Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΝΟΙΧΤΑ Ή ΚΛΕΙΣΤΑ?


Αρκετές μέρες τώρα γίνεται αναφορά στις ειδήσεις περί του νέου νόμου Διαμαντοπούλου, ο οποίος και αύριο θα δημοσιευτεί στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (δηλαδή θα ξεκινήσει η εφαρμογή του). Ο νόμος αυτός έχει συνεισφέρει στην σφοδρή αντιπαράθεση των φοιτητών, οι οποίοι προχωρούν σε καταλήψεις των σχολών και πορείες.

Το ερώτημα είναι το εξής. Πόσοι φοιτητές έχουν διαβάσει τον νόμο αυτόν και ακόμη πιο σημαντικό σε τί βαθμό τον έχουν καταλάβει.

Με μία πρόχειρη ανασκόπηση του νόμου στάθηκα στα εξής σημεία:

  • · «Κατάργηση, συγχώνευση αλλά και ίδρυση σχολών μπορεί να γίνει όταν η λειτουργία μεμονωμένων Α.Ε.Ι. ή σχολών δεν δικαιολογείται επιστημονικά και, αντιθέτως, δυσχεραίνει την έρευνα και τη διδασκαλία στα αντίστοιχα γνωστικά πεδία». Όπως γνωρίζουμε την μεγαλύτερη έρευνα την κάνουν οι θετικές σχολές. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα ενισχυθούν οικονομικά οι θεωρητικές σχολές, μιας και η έρευνα τους δεν είναι του ίδιου βαθμού της έρευνας των θετικών.
  • · «Το συμβούλιο θα αποτελείται από 8 ή 6 μέλη, που θα αποτελούν καθηγητές πρώτης βαθμίδας αναπληρωτές καθηγητές και ένα μέλος θα είναι εκπρόσωπος των φοιτητών του ιδρύματος και 6 ή 4 εξωτερικά». Με δεδομένο ότι η πλειοψηφία για μία ακόμη φορά γέρνει προς την μεριά του πανεπιστημίου, αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί «απειλή» και άλλωστε η «εξουσία» καλό είναι να μοιράζεται σε δύο μεριές παρά σε μία, γιατί μέχρι τώρα τα αποτελέσματα δεν έχουν δείξει ότι υπό την μεμονωμένη διοίκηση των καθηγητών και των πρυτάνεων τα πανεπιστήμια λειτουργούσαν τέλεια. Άλλωστε τώρα όσο ποτέ που θα έπρεπε να τοποθετηθούν στο θέμα του νόμου, κανείς δεν έχει εκφέρει άποψη και όλοι κρύβονται πίσω από τις δράσεις των φοιτητών για να μην φέρουν την ευθύνη σε περίπτωση που χαθεί το εξάμηνο. Για το μόνο που τοποθετήθηκαν πριν την ψήφιση του ήταν σε αυτό το σήμειο, δηλαδή στο πόση «εξουσία» θα έχουν σε σχέση με τα εξωτερικά μέλη.
  • · «Ο εκπρόσωπος των φοιτητών του ιδρύματος εκλέγεται από τους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες». Έδω φαίνεται η μείωση της δύναμης των παρατάξεων, καθώς ο φοιτητής θα μπορεί να είναι οποιοσδήποτε.
  • · « Με απόφαση της κοσμητείας της σχολής, η οποία λαμβάνεται ύστερα από εισήγηση καθηγητή της σχολής, μπορούν να καλούνται, ως επισκέπτες καθηγητές, καταξιωμένοι Έλληνες ή αλλοδαποί επιστήμονες, που έχουν θέση ή προσόντα καθηγητή ή ερευνητή σε ερευνητικό κέντρο, για την κάλυψη εκπαιδευτικών αναγκών». Αυτό θα έπρεπε να υπήρχε η δυνατότητα να γίνεται εδώ και πολλά χρόνια. Οι ξένοι καθηγητές θα πρέπει να κάνουν μαθήματα στα ελληνικά πανεπιστήμια, να προσφέρουν την εμπειρία τους στους φοιτητές, αλλά και την γνώση τους.
  • · «Όσον αφορά τον προπτυχιακό κύκλο σπουδών, αυτός θα χωριστεί σε μονοετή, σε διετή και σε τριετή. Στους πρώτους 2 θα δίδονται πιστοποιητικά σπουδών και στον τελευταίο πτυχίο». Ο 2ετής και 1ετής κύκλος δεν έχει καν λόγο υπόστασης, κάλλιστα μπορείς να πας και σε ένα ΙΕΚ και να υποστηρίζεις ότι έχεις πτυχίο. Ο 3τής κύκλος σαφώς θα υποβαθμίσει τις μέχρι τώρα σχολές (καθώς 4 και 5 χρόνια είναι σαφώς καλύτερα από θέμα γνώσης σε σχέση με 3). Με άλλα λόγια κρίνεται πλέον σαφές ότι στόχος δεν είναι η εκπαίδευση αλλά η γρήγορη απορρόφηση στην αγορά εργασίας με λιγότερες γνώσεις και μικρότερους μισθούς. Όμως ξεχνάνε το βασικότερο όλων, η Ελλάδα δεν έχει βιομηχανίες, η Ελλάδα σε βασικούς τομείς όπως υπολογιστές, μηχανολογία, ιατρική δεν έχει να δώσει τίποτε. Ακόμη και το «όνειρο» κάποιων που ήταν να μπουν στο δημόσιο πλεόν έχει χαθεί.
  • · «Αν ο φοιτητής αποτύχει περισσότερες από τρεις φορές σε ένα μάθημα, με απόφαση του κοσμήτορα εξετάζεται, ύστερα από αίτησή του, από τριμελή επιτροπή καθηγητών της σχολής, οι οποίοι έχουν το ίδιο ή συναφές γνωστικό αντικείμενο και ορίζονται από τον κοσμήτορα. Από την επιτροπή εξαιρείται ο υπεύθυνος της εξέτασης διδάσκων. Σε περίπτωση αποτυχίας, ο φοιτητής συνεχίζει ή όχι τη φοίτησή του σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στον Οργανισμό του ιδρύματος, στους οποίους περιλαμβάνεται και ο μέγιστος ». Είναι προφανές ότι ο στόχος της 4ης εξέτασης είναι να καταπολεμηθούν τυχόν καθηγήτες που συμπεριφέρονται χωρίς επαγγελματισμό. Όμως και πάλι είναι πολύ πιθανό κάποιος φοιτητής να κοπεί 4 φορές σε ένα μάθημα και άλλωστε δεν έχουν όλες οι σχολές την ίδια δυσκολία.
  • · «Ύστερα από σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου του ιδρύματος, μπορεί να συνιστάται σε κάθε Α.Ε.Ι. νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας, για την αξιοποίηση και διαχείριση του συνόλου ή μέρους των πόρων». Αυτό μπορεί όντως να αξιολογεί σωστά τα πανεπιστήμια και να χρηματοδοτεί τα τμήματα αναλόγως. Άλλωστε σε περίοδο κρίσης ήταν δεδομένο ότι θα γινόντουσαν περικοπές.

Με άλλα λόγια ο νόμος περιέχει και θετικά και αρνητικά σημεία, ενώ συνέχεια στα μέσα θίγουν το θέμα του ασύλου. Μα όμως δεν είναι αυτό το σημείο στο οποίο θα έπρεπε να εστιάζουμε, καθώς η έννοια του ασύλου όπως χρησιμοποιείτω είχε χάσει την αξία της και επομένως η κατάργηση της μπορεί να μην επιφέρει καμία αλλαγή. Σημασία έχει όταν εφαρμόζεις μέτρα για την «αναβάθμιση» του πανεπιστημίου, να έχεις την δυνατότητα να ωθείς τους Έλληνες απόφοιτους να παραμείνουν εδώ και να μην πάνε στο εξωτερικό. Αυτό όμως με τις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος για την κατακόρυφη πτώση των βάσεων φέτος και όχι τόσο τα δύσκολα θέματα. Οι Έλληνες φεύγουν και πλέον ξεκινάνε ήδη από όταν τελειώνουν το Λύκειο.