτζούρα!..(για να μην μιλήσουμε για τα σκονάκια!)δηλαδή αποψίλωση δασών για ψίλου πήδημα!

4.Ασε την μελάνι που σπαταλιέται για σκονάκια και ζωγραφιές στην κόλλα...άσκοπη χρήση αντικολογικού πλαστικού!

5.Τα φωτοτυπικά επίσης δουλεύουν εντατικά για σμικρύνσεις σε σκονάκια άντε και για καμιά εργασία...σπατάλη ρεύματος δηλαδή!

6.Τέλος η βαρεμάρα του φοιτητή που πρέπει να διαβάσει αλλά κοιτάει ταβάνι είναι άκρως αντιοικολογική...πολύωρη χρήση pc και τηλεόρασης,φωταψίες γιατί τον πήρε ο ύπνος κλπ!

Γιαυτό εκ μέρους της πλειοψήφίας(η μειοψηφία δεν μας ενδιαφέρει)κατάργεισέ την την ρημάδα Γιώργο μας!

Έχουμε και σημαντικότερα πράγματα να κάνουμε...

ΟΧΙ ΣΤΑ ΤΣΙΡΚΑ

2010-01-09T01:25:00.009+02:00

Εχω πάει στην ζωή μου μια φορά όταν είμουν μικρή και θυμάμαι ακόμα το αίσθημα αηδίας που ένιωσα όταν φύγαμε αν και δεν ήξερα ούτε μπορούσα να φανταστώ και να συλλάβω τι γινότανε πίσω στα παρασκήνια,απλά όλο το θέαμα ήταν καταθλιτικό λόγω των εξαθλιομένων ζώων και των γελοίων παραστάσεων...Δεν σου προκαλούσε καμία εντύπωση,γέλιο και ευχαρίστηση μόνο μια αποστροφή ακόμα και αν είσουν 8χρονών.Βέβαια σε άλλους μπορεί να άρεσε γιατί ακόμα και σήμερα δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που πάνε τα παιδιά τους σε αυτούς τους χώρους εκμετάλευσης, χυδαίας διαστροφής και βασανισμού που λέγονται τσίρκα!

Η αλήθεια είναι ότι είχα ξεχάσει τελείως την ιστορία με τα τσίρκα μιας και ευτυχώς έχω χρόνια να ακούσω αλλά πρόσφατα έπεσα πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ και σοκαρίστηκα!όσο προιδεασμένος και να είσαι και όσο να φαντάζεσαι τι γίνεται off camera η πραγματική εικόνα δεν μπορεί να συγκριθεί!

Κι όμως υπάρχουν ακόμα...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν απαγορεύονται δια νόμου τα τσίρκα τα οποία αποτελούν κατάλοιπα άλλων αιώνων και κοινωνιών με υποβαθμισμένο πολιτιστικό και κοινωνικό υπόβαθρο?Εφόσον δεν προσφέρουν(και δεν πρόσφεραν και ποτέ κατά την γνώμη μου)κανένα όφελος στην κοινωνία πια είναι η χρησιμότητα υπάρξής τους?Εφόσον υπάρχουν καταπληκτικοί ζωολογικοί κήποι όπου μπορείς να θαυμάσεις αυτά τα ζώα αλλά και η εικόνα στην εποχή μας είναι άκρως ζωντανή?

Τι σόι νόμος είναι αυτός που επιβάλλει την προστασία των άγριων ζώων αλλά ταυτόχρονα δεν απαγορεύει την ύπαρξη τσίρκων!?γιατί αναγνωρίζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου και όχι των ζώων?ακόμη και ο άνθρωπος το χειρότερο ζώο κατέχει δικαιώματα αλλά αρνείται την αυθύπαρξη και τα φυσικά διακαιώματα των άλλων ζώων!Συζούμε με τα ζώα δε ζούμε εις βάρος τους!

Δεν μπορώ να καταλάβω πως υπάρχουν γονείς που πάνε τα παιδάκια τους να διασκεδάσουν με τον βασανισμό των ζώων την ίδια ώρα που τους μαθαίνουν άλλες υποκριτικές στερεοτυπικές βλακείες!Γονείς που λένε έλα μωρέ σιγά...που κλείνουν τα μάτια και αδιαφορούν...γονείς που θέλουν να λέγονται άνθρωποι.

Δεν μπορώ να καταλάβω ποιος μπορεί να ανεχτεί έστω και λίγα λεπτά να παρακολούθήσει τσίρκο πόσο μάλλον να γελάσει χωρίς να αναρωτηθεί πως έμαθαν τα αγρια ζώα όλα αυτά?....

Δεν μπορώ να καταλάβω πως δίνονται άδειες,ποιος τους ελέγχει,αν κάποιος τους ελέγχει...

ποιος επωφελείται,ποιος τα τσεπώνει κι αυτήν την φορά για να κάνει τα στραβά μάτια...(κι εμείς στην συνέχεια δυστυχώς να κάνουμε το ίδιο)

Δεν μπόρεσα να βρώ το ντοκυμαντέρ στο οποίο έδεχνε εικόνες που είχε τραβήξει κάποιος άνθρωπος που δούλεψε κρυφά σε τσίρκο μόνο και μόνο για να αποκαλύψει τι γίνεται πίσω στα παρασκήνια αλλά το παρακάτω βιντεάκι είναι εξίσου αξιόλογο και περιγράφει ακριβώς την αληθινή πλευρά του τσίρκου...τι γίνεται και πως.

ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΕ ΠΟΤΕ ΣΕ ΤΣΙΡΚΟ...ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΝΕΧΑΙΡΕΤΩΣ...

γιατί η ελευθερία δεν είναι μόνο ανθρώπινο δικαίωμα...

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

2009-12-21T22:25:00.006+02:00

Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη η σύνοδος για την κλιματική αλλαγή με στόχο την επίτευξη μιας κοινής συμφωνίας(μεταξύ 193 χωρών-η πολυπληθέστερη συμμετοχή)για την μείωση των εκπομπών αερίων.

Η Σύνοδος αποτελούσε η τελευταία ίσως ελπίδα της ανθρωπότητας να παρθούν σοβαρά και καθοριστικά μέτρα για την σωτηρία της από την περιβαντολογική καταστροφή δήλωσε ο εκπρόσωπος της Greenpeace.Kαι παρόλα τα φώτα της δημοσιότητας,τις βαρύγδουπες δηλώσεις και τις φρούδες(τελικά)ελπίδες στην πραγματικότητα δεν έγινε τίποτε άλλο από άλλη μία ανούσια συνάντηση με κούφιες συνομιλίες,ψευτοελπιδοφόρες διακηρύξεις και κάτω από το ταπέζι συμφωνίες!Οι ηγέτες των αναπτυγμένων χωρών αφού επί μέρες φάγανε και ήπιανε αποχώρησαν σαν κύριοι λέγοντας ότι επιτεύχθηκε μια συμφωνία,η καλύτερη που ήταν δυνατό(ναι…γιαυτούς κ τα συμφεροντά τους!)

Σύγκεκριμένα το νέο σχέδιο διακήρυξης, προβλέπει ως στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 50% μέχρι το 2050, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.Δεν αναφέρει όμως συκγεκριμένα ποσοστά για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου από τις αναπτυγμένες χώρες μέχρι το 2020.Επίσης παραμένει πιστό σε προηγούμενους στόχους, μεταξύ των οποίων η μείωση της αυξανόμενης θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 2 βαθμούς Κελσίου, αλλά δεν αναφέρονται δεσμεύσεις για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος!Η συμφωνία όχι μόνο είναι πολύ κατώτερη του Κίοτο αλλά δεν δεσμέυει καμία χώρα νομικά για την τήρηση του!

Παρόλο αυτά πανπολλα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης(ουπς ενημέρωσης ήθελα να πώ)αναπαράγουν τα λόγια των προέδρων που διακυρήτουν πόσο πάλεψαν για αυτήν την συμφωνία και πόσο σημαντικό βήμα είναι και ότι επιτεύχθηκαν πράγματα!!!Μας δουλεύουν κανονικότατα δηλαδή γιατί αν συμφωνίες σαν κι αυτήν που έγινε κάτω από το τραπέζι (μεταξύ των πιο μεγάλων ρυπογόνων χωρώνΗΠΑ,Κίνα,Βραζιλία,Ν.Αφρική και Ινδία) και δεν θέτει κανένα σαφή και υποχρεωτικό όρο και χρόνο ή τρόπους επίτευξης της συμφωνίας θεωρείται νίκη και θα πρέπει να χαιρόμαστε τότε η αποτυχημένη συμφωνία πως είναι?

Για μια ακόμη φορά οι μεγάλοι έκανα την συμφωνιούλα του πλουτισμού τους σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων,της ίδιας της ύπαρξης ζωής!(ο ναι και αναμεσά τους ο βραβευμένος με νομπελ ειρήνης!!)Είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν χιλιάδες ανθρώπους στο βωμό του κέρδους και της ανάπτυξης που θα δίνουν(σύμφωνα με την διάταξη)100δις το χρόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες για να ανταπεξέλθουν στις περιβαντολογικές καταστροφες(!!)και για να μειώσουν την εκμπομπή ρυπογόνων αερίων(που όλες μαζί οι αναπτυσσόμενες ζήτημα να ρυπαίνουν το μισό απότι η κάθε μία ανεπτυγμένη!).

Ένα πράγμα που φάνηκε καθαρά στην Κοπεγχάγη είναι ότι μας έχουν γραμμένους κυριολεκτικά!Οτι αδιαφορούν για το παρόν και το μέλλον μας,ότι δεν νοιάζονται ακόμη και αν πεθάνουν πολλοί από εμάς στο μέλλον λόγω αυτών των αποφάσεων όταν είναι για κέρδος και εξουσία,ότι μπορεί να είμαστε εμείς που τους εξουσιοδοτούμε για να πηγαίνουν κορδονάτοι να τρώνε και να πίνουνε σε αυτές τις συμφωνίες αλλά ούτε τους ενδιαφέρει τι θέλουμε ή ακούνε της φωνή μας!Η κλιματική αλλάγή δεν έρχεται είναι εδώ γιαυτό ας πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας ενάντια σε όλους αυτούς τους ηγέτες και τους συμφεροντολόγους και ας απαιτήσουμε αυτά που μας ανήκουν και αυτά που θέλουμε…Ζ Ω Η

**Για να αλλάξεις το μέλλον πρέπει να το φανταστείς…

Το παρακάτω βίντεο είναι το τραιλερ από το ντοκυμαντέρ του Αλ Γκορ,που αν και δεν πιστεύω στις ξαφνικές περιβαντολογικές ευαισθησίες του και θεωρώ ότι ο εντυπωσιασμός είναι και ο αυτοσκοπός του,αξίζει να το δείτε...

ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

2009-12-17T20:05:00.004+02:00

Ήταν η τριακοστή χιλιοστή φορά που άκουγα το ίδιο πράγμα… «Ζητάμε την κατανόηση σας».

Για την ακρίβεια δεν είχα άλλη κατανόηση,εξαντλήθηκε,όπως και των χιλιάδων άλλων ανθρώπων που καθημερινά χρησιμοποιούν για την μετακίνηση τους τα μέσα.

Όταν για μια απόσταση κυριολεκτικά 15λέπτου χρειάζεσαι 1ωρα,όταν για να πας στο κέντρο κάνεις ταξίδι 2ωρών άσχετα αν μένεις απλά στα βόρεια προάστεια το πράγμα καταντάει εξωφρενικό!Όση κατανόηση και να έχεις κάποια στιγμή το μόνο που σκέφτεσαι είναι η μετοίκηση σε άλλον πλανήτη!

Συγκεκριμένα το τρένο είναι μια σκέτη οδύσσεια καθώς κάνουν έργα σε 15 σημεία,κλέινοντας σταθμούς,περιορίζοντας τραγικά τα δρομολόγια και αναγκάζοντας του επιβαίνοντες όχι μόνο να κάνουν το διπλάσιο χρόνο αλλά και να γίνονται χαλκομανίες μέσα στα βρώμικα και παμπάλαια βαγόνια.

Στον προαστιακό πάλι κάνουν επίσης έργα!,για τα οποία δεν υπάρχει ακριβής ενημέρωση συν ότι οι σταθμοί είναι εγκαταλελειμένοι χωρίς καν χάρτες με τα δρομολόγια και τις ώρες και χωρίς κάποιον να μπορεί να σε εξυπηρετήσει.

Τα λεοφωρεία…α τα λεοφωρεία κατέχουν πρωτιά!Όχι μόνο παμπάλαια,θορυβώδης και ρυπογόνα αλλά και απίστευτα μη ακριβή.Μπορεί να περιμένεις και 2ωρες στο όρθιο(με ζέστη η με κρύο)για να θυμηθεί ο λεοφωριατζής να κάνει αυτό το ρημάδι το δρομολόγιο το οποίο αναγράφεται στην καρτέλα των στάσεων!Οποτε βαριούνται μπορεί να κόψουν και 2-3 δρομολόγια που έπρεπε να κάνουν!Αν είσαι πάλι πολύ τυχερός μπορεί να το χάσεις γιατί μπορεί να περάσουν και πολύ νωρίτερα!

Το μετρό,τα τρόλευ και το τραμ διατηρούν ένα αξιοπρεπές και αξιοπερίεργο για την χώρας μας προφίλ.Είναι ακριβή,καθαρά και γρήγορα και πάνω από όλα αξιόπιστα.Αλλά αυτά μόνο για ορισμένους κατοίκους(και ιδίως του κέντρου)…οι υπόλοιποί?

Γιατί όσο αφορά τα μέσα μαζικής μεταφοράς οι Ολυμπιακοί ήταν τελικά μια επιφανειακή-για τα μάτια του κόσμου και του τουρισμού-αναλαμπή!έπειτα επήλθε το χάος γιατί καλά τα έργα αλλά όχι για την Ελλάδα!

Τα έργα είχαν πεί πως θα ολοκήρωθούν το 2010 αλλά δεν έχουν φτάσει ούτε καν στην μέση…μετά θέλουν ποδηλατόδρομους,πράσινη ανάπτυξη και πράσσειν άλογα!

Καλή υπομονή ή καλή μετοίκηση!

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ(κάποιες σκέψεις...)

2009-12-02T13:56:00.006+02:00

Καθημερινά χιλιάδες νεαρές φοιτήτριες περνούν μπροστά από τον συγκεκριμένο καθρέφτη στις τουαλέτες της σχολής Αθηνών.Πολλές φορές γίνεται και μποτιλιάρισμα γιατί όλες θέλουν να ρίξουν μια ματιά στο ειδωλό τους…συνήθως δεν θα χαρούν.Τις προάλλες περνώντας και εγώ,ο καθρέφτης καταλαμβανότανε από ένα τεράστιο σύνθημα(εμποδίζοντας τις φοιτήτριες να κοιταχτούν) ΤΟ ΜΑΚΕ UP ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΥ,ΜΩΡΟ ΜΟΥ.Κάποια συνθήματα κρύβουν τόση μεγάλη αλήθεια σε τόσες λίγες λέξεις που πραγματικά σε ξαφνιάζουν και σε ενυπωσιάζουν.

Άρχισα να σκέφτομαι ότι όντως όλες αυτές οι χιλάδες φοτήτριες κρυμμένες κάτω από τόνους make up βαμμένες και ντυμένες στην τρίχα με την τελευταία λεξη της μόδας-έχοντας σπαταλίσει γιαυτό το σύνολο πολλά λεφτά και ώρες στον καθρέφτη-δεν έχουν συνειδητοποιήσει το σημαντικότερο…η ομορφιά είναι η προσωπικότητα σου,η αυτοπεποίθηση σου,η ψυχή σου η μοναδικοτήτά σου…το μέσα σου!Ο,τι και να κάνεις θα υπάρχει πάντα κάποια πιο όμορφη,γιατί ότι και να κάνεις θα βλέπεις πάντα τον εαυτό σου άσχημο και θα εκπέμπεις το ίδιο.Γιατί οι άλλοι ένα μπορούν να ξεχωρίσουν το πόσο αληθινή είσαι ή όχι.

Κάποτε η γυναίκα ήταν καταπιεσμένη,κλεισμένη στο σπίτι χωρίς δικαιώματα,χωρίς ¨μιλιά¨,χωρίς καν να αναγνωρίζεται σαν άνθρωπος με αισθήματα και όχι σαν μηχανή που γεννάει τους πολυπόθητους κληρονόμους!Κανένα δικαίωμα,ούτε στον έρωτα! Κατάφερε να χειραφετηθεί και να ελευθερωθει.Αλήθεια το κατάφερε?όταν την βομβαρδίζουνε με δεκάδες πρότυπα ομορφίας,ρόλους αλλά και στερεότυπα?Γιατί η σημερινή γυναίκα θα πρέπει να είναι όμορφη σαν μοντέλο,έξυπνη και σπουδαγμένη σαν επιστήμονας, εργαζομενη σαν άντρας,ιδανική σύντροφος όπως στα περιοδικά και στις διαφημίσεις,τέλεια νοικοκυρά όπως την θέλουν τα πεθερικά και η οικογενειά της και τέλεια μητέρα.Επίσης τέλεια καταναλώτρια όπως την θέλει η κοινωνία!Με άλλα λόγια τέλειο ρομπότ,τέλειο θύμα!

Γιατί και τότε και τώρα η γυναίκα είναι αιώνιο θύμα των κοινωνικών προτύπων και προκαταλήψεων.

Φεύγοντας από την σχολή σε ένα τοίχο στον δρόμο συναντώ ένα άλλο σύνθημα σταματάω,το κοιτάω και χαμογελάω…Όχι δεν είσαι σαν το μοντέλο του Μarie Claire, ΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ!!

ΈΧΩ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΕΙ….

2009-11-24T14:54:00.002+02:00

…ιδιαίτερα με την ξαφνική ανοδική πορεία της πανδημίας. Αν δεν κάνω λάθος όταν ήρθαν τα εμβόλια στην Ελλάδα και αφότου γιατροί και νοσηλευτές είχαν συστηματικά αρνηθεί να τα κάνουν (γιατί αν εμείς ξέρουμε μόνο τη μία πλευρά των γεγονότων, αυτοί ξέρουν όλες τις πλευρές), είχα σκεφτεί ότι δεν θα περάσουν 2 μέρες (το πολύ) και ξαφνικά θα γίνει πανικός στα νοσοκομεία με ξαφνική αύξηση των ασθενών που πάσχουν από την γρίπη, αλλά και στα σχολεία όπου θα κλείνει το ένα μετά το άλλο.

Στον τύπο ειδικότερα είναι πολύ συγκλονιστικό το ποσοστό των…50% από αυτούς που προσέρχονται στα νοσοκομεία με «ύποπτα συμπτώματα», να είναι και μολυσμένοι με την νέα γρίπη. Στις ειδήσεις έγινε πάλι πρώτη είδηση με τους κλασικούς τίτλους τρόμου και σε εκπομπές στην κυριολεξία γιατροί μαλλιοτραβιούνται για το ποιος είναι υπέρ και για το ποιος είναι κατά του εμβολίου και για ποιους λόγους, κυρίως βέβαια για την δική τους διαφήμιση.

Είχαν αναφέρει τα ΜΜΕ ότι από χθες όλοι οι βουλευτές θα εμβολιάζονταν, καθώς και οι εργαζόμενοι στο Κοινοβούλιο (εφόσον βέβαια το επιθυμούσαν), με την προτροπή της υπουργού υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Η ίδια έχει δηλώσει ότι ο εμβολιασμός «πρόκειται για ένα σημαντικό όπλο ώστε να θωρακιστεί όχι μόνον η δημόσια υγεία αλλά και η υγεία του κάθε πολίτη»… «Ακούμε ακραίες τοποθετήσεις. Κάθε άποψη είναι θεμιτή αλλά τίθεται θέμα ευθύνης όταν επιστήμονες αποτρέπουν τον εμβολιασμό. Άλλο η προσωπική σου στάση και άλλο η θέση σου απέναντι στον ελληνικό λαό. Μακάρι να έχουμε υπερβάλει τόσο για τα μέτρα όσο και για την αγωνία μας εν όψει της πανδημίας».

Το αστείο είναι ότι ενόψει αυτού του ερωτήματος «Είναι τα εμβόλια χρήσιμα και ασφαλή ή όχι?» έχουν αρχίσει και οι κομματικοί διαξιφισμοί και έχει γίνει για μία ακόμη φορά το όλο θέμα τσίρκο. Η μόνη κάπως αξιοπρεπής στάση είναι αυτή των γιατρών. Η κ. Όλγα Κοσμοπούλου, λοιμωξιολόγος στο νοσοκομείο Νίκαιας και ο διευθυντής της Β΄ Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Μεταξά κ. Αθανάσιος Καραμπέλης αναφέρουν «Οι αξιωματούχοι των υπηρεσιών υγείας των περισσότερων κρατών και η συντριπτική πλειοψηφία των λοιμωξιολόγων παγκόσμια άρχισαν να μιλάνε για πιθανότητα εκατομμυρίων θανάτων και καλλιεργώντας τον φόβο και διογκώνοντας στο πολλαπλάσιο τον πραγματικό κίνδυνο, έφτιαξαν τη φούσκα της γρίπης, ετοιμάζοντας το έδαφος για το εμβόλιο ως αντίδοτο του φόβου».

Ακούγονται πολλά και διάφορα, όπως έναν υπέρογκο αριθμό εισαγωγής στην Ελλάδα εμβολίων και άρα και το υπέρογκο ποσό που δίδονται σε εταιρίες και φαρμακοβιομηχανίες, τα διάφορα επικίνδυνα συστατικά που περιέχει το εμβόλιο όπως υδράργυρος και φυσικά το πιο σημαντικό την προσωρινή απόσυρση του φαρμάκου στον Καναδά για περαιτέρω μελέτη καθώς πολλοί έκαναν το εμβόλιο και αρκετοί από αυτούς είχαν διαταραχές στην υγεία τους. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει πάντα η πιθανότητα οι ασθενείς να έχουν μία όντως κοινή γρίπη και οι γιατροί προκειμένου να βοηθήσουν στην ενίσχυση των κερδών των φαρμακοβιομηχανιών να λένε ότι είναι η νέα γρίπη. Για παράδειγμα ένας φίλος μου μου έλεγε πρόσφατα ότι είχε πάει εκδρομή με άλλα 8 παιδιά και γύρισαν όλοι άρρωστοι, οι 8 πήγαν στο νοσοκομείο και βρέθηκαν θετικοί, ο φίλος μου δεν πήγε αλλά θεώρησε ότι είχε και αυτός και μέσα σε 3 μέρες τους είχε περάσει. Ήταν όντως η νέα γρίπη ή φταίει το γεγονός ότι είχαν πάει Αράχοβα όπου κάνει απίστευτο κρύο? Άλλωστε είναι λογικό ότι με αυτές τις πολύ περίεργες μεταβάσεις του καιρού οι κοινές γρίπες θα αυξάνονται ακαριαία.

ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ?

2009-11-14T21:53:00.001+02:00

Είναι φυσικό ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι αν όχι λάτρεις, έστω πρόθυμοι να διαβάζουν βιβλία. Παρόλα αυτά όποιος ακολουθεί αυτή την διαδικασία διαπιστώνει ότι το βιβλίο με τον καιρό αρχίζει και χάνεται.

Στην αρχή εμφανίστηκαν τα e-books (ηλεκτρονικά βιβλία) , τα οποία ήταν ουσιαστικά ένας μικρός υπολογιστής με τη μόνη διαφορά ότι η μοναδική τους λειτουργία ήταν η εμφάνιση στην οθόνη ενός αποθηκευμένου βιβλίου και οι κατάλληλοι μηχανισμοί εκτέλεσης ώστε να «γυρίζεις» τις σελίδες του. Το μοναδικό πλεονέκτημα τους ήταν ότι μπορούσαν να αποθηκεύουν πολλά βιβλία.

Λίγο καιρό αργότερα και με την πρεμιέρα του αυτήν την περίοδο και στην Ελλάδα, εμφανίστηκαν τα audiobooks (ακουστικά βιβλία). Πρόκειται για βιβλία τα οποία έχουν μετατραπεί σε ήχο μέσω της φωνής διαφόρων ηθοποιών και τη χρήση κάποιον ηχητικών εφέ για μεγαλύτερη αναπαράσταση (μίας σκήνης για παράδειγμα) του βιβλίου. Φυσικά είναι συμβατά με κάθε τύπο αρχείου (δηλαδή μπορούν να αναπαραχθούν σε συσκευές mp3 players, cd players, iPods, iPhones κ.τ.λ.) και μπορούν έτσι να ακούγονται παντού, μέχρι και στον δρόμο!

Είναι δεδομένο ότι αυτός ο τρόπος θα βρεί απήχηση σε πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα λόγω της έλλειψης χρόνου ή της ατελείωτης ώρας που περνάς σε μέσα μεταφοράς λόγω κίνησης ή απόστασης. Επίσης άνθρωποι με προβλήματα οράσεως θα έχουν την δυνατότητα «ανάγνωσης» ενός βιβλίου. Αλλά το θέμα είναι άλλο. Πλέον με όλα αυτά θα συμβάλλουμε σιγά σιγά στην εξαφάνιση του βιβλίου σε μορφή χαρτιού.

Όταν είσαι όλη τη μέρα μπροστά στην οθόνη ενός Η/Υ, το μοναδικό που δεν θέλεις είναι να βλέπεις άλλη μία οθόνη για να διαβάσεις ένα βιβλίο της αρεσκείας σου. Επίσης ο ακουστικός τρόπος θα συμβάλλει στο να ξεχάσουμε να γράφουμε. Όσο και αν ακούγεται αστείο, όταν είσαι φοιτητής ή ακόμη και μαθητής και ασχολείσαι με θετικές κατευθύνσεις και επιστήμες, τότε ξεχνάς να γράφεις (και να εκφράζεσαι σωστά ορισμένες φορές). Έτσι το μοναδικό μέσο που έχεις για να αποφύγεις κάτι τέτοιο είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου. Επιπλέον πρέπει σε κάποια φάση να τεθούν κάποια όρια στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Έχουμε καταντήσει σιγά σιγά αντί να ανακαλύπτουμε βασικά θέματα για την περαιτέρω εξέλιξη μας, να επιδιδόμαστε σε μικροπράγματα που στόχο έχουν να δώσουν μία επιφανειακή αλλαγή και όχι ουσιαστική. Τέλος επίσης σημαντικό είναι αν το εισόδημα ενός συγγραφέα θα είναι το ίδιο.

Φυσικά η εμφάνιση των e-books και audio-books δεν σημαίνει ότι αν κάποιος αρέσκεται στο να διαβάζει βιβλία, θα αλλάξεις τις προτιμήσεις του. Αλλά οι όλες ελπίδες ότι θα αυξηθεί το αναγνωστικό κοινό με αυτόν τον τρόπο, θα αποδειχθούν μάλλον φρούδες.

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

2009-10-30T13:24:00.000+02:00

Πρόκειται για την πολυαναμενώμενη ταινία του Παντελή Βούλγαρη που βγήκε στους κινηματογράφους στις 22 Οκτωβρίου. Το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι η αναφορά στην τρίτη χρονιά του Εμφύλιου Πολέμου και στις μάχες που δόθηκαν στην Δυτική Μακεδονία. Οι σκηνές γυρίστηκαν στον νομό Καστοριάς το Φθινόπωρο του 2008.

Με στόχο κυρίως την συναισθηματική φόρτιση του θεατή και όχι τόσο την ρεαλιστική και ιστορική έκβαση των γεγονότων, ο Βούλγαρης δημιουργεί μία αρκετά καλή ταινία (παρά τις πολυάριθμες αρνητικές κριτικές που έχει λάβει). Η προσκόλληση του στην εξιστόρηση δύο αδελφών που βρίσκονται σε αντίπαλες πλευρές κατά τη διάρκεια του πολέμου, μας ωθεί στην καλύτερη κατανόηση τις τότε εποχής και του διχασμού-ξεκληρισμού των οικογενειών με βάση τις πολιτικές τους ιδεολογίες. Παρόλα αυτά στο συγκεκριμένο τομέα ο σκηνοθέτης αναλύει μόνο τη μία πλευρά, αυτήν δηλαδή που τα δύο αδέλφια θέλουν να είναι το ένα δίπλα στο άλλο και σε καμία περίπτωση δεν αισθάνεται ο ένας εχθρός του άλλου (αυτό βέβαια δεν ανταποκρίνεται και στην πλήρη αλήθεια, καθώς υπήρχε και η πλευρά όπου συγγενείς πυροβολούσαν άλλους συγγενείς τους). Πολύ σημαντική ήταν η αναφορά του στην υποστήριξη που είχε η Δεξιά από τους Αμερικάνους, όπου και καθόρισαν το τέλος του πολέμου με την χορήγηση των βομβών Ναπάλμ, καθώς και την διαρκή θέληση για υποστήριξη της Αριστεράς από τη Σοβιετική Ένωση, η οποία και δεν δόθηκε ποτέ.

Ήταν παραπάνω από εμφανές, ότι ο σκηνοθέτης δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να θίξει σε μεγάλο βαθμό ιστορικά στοιχεία, δεν υποστήριξε καμία πολιτική πλευρά και το μόνο που ήθελε ήταν να δώσει την δική του προσωπική άποψη για τον πόλεμο αυτό. Κατά τη διάρκεια που ο θεατής βλέπει την ταινία (ανεξάρτητα από τις πολιτικές του πεποιθήσεις), συμμερίζεται την άποψη του Βούλγαρη, ότι ο πόλεμος αυτός δηλαδή ήταν τελείως μα τελείως ανούσιος. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στα λόγια δύο ηθοποιών, σε αυτά του Θανάση Βέγγου που λέει «Δεν είναι πόλεμος ετούτο που μας βρήκε..Έλληνες να τουφεκάνε Έλληνες..Ντροπή είναι» και της κοπελίτσας στο τέλος που λέει «Άραγε να νικήσαμε εμείς?».

Προσωπικά μου θύμισε αρκετά την ταινία «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» (Ιρλανδικός Εμφύλιος) και κάποια στοιχεία του «Γη και Ελευθερία» (Ισπανικός Εμφύλιος). Σε όλες τις περιπτώσεις εμφυλίου πολέμου τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Αδέλφια να σκοτώνει το ένα το άλλο, οικογένειες να ξεκληρίζονται, πολιτικές σκοπιμότητες, πολιτικές προδοσίες και όλα αυτά για την εξουσία αρχικά και μετά για την πολιτική ιδεολογία, όπου αυτή υπάρχει και αν υπάρχει. Όταν σταματήσουμε να έχουμε κόμματα και εξουσιαστές τέτοιου είδους, τότε θα μπορέσουμε και να εξασφαλίσουμε την ειρήνη.

O ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ

2009-10-26T15:31:00.003+02:00

Αυτό το τραγούδι όποτε το ακούω ανατριχίαζω…και αυτό γιατί οι στίχοι είναι τόσο επίκαιροι στις μέρες μας,ίσως πιο επίκαιροι από κάθε άλλη εποχή.
Είμαστε έρμαια ενός συστημάτος απάνθρωπου,ανούσιου και ανελεύθερου.Μιας κοινωνίας ρηχής,άδικης,δήθεν με διακρίσεις και τάξεις όπου κάθε τι έχει γίνει εμπόρευμα,φτηνό και γελοιοποιημένο.Τα πιο βαθειά συναισθήματα είναι τόσο επιφειανακά,ανεγκέφαλα και ανύπαρκτα που πωλούνται και αγοράζονται στο βωμό του κέρδους,της επίδειξης,του συμφέροντος,της πάρτης και του τηλεοπτικού φακού.
Μαριονέτες στην ίδια μας την ζωή,πιόνια που μας έχουν βάλει σε ένα δικό τους παιχνίδι για να παίξουμε με τους κανόνες και τον τρόπο που αυτοί επιβάλλουν στην ζωή,τις σχέσεις,την δουλειά,την μόρφωση ακόμα και την διασκέδαση μας!
Γιατί ακόμα κ ένα φεστιβάλ τέχνης όπως θα έπρεπε να είναι η εβδομάδα μόδας,μια γιορτή για όλους όπου τον πρώτο λόγο θα έχει η μόδα ως τέχνη,ως μορφή έκφρασης και ελευθερίας όχι μόνο για ονόματα αλλά για όλους,ως γεγονός διασκέδασης έχει γίνει από τους διοργανωτές και τους σπόνσορες ένα πάρτυ επίδειξης και δηθενιάς,διαφήμισης και κερδοσκοπίας.Ενα πάρτυ διακρίσεων,με security και ατελείωτο στριμωγμένο κόσμο να ασφικτυεί όταν ¨διακεκριμένοι¨-ψώνια που διαφημίζει η τηλεόραση επειδή είναι απλά τίποτα-μπαίνουν μισή ώρα νωρίτερα από ειδική πόρτα και όχι από το στριμωξίδι.Μια μετατροπή της μόδας σε ένα πανηγύρι διακρίσεων,ψευτοτύπων και ελιτισμού.
Γιατί ακόμα και η Τέχνη έχει ανουσιοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί.
Γιατί όλοι εκείνοι που περίμεναν στριμωγμένοι για ώρες μήπως μπούνε έχουν ξεχάσει πόσοι δύναμη έχουνε,πως έχουν την δυνατότητα να πάψουν να είναι ο ανθρωπάκος του τραγουδιού και να αλλάξουν το παιχνίδι,να φτιάξουν το σύστημα και την κοινωνία με τους δικούς τους όρους και κανόνες και να μπούνε με το έτσι θέλω η απλά να μην ξαναπατήσουν σε τέτοιες εκδηλώσεις.Αλλά όλοι θέλουν να είναι εκεί,στο κοσμικό και glamourous,στο ψεύτικο,στο κοινωνικά προβαλλόμενο.Εχουνε ξεχάσει πως είναι το απλό,το αληθινό,το αυθόρμητο,το άτυπο,το συλλογικό,το ανθρώπινο,το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ και το ΕΛΕΥΘΕΡΟ.(και μαζί και εγώ)

Θέλω να ζήσω ελεύθερος δίχως ταυτότητα πια…

http://www.youtube.com/watch?v=QTIPEMTiMKk&feature=related

Wanted VS Desired

2009-10-18T15:47:00.004+03:00

Ρομάν Πολάνσκι ο πιο επιθυμητός και ταυτόχρονα ο πιο κατατρεγμένος σκηνοθέτης των ημερών μας.Αναγνωρισμένος για την σκηνοθετική του εφυηία,και ταυτόχρονα καταζητούμενος 33 χρόνια τώρα από την Αμερικάνικη Δικαιοσύνη για το βιασμό μιας 13χρονης το 1977.
Η ζωή του λαμπερή,επιτυχημένη,πολυτάραχη και τραγική
συγχρόνως.Επιζόντας του ολοκαυτώματος κάνει από την πρώτη του ταινία να μιλούν γι αυτόν.Το 1969 και έχοντας κάνει ήδη την παγκόσμια εμπορική του επιτυχία «Το Μωρό της Ρόσμαρι» η σύζυγος του δολοφονείται μαζί με φίλους στο ίδιο τους το σπίτι από την σατανιστική ομάδα Τσαρλς Μάνσον.Η σύζυγος του Σάρα Τέιτ ήταν έγκυος την εποχή εκείνη.Πολλοί τον θεώρησαν ύποπτο για τον φόνο λόγω του περιεχομένου των ταινιών του(κάτι που αποδείχτηκε τρελή εκδοχή).Το 1978 κατηγορείται για τον βιασμό ανήλικης,το παραδέχεται και φυγαδεύεται για την Γαλλία όπου του δίνεται άσυλο.
Συνεχίζει να σκηνοθετεί,ορισμένες φορές παίρνει μέρος και ως παραγωγός,ηθοποιός και σεναριογράφος σε διάφορες ταινίες.
Πρόσφατα κι ενώ είχε πάει στην Ελβετία για να παραλάβει βραβείο για την προσφορά του στο χώρο στο φεστιβάλ της Ζυρίχης,οι αρχές τον συνέλαβαν.
Ανθρωποι του χώρου δήλωσαν σοκαρισμένοι και ζητούν την αποφυλακιση του,700 διακεκριμένοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί υπέγραψαν ζητώντας να αποφυλακιστεί(αναμεσά τους και ο Κώστας Γαβράς) ενώ ο υπουργός εξωτερικών και ο πρόεδρος Σαρκοζί επιβλέπουν στενά την όλη διαδικασία καθώς ο Πολάνσκι έχει ζητήσει έφεση.
Από εκείνη την μέρα ο σκηνοθέτης έγινε το μήλον της έριδος σε ίντερνετ,εφημερίδες,τηλεόραση μεταξύ υποστηρικτών του και μη.Και όχι μόνο αυτό αλλά έγινε η αιτία να ξαναανοίξει ένα ολόκληρο θέμα όσο αναφορά το σύστημα δικαιοσύνης στην Αμερική.
Κατά πόσο η δικαιοσύνη είναι δίκαιη και όχι απλά πουριτανική?Κατα πόσο υπάρχει ισότητα μεταξύ των κατηγορουμένων?Γιατί σταρς του Χόλιγουντ αφήνονται με ένα γελοίο για αυτούς ποσό ελεύθεροι ή τιμωρούνται με εθελοντική εργασία ενώ άλλοι άσημοι μάλλον θα την είχαν ¨βάψει¨(για να μην μιλήσουμε για μετανάστες)?Άλλοι υποστηρίζουν ότι η ιστορία είναι πολύ παλιά για να ανοιχτεί και ότι αυτό γίνεται τώρα για πολιτικούς και άλλους σκοπούς.Αλλοι διατείνουν ότι η αμερικάνικη διακιοσύνη είναι πουριτανική με το θέμα της παιδοφιλίας.Άλλοι πάλι θεωρούν ότι έπρεπε να είχε τιμωρηθεί τότε,και ότι ακόμα και τώρα θα πρέπει να δικαστεί και να τιμωρηθεί αναλόγως,η είμαστε ή δεν είμαστε όλοι ίσοι απένταντι στον νόμο διατείνουν.Αν δεν ήταν ο Πολάνσκι ο διάσημος σκηνοθέτης θα είχε συμβεί το ίδιο,θα είχε γλιτώσει προσφεροντάς του άσυλο μια άλλη χώρα?
Wanted ή desired?τα σχόλια δικάς σας…

**wanted and desired ο τίτλος του ντοκυμαντέρ της Μαρίζας Ζένοβιτς για την ζωή του σκηνοθέτη με αποσπάσματα και συνεντεύξεις από τα πρόσωπα.

2007 To Each His Cinema (αποσπ. "Cinema Erotique")
2005 Όλιβερ Τουίστ
2002 Ο πιανίστας
1999 Η ένατη πύλη
1994 Ο Θάνατος και η κόρη
1992 Τα μαυρα φεγγάρια του έρωτα
1988 Frantic
1986 Οι Πειρατές
1979 Tess
1976 Ο ένοικος
1974 Chinatown
1972 What?
1971 Μάκβεθ
1968 Το μωρό της Ρόζμαρυ
1967 Ο χορός των βρικολάκων
1966 Νύχτα δολοφόνων
1965 Αποστροφή
1964 The Beautiful Swindlers (απόσπ. "La Riviere de Diamants")
1963 Ssaki (μ.μ.)
1962 Μαχαίρι στο νερό
1961 Le Gros et le maigre (μ.μ.)
1959 Gdy spadaja anioly (μ.μ.)
1959 Lampa (μ.μ.)
1958 Dwaj ludzie z szafa (μ.μ.)
1957 Morderstwo (μ.μ.)
1957 Rozbijemy zabawe... (μ.μ.)
1957 Usmiech zebiczny (μ.μ.)
1955 Rower (μ.μ.)