Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ WoW (women on waves)


Πρόκειται για μία ομάδα από την Ολλανδία στην οποία συμπεριλαμβάνονται γυναικολόγοι και εθελοντές, που σαν στόχο έχει την παροχή βοήθειας σε γυναίκες που επιθυμούν να διακόψουν την εγκυμοσύνη τους...εν πλω!

Είναι γνωστό ότι ακόμη και σήμερα εν έτη 2008 υπάρχουν αρκετές χώρες σε Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική και κάποιες στην Ευρώπη όπου η νομοθεσία περί αμβλώσεων είναι πολύ αυστηρή και η διακοπή της εγκυμοσύνης θεωρείται παράνομη. Το αποτέλεσμα?? Το 50% των αμβλώσεων που γίνονται να είναι επικίνδυνες ή επειδή είναι παράνομες, να μην πραγματοποιούνται, με αποτέλεσμα να έχουμε μαμάδες χωρίς την θέληση τους.

Έτσι ο μη κερδοσκοπικός αυτός οργανισμός που ιδρύθηκε από την γυναικολόγο Ρεμπέκα Γκόμπερτς είχε σαν στόχο να βοηθήσει γυναίκες που είχαν βιαστεί ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο ήθελαν να διακοπεί η κύηση τους. Αυτό σήμαινε είτε επέμβαση, είτε με το Ru 486 ή αλλιώς το χάπι της επόμενης ημέρας, αλλά και ενημέρωση σχετικά με την αντισύλληψη. Όμως το πρόβλημα ήταν στην νομοθεσία της κάθε χώρας. Δεν μπορούσαν να κάνουν εκτρώσεις σε χώρα όπου τις απαγόρευε. Η λύση ήρθε γρήγορα και ήταν η χρησιμοποίηση του μέσου που λέγεται πλοίο. Μελετώντας λοιπόν το Διεθνές Δίκαιο, παρατήρησαν ότι αν αγκυροβολούσαν πέρα από 12 ν.μ., δεν θα παραβιαζόταν κανένας νόμος.

Πρώτος τους προορισμός η Ιρλανδία το 2001, μία από τις πιο αυστηρές χώρες ως προς αυτό το θέμα. Το αποτέλεσμα ήταν 300 γυναίκες να επωφεληθούν, κάνοντας δωρεάν υπερηχογραφήματα και τεστ εγκυμοσύνης, αλλά καμία να μην κάνει έκτρωση, γιατί οι αντιδράσεις ήταν έντονες. Το 2003 στην Πολωνία είχε μαζευτεί στο λιμάνι όπου προσάραξε το πλοίο (για να πάρει τις ενδιαφερόμενες κυοφορούσες) μία ομάδα ανθρώπων με κόκκινη μπογιά και αβγά. Επόμενος σταθμός η Πορτογαλία, το 2004, όπου εκεί όταν οι γιατροί ζήτησαν άδεια ελλιμενισμού, οι αρχές έστειλαν δύο πυραυλακάτους! Το συγκεκριμένο περιστατικό έφτασε μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο, επειδή η Πορτογαλία προέβη σε παραβίαση της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων και μέσων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τελευταία τους επίσκεψη ήταν στην Ισπανία (εκεί άμβλωση επιτρέπεται μόνο αν έχει προκύψει η κυοφορία από βιασμό, αν κινδυνεύει η υγεία της κυοφορούσας ή αν υπάρχει εμβρυϊκή δυσμορφία), όπου η ίδια η δήμαρχος της Βαλένθια θεώρησε την επίσκεψη του πλοίου προκλητική και πολλές ομάδες ανθρώπων προσπάθησαν να εμποδίσουν την προσάραξη του στο λιμάνι.

Το σίγουρο είναι ότι παρά τις αντίξοες συνθήκες, ο οργανισμός θα συνεχίσει να δίνει το στίγμα του και μέσω εκδηλώσεων, συζητήσεων, e-mails και τηλεφωνημάτων θα βοηθάει τις γυναίκες που είναι σε απόγνωση, αφού η ίδια η χώρα τους δεν το κάνει. Γεγονός είναι ότι και μέσω της δράσης τους βοήθησαν την Πολωνία να υιοθετήσει πιο ήπιες στάσεις απέναντι στο θέμα, αλλά και την Πορτογαλία να επανεξετάσει το θέμα και να καταλήγει το 2007 να θεωρεί νόμιμη την άμβλωση ως τις 10 εβδομάδες κύησης. Είναι οξύμωρο να λέμε ότι η κοινωνία μας τα έχει ισοπεδώσει όλα και ότι όλα είναι ελεύθερα και επιτρεπτά, ενώ ορισμένα ακόμη θέματα (όπως οι εκτρώσεις) έχουν ακόμη μία μεσαιωνική αντιμετώπιση.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΡΟΥΜΑΝ


Εκεί που χάζευα στην Καθημερινή και διάβαζα αδιάφορα για τα συνηθισμένα πλην όμως «σημαντικά» θέματα της επικαιρότητας, βλέπε το σχέδιο των 200 δις. ευρώ για την Ευρώπη, τις καταθέσεις για το Βατοπέδι και το πώς ο Καραμανλής σχεδιάζει ανοίγματα της ελληνικής οικονομίας στην Κίνα, έπεσε το μάτι μου σε ένα άκρως ενδιαφέρον δημοσίευμα. Το σύνδρομο «Τρούμαν».

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το σύνδρομο αυτό αναφέρεται σε μία ψυχολογική ψευδαίσθηση κατά την οποία ο ασθενής πιστεύει ότι η ζωή του είναι ένα reality και ότι η κάθε του κίνηση παρακολουθείται από κάμερες. Το όνομα της ασθένειας είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη ταινία “The Truman Show” στην οποία η ζωή του πρωταγωνιστή γινόταν reality show χωρίς να το ξέρει.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι το σύνδρομο αυτό έχει προκληθεί από τη σημερινή κουλτούρα των αναπτυγμένων κυρίως χωρών και τείνει να γίνει ιδιαίτερα έντονο φαινόμενο σε χώρες στις οποίες υπάρχει αυξημένου επιπέδου παρακολούθηση από κάμερες σε δημόσιους χώρους κτλ. καθώς και σε χώρες στις οποίες προβάλλονται πολλά reality στην τηλεόραση. Οι ασθενείς παρουσιάζουν έντονη νευρικότητα, ψευδαισθήσεις οι οποίες μπορεί να μετατραπούν σε ψυχώσεις με ακραία παραδείγματα τα ακόλουθα τα οποία φυσικά έχουν συμβεί που αλλού!! Στην Αμερική!

Ένας άντρας εμφανίζεται σε κτίριο δημόσιας υπηρεσίας των ΗΠΑ ζητώντας να απαλλαγεί από το ριάλιτι που γυριζόταν από τη ζωή του. Κάποιος άλλος είναι πεπεισμένος ότι κάθε του κίνηση βιντεοσκοπείται κρυφά για κάποιο διαγωνισμό στην τηλεόραση. Ένας τρίτος, πιστεύει ότι τα πάντα, από τις ειδήσεις, τους ψυχιάτρους και τα φάρμακα που του χορηγούνται είναι μέρος ενός ψεύτικου κόσμου στον οποίο πρωταγωνιστεί παρά τη θέλησή του, όπως στην ταινία του 1998, «Τρούμαν Σόου». Διάφορες πρόσφατες μελέτες αναφέρουν παραισθήσεις που σχετίζονται με το Ίντερνετ, όπως η περίπτωση μιας Αυστριακής που πίστευε ότι έχει γίνει κινούμενη web κάμερα. Κάποιοι από τους ασθενείς που βιώνουν το «Σύνδρομο Τρούμαν» αισθάνονται υπερήφανοι για την κατά φαντασίαν διασημότητα τους, ενώ κάποιοι άλλοι εκνευρίζονται με την παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής.

Κοινώς το συμπέρασμα είναι ένα. Έχουμε πέσει θύματα του υποτιθέμενου πολιτισμού μας και της δήθεν προχωρημένης κουλτούρας μας. Και μιας και διάβασα σχετικά πρόσφατα το 1984 του Τζωρτζ Όργουελ, έργο που κατά τη γνώμη μου είναι οιωνός πολλών δυσάρεστων εξελίξεων που σιγά σιγά δυστυχώς πραγματοποιούνται, στο μέλλον ο δήθεν πολιτισμός μας θα μας μετατρέψει σε υποχείρια ενός “Μεγάλου Αδερφού” ο οποίος μέσα από την “τηλεοθόνη που θα μας παρακολουθεί” θα διαμορφώνει απόψεις, συνειδήσεις και εν τέλει ανθρώπους.

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2008

ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ:ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ



Το θέμα παιδεία είναι τεράστιο και πολύπλοκο και αν καθόμουν να το αναλύσω όσο θα έπρεπε θα χρειαζόμουν ατελείωτες ώρες και σελίδες,και για την αναδιάρθρωση της ώστε να δωθούν λύσεις στα προβλήματα που υπάρχουν(όχι μόνο πανελλαδικώς αλλά και παγκοσμίως)ακόμα περισσότερες...!!(βέβαια οι δικοί μας υπουργοί είναι τόσο ξεφτέρια που δεν χρειάζονται και πολύ χρόνο και μελέτη για να αναδιαρθρώσουν ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα!Στην Ελλάδα αναδιάρθωση σημαίνει από μπάχαλο σε... μπάχαλο!)
Η παιδεία είναι η βάση μιας κοινωνίας ή βάση μιας προσωπικότητας,η βάση ενός πολιτισμού η βάση της εξέλιξης και γενικά η ΒΑΣΗ.Και όλοι ξέρουμε ότι όταν η βάση δεν είναι γερή τίποτα δεν είναι γερό.
Για να μιλήσω όμως κυρίως για τα πανεπιστήμια γιατί είναι ένα θέμα που απασχολεί και θα απασχολήσει και τους επόμενους μήνες ακόμα περισσότερο λόγω του περάσματος νόμου για την αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη νομιμοποίηση των ΚΕΣ(και ένα θέμα που εμάς τους φοιτητές μας καίει!)
Κοιτώντας την λίστα με τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο δεν υπάρχει ούτε ένα ελληνικό(κάποτε το Μετσόβειο έπαιρνε και μια θεσούλα,αλλά όπως είπα κάααποτε)και γενικά η θέση που κατέχουν τα πανεπιστημιά μας είναι μια και σταθερή 999...(άντε έχουμε λίγο καλύτερα πανεπιστήμια από την Ζιμπάμπουε).Φυσικά τα ξένα πανεπιστημία(Cabridge,new York κλπ κλπ)είναι ιδιωτικά,που σημαίνει ότι είναι τα καλύτερα αλλά γιατί σκας τα μαλλιά της κεφαλί σου για να σπουδάσεις εκεί και σου παρέχει τα απίστευτα γιατί ξεφραγιάζεσαι για να τα έχεις.Μεν λοιπόν έχουν και γαμώ τα πανεπιστήμια μεν όμως η πρόσβαση δεν είναι εύκολη.Επιπλέον και στο εξωτερικό φοιτητές διαμαρτύρονται για τις περικοπές στην δημόσια παιδεία,πρόσφατα μάλιστα και στην Ιταλία και στην Γαλλία φοιτητές και καθηγητές διαμαρτύρονται για την κατάσταση που επικρατεί.Και εκεί όπως και εδώ βγαίνουν και λένε τις γνωστές @@@##!(μην εκρφραστώ)ότι όλα γίνονται προς το καλό των φοιτητών και κυρίως της χώρας(και όταν εννοούν χώρα,ο ναι εννοούν τον εαυτό τους!)
Στα δικά μας λοιπόν...τα πράγματα είναι άστα να πάνε...δημόσια αλλά άθλια γιατί δεν σκάμε τα μαλλιά της κεφαλίς μας και γιατί τα χρήματα τα λιγοστά που προορίζονται για την παιδεία τσεπώνονται από άλλους,αλλά και γιατί έχουμε λαμπρούς ανθρώπους να δουλεύουν αναθεωρώντας νόμους,για το καλό μας φυσικά!!Και παρά τα χάλια της δημόσιας παιδείας,οι δαπάνες μειώνονται κάθε χρόνο(γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για την γνώση μόνο για να αγοράζουμε λίμνες!)και προοθούνται νόμοι για την νομιμοποίηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα σημαίνει και τ ότι αν δεν έχουμε λεφτά δεν θα έχουμε και παιδεία.
Η παιδεία είναι αγαθό για όλους,αυτό είναι δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο!Η παιδεία δεν είναι προιόν για πώληση και αγορά,ουτέ για να κερδοφορήσει κάποιος,και ούτε προιόν που το κατέχει και το μοιράζει κάποιος αυτό είναι λαθος!έτσι χάνεται και η αξία της και ο σκοπός της και το νόημα όλο.
Και γενικά πάμε καλά??Είναι δυνατόν εμείς οι φοιτητές να ζητάμε δωρεάν παιδεία???Είναι δυνατόν να παλεύουμε για ένα βασικό και αναφαίρετο δικαίωμά μας???Είναι δυνατόν να λέμε τα προβληματά μας και να μην μας ακούει κανείς??Είναι δυνατόν να ζητάμε όχι επιπλέον δικαιώματα και πράγματα αλλά τα βασικά και αυτονοόητα και να μας γράφουν λες και λέμε να μας φτίαξουν αλλου fun park μέσα στα πανεπιστημία!!Εμείς ζητάμε σωστά πανεπιστήμια με αξιοπρεπείς υποδομές,κτίρια για να σπουδάσουμε,βιβλία και βιβλιοθήκες για να διαβάσουμε,πτυχία που να έχουν κύρος και θα μας εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή εργασία και ζωή και γνώσεις σωστές και πολύπλευρες κι αυτά χωρίς να χρειάζεται να πληρώνουμε λες και η παιδεία είναι πολυτέλεια.Πολυτέλεια είναι οι βίλες σας και τα Βατοπεδιάς σας,οι μίζες,τα dvd,οι 5οο αστυνομικοί που έχετε για να φιλάνε την γάτα σας,και τα πεντακόσια διαφορετικά εκκλησιαστικά σκήπτρα σας!!






Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

ΔΙΕΘΝΩΣ ΡΕΖΙΛΙ


"Η αγαπημένη πόλη των Αφγανών...η Πάτρα" ήταν ο τίτλος που δέσποζε στα πατρινά κανάλια και ήταν κωμικοτραγικός θα έλεγα. Πριν μια εβδομάδα στο Reuters έγινε διεθνής δημοσίευση των γεγονότων που επικρατούν στη πόλη και η τελική εικόνα που μένει στον αναγνώστη είναι ότι είμαστε ρατσιστές, ανίκανοι να διευθετήσουμε την επίλυση ενός τόσο σημαντικού ζητήματος και πέρα για πέρα αδιάφοροι για αυτό. Το ζήτημα δεν πρέπει να μείνει μόνο εκεί, καθώς είμαι σίγουρη, ότι όλοι όσοι δεν μένουν στην πόλη, δεν έχουν ιδέα για το τί επικρατεί εδώ και είναι λογικό, αφού αυτό το θέμα δεν έχει προβληθεί καθόλου από τα ΜΜΕ, που δεν γνωρίζουν να κάνουν τίποτε άλλο, παρά να κινδυνολογούν ασύστολα ή να ασχολούνται με ανούσια θέματα.

Όμως το θέμα των μεταναστών στην Πάτρα δεν είναι καινούργιο και αποτελεί βραχνά για τους κατοίκους της περιοχής. Είναι γνωστό ότι έχουν σημειωθεί επιθέσεις από μετανάστες, καθώς και ότι κοντά στο λιμάνι και στον παραλιακό δρόμο δεν περνάς από κάποια ώρα και μετά, γιατί φοβάσαι. Όμως είναι λογικό αυτοί οι άνθρωποι να κλέβουν, γιατί πως θα επιβιώσουν αλλιώς. Είμαστε μία χώρα που δεν τους θέλει, αλλά τους δέχεται, μία χώρα που δεν τους βοηθάει, αλλά τους κρατάει μέσα της. Γιατί???? Επειδή απλά αδιαφορεί.

Εγώ προσωπικά δεν έχω ακούσει να τίθεται θέμα συζήτησης περί των μεταναστών. Καθόμαστε και ασχολούμαστε (λέμε τώρα) με οτιδήποτε πέρα από ένα θέμα που θα βοηθήσει και τις δύο πλευρές. Η λύση σαφώς δεν θα είναι εύκολη, γιατί το όλο γεγονός είναι ένας κύκλος. Οι Αφγανοί θέλουν μέσω του λιμανιού της Πάτρας να πάνε Ιταλία, η Ιταλία δεν τους δέχεται γιατί έχει ήδη αρκετούς μετανάστες και έτσι οι λιμενικοί εκεί είναι άκρως αυστηροί και έτσι γυρνάνε πάλι πίσω, με όνειρα για μία καλύτερη ζωή γκρεμισμένα.

Τουλάχιστον το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε, είναι να τους δώσουμε καταλύματα όσο πιο ανθρώπινα μπορούμε. Όμως ούτε και αυτό έχουμε κάνει. Κάποιοι ζουν στον καταυλισμό υπό συνθήκες απερίγραπτα απάνθρωπες και είναι συνέχεια με τον φόβο μην έρθει η αστυνομία και τους διώξει ή βιώνουν συχνές μετακινήσεις (γιατί ως γνωστόν άμα μεταφέρεις λίγο πιο πέρα ένα πρόβλημα, μπορείς άνετα να κάνεις και πώς δεν το βλέπεις). Άλλοι είναι στα κρατητήρια (ούτε οι ίδιοι ξέρουν γιατί, απλά βρίσκονταν στο λάθος μέρος, την λάθος ώρα) και αναφερόμαστε σε ηλικίες 14 και 16. Τέλος οι υπόλοιποι κοιμούνται όπου βρουν. Σε πλατείες, παγκάκια, πάρκα... Λες τώρα με το δημοσίευμα, να αντιδράσουν οι άλλες χώρες, και κάποια στιγμή με το καλό, να αντιληφθούμε και εμείς την κατάσταση και να προχωρήσουμε σε μέτρα???

Το δημοσίευμα βρίσκεται http://www.reuters.com/article/worldNews/idUSTRE4A604B20081107?feedType=RSS&feedName=worldNews
Η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, από την άλλη, βρήκε μία δική της λύση. Το σχετικό δημοσίευμα

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ


Θυμάμαι που όταν πήγαινα σχολείο(καλά δεν πέρασε και πολυς καιρός)κάθε χρόνο το 15μελές αποφάσιζε μποϊκοτάζ στο κυλικείο του σχολείου μας,γιατί οι τιμές ήταν πολύ υψηλές.(και κάθε χρόνο αυξάνονταν).Μαυτό τον τρόπο θέλαν να διαμαρτυρυθούν και φυσικά να πετύχουν την μείωση των τιμών.Οπως όμως και οι εκλογές έτσι και το μποϊκοτάζ ήταν απλά κωμικοτραγικές προσπάθειες και μάλλον ένας ακόμη τρόπος να κάνουν την πλάκα τους κάποιοι και να το παίξουν μάγκες και επαναστάτες κι αυτό αποδεικνύοταν από το ότι οι τιμές όχι μόνο δεν έπεφταν αλλά αυξάνονταν,εκτός το ότι οι μαθητές συνέχιζαν να ψωνίζουν κανονικά ή όταν δεν το κάναν,δεν ήταν επειδή δεν θέλαν,αλλά επειδή δν μπορούσαν αφού τους κλείναν τον δρόμο οι ''μάγκες''.

Σχολικές αναμνήσεις θα μου πεις αλλά όχι μόνο.Αντανάκλαση της πραγματικότητας,μικρογραφία αυτού που ισχύει στην καινωνία μας!Γιατί δυστυχώς στην ελληνική κοινωνία το μποϊκοτάζ είναι μια λέξη που δεν ξέρουμε τι σημαίνει και το οποίο δεν κάνουμε παρά ελάχιστες φορές κι αυτό όχι τόσο επιτυχημένα.Ο λόγος?λείπει η συλλογικότητα!

Το μποϊκοτάζ προέρχεται από την γαλλική λέξη boycottage και σημαίνει άρνηση συμμετοχής ή γενικά αντίδραση σε μία διαδικασία με στόχο τη ματαίωσή της ή την άσκηση πιέσεως σε κάποιον ή οικονομικός πόλεμος εναντίον μιας εταιρείας με άσκηση πίεσης.

Εδώ στην Ελλάδα το μποϊκοτάζ ξεψυχά ενώ στο εξωτερικό χρησιμοποιείται ως πρώτο μέσο κοινωνικής πίεσης!

Στο εξωτερικό κάθε φορά που κάποια εταιρία αυξάνει τις τιμές τις υπερβολικά αρχίζουν τα μποϊκοτάζ και μέσα σε λίγεσ βδομάδες οι εταιρίες χαμηλώνουν τις τιμές!!Αυτά είναι!!Και γενικά στο εξωτερικό όταν ένα εστιατόριο αυξάνει τις τιμές του,χωρίς καν να γίνει πρόταση από κάποιον για μποϊκοτάζ,αλλά από μόνοι τους δεν πατάνε,παύουν να πηγαίνουν στο ίδιο εστιατόριο και επιλέγουν κάποιο πιο φτηνό.Κι αυτό όχι επειδή είναι γύφτοι όπως λένε οι ''έξυπνοι ελληναράδες''αλλά επειδή δεν είναι βλάκες!!!

Σαυτή την χώρα μας έχει φάει η εξυπνάδα και η φιγούρα.Κάθε μέρα αυξάνονται οι τιμές κι εμείς αντί να παύουμε να πηγαίνουμε συνεχίζουμε μην τυχόν μας περάσουν για γύφτους μην τυχόν καταλάβει κανείς ότι δεν έχουμε να δώσουμε ή λένε εντάξει ας το προσπεράσουμε μην πούμε τίποτα.Ακόμα κι όταν μέσω οργανωμένων κινήσεων και ομάδων προτείνεται το μποϊκοτάζ εταιρειών,εστιατορίων και επιχειρήσεων δεν βρίσκει ούτε την ελάχιστη ανταπόκριση(παράδειγμα μποϊκοτάρισμα ΔΕΗ,Starbucks,καταστημάτων ή ορισμένων ειδών διατροφής όπως τα δημητριακά και το γάλα )Πόσες από αυτές τισ κινήσεις υποστηρίχθηκαν από τους περισσότερους Έλληνες??ΚΑΜΙΑ???Πόσες από αυτές τις ενέργειες αναφέρεθηκαν από τα μέσα???ΚΑΜΙΑ???

Στο Σιατλ της Αμερικής,μετά από μποϊκοτάζ των Starbucks σε 100πόλεις της Αμερικής λόγω της ακρίβειας αλλά και της εκμετάλευσης,δίνεται και καφές με ένα μόνο δολλάριο!!!Εδώ πάλι συνεχίζουμε να τον ακριβοπληρώνουμε και περισσότερο( της ίδιας αλυσίδας) από άλλες αντίστοιχες Ευρωπαικές χώρες!!!!!!!!!ΕΛΕΟΣ...ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ?ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ?ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ Α ΚΑΛΑ ΝΑΙ?ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΠΟΙΩΝ ΠΟΥ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΧΑΖΟΓΕΛΑΝΕ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΙΡΩΝΙΚΑ?(γιατί ξέρουν ότι για μια ακόμη φορά το ψώνιο και ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα θα τους βγάλει ασπροπρόσωπους!)

ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ!!

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ – ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ


/* Περιγράφω τα κύρια σημεία του βιβλίου. */

- « Αλήθεια! Κάποιος μου διηγήθηκε ότι κάποτε ήσαστε αναρχικός».
- « Όχι μόνο ήμουν αλλά και παραμένω. Είναι αλήθεια ότι δεν κάνω ζωή βομβιστή ή αναρχοσυνδικαλιστή. Εκείνων όμως η ζωή εκτυλίσσεται πέρα από τον αναρχισμό, πέρα από τα ιδανικά τους. Σε εμένα τον τραπεζίτη, τον μέγα έμπορο και κομπιναδόρο, αφού το θέλετε έτσι συνυπάρχουν και τα δύο, και η θεωρία και η πράξη του αναρχισμού. Οι συνδικαλιστές και οι βομβιστές είναι τα σκουπίδια του αναρχισμού, οι κηφήνες της μεγάλης αναρχικής διδασκαλίας. Τι σημαίνει να είσαι αναρχικός? Σημαίνει να αντιστέκεσαι στις αδικίες που πηγάζουν από το γεγονός ότι ερχόμαστε στον κόσμο κοινωνικά άνισοι. Γεννιόμαστε άντρες ή γυναίκες, αλλά δεν γεννιόμαστε ούτε σύζυγοι, ούτε καθολικοί, ούτε προτεστάντες. Γινόμαστε ό,τι γίνουμε με την επίδραση των κοινωνικών θεσμών. Γιατί όμως οι κοινωνικοί θεσμοί είναι κακοί? Επειδή πρόκειται για θεσμούς, επειδή δεν είναι φυσικοί. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος θα έλεγε πως όλα αυτά είναι καλά και ωραία αλλά το αναρχικό σύστημα δεν είναι πραγματοποιήσιμο. Αν η κοινωνία είναι φυσική τότε μπορεί να είναι δυνατή και μία αναρχική ή ελεύθερη κοινωνία, επειδή μόνο αυτή η κοινωνία θα είναι ολωσδιόλου φυσική. Αν όμως η κοινωνία δεν γίνεται να είναι φυσική, αν πρέπει να είναι θεσμός, τότε είμαστε αναγκασμένοι να τη θεωρούμε το μικρότερο κακό και να την κάνουμε μέσα στα θεσμικά πλαίσια, όσο πιο φυσική μπορούμε για να είναι όσο το δυνατόν δικαιότερη. Και ποιόν αντιλαμβανόμαστε ως φυσικότερο? Αυτόν που έχουμε συνηθίσει . Το αστικό σύστημα. Έστω ότι το αναρχικό σύστημα είναι πραγματοποιήσιμο. Μπορεί να πραγματοποιηθεί διαμιάς? Πρέπει να υπάρξει κάποιο μεταβατικό στάδιο. Η προετοιμασία θα πρέπει να είναι υλική ή πνευματική. Η πρώτη περίπτωση είναι αδύνατη. Μόνο σε κάτι που υπάρχει μπορούμε να προσαρμοστούμε υλικά. Βέβαια υπάρχει σε αυτή και η περίπτωση της επαναστατικής δικτατορίας, αλλά αυτή δεν έφερε ποτέ σωστά αποτελέσματα. Άρα η προετοιμασία είναι μόνο πνευματική. Έπρεπε να καταστρέψουμε τους θεσμούς όμως χάριν της ελευθερίας. Στόχος μία επανάσταση που θα ξεσπούσε σε όλες ή τουλάχιστον τις σημαντικότερες γωνίες του κόσμου, για να απλωθεί ύστερα και στις υπόλοιπες. Είναι καλό να δουλεύει κανείς για το μέλλον και να αγωνίζεται για την ελευθερία των άλλων είναι ακόμη καλύτερο. Για αυτό αναρωτιόμουν: χάριν τίνος και γιατί να θυσιαστώ? Μα μόνο η αίσθηση ότι έκανα το χρέος μου, πως αγωνίστηκα για το σωστό. Διαπίστωσα όμως κάτι. Στην ομάδα προπαγάνδας, ήμασταν τότε 40 άτομα, είχε αναπτυχθεί μία τυραννία. Κάποιοι διέταζαν τους υπόλοιπους και τους καθοδηγούσαν κατά βούληση, κάποιοι κυριαρχούσαν πάνω στους υπόλοιπους και τους υποχρέωναν να υπακούν, κάποιοι κατάφεραν να κάνουν με πανουργία και δόλο τους υπόλοιπους του χεριού τους. Αυτοί λοιπόν δεν το έκαναν με το χρήμα, τη θέληση της θέσης ή κάποια ιδεατή αυθεντία που είχαν. Αυτό προήλθε από την δραστηριότητα που δεν είχε τίποτε κοινό με τους κοινωνικούς θεσμούς. Αυτό σημαίνει πως πέρα από τους κοινωνικούς θεσμούς έχουμε να κάνουμε με μια καινούργια μορφή τυραννίας. Αλλά η τυραννία που είχε αναπτυχθεί ανάμεσα μας ήταν πράγματι αποτέλεσμα των φυσικών καταβολών? Τι είναι οι φυσικές καταβολές? Είναι ο βαθμός ευφυΐας, φαντασίας, θέλησης με τον οποίο έρχεται κανείς στον κόσμο-αναφέρομαι στο πνεύμα γιατί τα πράγματα είναι διαφορετικά αν αναφερθούμε στις φυσιολογικές καταβολές. Μένει το ερώτημα, αν μία τέτοια χρήση των φυσικών ιδιοτήτων είναι δίκαιη, δηλαδή φυσική. Ποια θα ήταν όμως η φυσική χρήση των φυσικών ιδιοτήτων μας? Θα έπρεπε να εξυπηρετεί τις φυσικές επιδιώξεις της προσωπικότητας μας. Θα ήταν φυσική επιδίωξη της προσωπικότητας μας να εξουσιάζει κανείς κάποιον άλλο. Θα μπορούσε να υπάρξει αυτή η περίπτωση κάτω από ορισμένες συνθήκες: αν αυτός ο κάποιος βέβαια ήταν εχθρός. Βέβαια για έναν αναρχικό εχθρός είναι αυτός που αντιπροσωπεύει τους κοινωνικούς θεσμούς και την τυραννία τους, κι άλλος κανείς, γιατί όλοι οι άλλοι άνθρωποι είναι όμοιοι του, δηλαδή φυσικοί του σύντροφοι.. Ήταν αποτέλεσμα λαθεμένης ανάπτυξης, διαστρέβλωσης των φυσικών καταβολών. Πώς έγινε όμως και φτάσαμε σε αυτή τη διαστρέβλωση? Αιτία πρέπει να είναι ένας από τους ακόλουθους συσχετισμούς: είτε από το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του σκάρτος, οπότε κι όλες οι φυσικές του καταβολές είναι φύσει διεστραμμένες, είτε από κάποια διαστροφή, αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης αποτελμάτωσης της ανθρωπότητας σε ένα κόσμο κοινωνικών θεσμών, θεσμών που νομοτελειακά οδηγούν στην τυραννία και καθιστούν την πιο φυσική λειτουργία των πιο φυσικών καταβολών, προοδευτικά και αντίθετα στη θέληση μας, τυραννική. Τι έπρεπε να γίνει λοιπόν? Να δουλέψουμε χωριστά! Ήμουν πολύ χαρούμενος για αυτή την ανακάλυψη. Έτρεξα αμέσως στους συντρόφους για να τους το ανακοινώσω. Διαφώνησαν όλοι όμως. Λακέδες πρώτου βαθμού. Τελικά τους εγκατέλειψα, αποσύρθηκα. Αποφάσισα να πολεμήσω μόνος μου τους κοινωνικούς θεσμούς. Τι θα μπορούσα να κάνω ενάντια σε αυτούς τους κοινωνικούς θεσμούς? Έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στην έμμεση δράση, την διαφωτιστική και στην άμεση. Για την πρώτη, δεν είμαι ούτε ρήτορας, ούτε συγγραφέας. Έτσι αποφάσισα να διαλέξω την άμεση δράση. Τι σημαίνει άραγε να αγωνίζεται κανείς στην πράξη? Σημαίνει πόλεμος. Πώς νικάει κανείς τον εχθρό σε ένα πόλεμο? Ή τον σκοτώνει ή τον καταστρέφει. Δεν ήμουν σε θέση να καταστρέψω τους κοινωνικούς θεσμούς, γιατί αυτό μία κοινωνική επανάσταση μπορεί να το κάνει. Άρα θα τους αποδυνάμωνα. Έπρεπε να μάθω ποιός ήταν ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος θεσμός. Ήθελα να τον καταδικάσω σε αδράνεια. Ο σημαντικότερος θεσμός της εποχής μας τυχαίνει να είναι το χρήμα. Πώς να υποτάξει κανείς το χρήμα? Η μόνη μέθοδος είναι να αποκτήσεις όσο πιο μεγάλα ποσά μπορείς, ώστε να μην είναι πια αισθητή η επιρροή τους. Τότε προχώρησα, φίλε μου, στην φάση την τωρινή, της εμπορικής και τραπεζικής αναρχικής μου δράσης. Τώρα έχω ελευθερία. Εγώ απελευθέρωσα κάποιον, εμένα. Και αυτό επειδή η μέθοδος μου δεν μου επιτρέπει να ελευθερώσω άλλον. Απελευθέρωσα εκείνον που μπορούσα.»

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

XΩΡΟ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ!




Κάθε φορά που βλέπω την Αθήνα από ψηλά,σκέφτομαι το ίδιο πράγμα:ότι έχει μια ασχήμια και μία περίεργη ομορφιά μαζί,και ότι δεν παίζει να υπάρχει άλλη πόλη τόσο άναρχα δομημένη σαν κιαυτή.Από ψηλά διακρίνεις ένα άσπρο-γρι συνοθύλλευμα και όσο και αν προσπαθείς με δυσκολία διακρίνεις πράσινο στον ορίζοντα...γενικά από χρώματα σαν πόλη πάσχουμε.(όπως και από πολλά άλλα)
Έχουμε ελάχιστα πάρκα και αυτά που έχουμε είναι παρατημένα.Οι πλατείες έχουν τραγικά ελάχιστο πράσινο εως καθόλου(βλέπε ομόνοια,βικτώρια,σύνταγμα κτλπ),τα δημόσια κτίρια επίσης,τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ούτε για δείγμα,ακόμη και τα σπίτια μας υστερούν σε πράσινο.Όσο για τους εθνικούς δρυμούς(Πάρνηθα κτλπ)φροντίσανε κάποιοι να τα κάνουνε στάχτη και τσιμέντο!Παντού τσιμέντο,τσιμεντο,τσιμέντο!
Αναρωτιώμαστε γιατί το καλοκαίρι ασφυκτιούμε και το χειμώνα πλυμμυρίζουμε,γιατί η υγεία μας χειροτερεύει,γιατί οι ψυχικές ασθένειες αυξάνονται,γιατί πρέπει να πάμε στου διαόλου την άκρη για να δούμε λίγο πράσινο,να έρθουμε σε επαφή με την φύση...γιατί απλά το τσιμέντο δεν βοηθά!
Τι τρέλα είναι αυτή του νεοέλληνα,να τσιμεντόνει τα πάντα?!η καλύτερα να βγάζει κέρδος πράττοντας εις βάρος του περιβάλλοντος???
Το να ζεις σε μια πόλη δεν είναι από μόνο του το καλύτερο,για αυτό κάνεις το καλύτερο που μπορείς για να γίνει η πόλη σου όσο πιο όμορφη και ευχάριστη,κάτι το οποίο σίγουρα δεν έχουν ξανακούσει οι τοπικοί φορείς και οι υπουργοί...Αντί να προσπαθούν για την επέκταση του πράσινου σόλο το λεκανοπέδιο με κάθε δυνατό τρόπο,να προσπαθούν ν προσφέρουν στον πολίτη μικρές οάσεις μέσα στο κέντρο της Αθήνας ή στην γειτονιά του,υποστηρίζουν τα συμφέροντα του κάθε επιχειρηματία ή της κάθε επιχείρησης που θέλει να τσιμεντόσει ένα τεράστιο χώρο για να φτιάξει μαγαζιά ή γραφεία ή χώρους διασκέδασης κτλπ(λες και δεν είχαμε!)Τα παραδείγματα πολλά όπως τα λατομεία στον Μαρκόπουλο(τα οποία συνεχίζουν την λειτουργία τους εννοείται)που έχουν ''φάει''ένα ολόκληρο πράσινο βουνό(όταν κατευθύνεσαι προς Μαρκόπουλο είναι πολύ άσχημο να το βλέπεις)και εδώ και χρόνια γίνεται αυτή η δουλειά,η πρόσφατη απόφαση χτισίματος γραφείων δίπλα από την Ακαδημία Πλάτωνος!και η διαμάχη για το παλιό αεροδρόμιο του ελληνικού που ήθελαν να φτιάξουν εμπορικά καταστήματα!!
Είμαστε η μοναδική χώρα με τόση μικρή αναλογία πρασίνου...είμαστε 7εκατομμύρια σε μια πόλη που έχει ελάχιστα πάρκα πρασίνου σε παρακμιακή κατάσταση...!!Χρειαζόμαστε να έχουμε στην γειτονιά μας ένα πάρκο για να χαλαρώνουμε,να πηγαίνουμε βόλτα,να κάνουμε ποδήλατο...κτλπ,να μπορούμε όταν είμαστε στο κέντρο να ξεφεύγουμε για λίγο από το καυσαέριο και την βαβούρα...να έχουμε ένα πράσινο χώρο ανοιχτό σε ΟΛΟΥΣ που ο καθένας θα μπορεί να δραστηριοποιηθεί ανάλογα και να μην χρειάζεται να είμαστε ματσό για ν φτιάχνουμε ιδιωτικούς κήπους.
Βέβαια να προσθέσω ότι αυτό θέτει και την προυπόθεση ότι κι εμείς θα φροντίσουμε να τους προσέχουμε και ν τους σεβόμαστε(από τη μία φαντάζει αδύνατο από την άλλη δεν είναι αυτή δικαιολογία για να μηνέχουμε πάρκα και καιρός να αλλάξουμε νοοτροπία του στυλ ότι δημόσιο το δυαλάμε κιόλας)Πρώτη νίκη είναι η δημιουργία που θα αρχίσει από το 2009,του μεγαλυτερου πάρκου στην Αθήνα,του Μητροπολιτικού που θα φτιαχτεί στο παλιό αεροδρόμιο,στο Ελληνικό...5.000στρέμματα πράσινου!!(ποδηλατόδρομοι,αθλητικές εγκαταστάσεις,θέατρα,χώροι συναυλιών κτλπ)Ένα όνειρο!!Αλλά αυτό είναι η αρχή...γιατί δεν μένουμε όλοι στο ελληνικό...

*Δν ξέρω αν θα μπούν στην βουλή οι οικολόγοι αλλά δεν με ενοχλεί και πολύ(εδώ μπήκε το ΛΑΟΣ πόσο χειρότερα??)εξάλλου ίσως στον τομέα της οικολόγίας να βοηθήσουν...και να φανταστείται δεν είμαι καν οικολόγος απλά είμαι άνθρωπος και ζηλεύω γιατία αυτοί στο εξωτερικό να έχουν και γαμώ τα πάρκα??